domingo, 21 de junio de 2015

CANADA: Le Drapeau rouge en format magazine: commandez-le maintenant! PCR / RPC



Le premier numéro du Drapeau rouge nouvelle formule, désormais publié en format magazine, sera disponible le 25 juin. Vous pourrez vous le procurer à Montréal à la Maison Norman Bethune et dans toutes les bonnes librairies qui diffusent les publications du PCR (!). Au sommaire, vous y trouverez notamment des articles sur l’économie politique au Canada, les Jeux panaméricains à Toronto, les 25 ans du soulèvement de la nation mohawk à Kanesatake, la conception maoïste de la ligne de masse, ainsi qu’un dossier sur la Corée du Nord. Si vous souhaitez en obtenir des exemplaires pour diffusion dans votre milieu, visitez ou téléphonez à la Maison Norman Bethune (514 563-1487) ou contactez la rédaction.

sábado, 20 de junio de 2015

viernes, 19 de junio de 2015

PERÚ: Declaración de los Presos Políticos y Prisioneros de Guerra del Partido Comunista del Perú con motivo del Día de la Heroicidad.-





¡ Proletarios de todo los países, uníos !



¡19 DE JUNIO DIA DE LA HEROCIDAD, 
EJEMPLO EN DAR LA VIDA POR EL PRESIDENTE GONZALO , EL PCP Y LA GUERRA POPULAR !




“La gloriosa muerte beligerante de estos Prisioneros de

Guerra se abriga con la sangre ya vertida, y ante ella los

los comunistas, los combatientes y los hijos del pueblo,

armados, asumimos el compromiso indeclinable de seguir

su luminoso ejemplo, para desarrollando la Guerra Popular

servir a la Revolución Mundial hasta que la luz inmarcesible

del comunismo se aposente en todo el orbe bajo las invictas

banderas de Marx, Lenin y Mao Tse Tung del siempre vivo

marxismo-leninismo-maoísmo,¡Gloria a los Héroes Caídos,

Viva la Revolución!”. (PCP- Perú, Junio 1986)

“Nosotros estamos aquí como hijos del pueblo y estamos

combatiendo en estas trincheras, que es también de combate

y lo hacemos porque ¡somos comunista!, porque nosotros

defendemos aquí los intereses del pueblo, los principios

del Partido, la Guerra Popular, ¡Eso es lo que hacemos ,lo

estamos haciendo y seguiremos haciendo!”

Presidente Gonzalo

(Discurso del Pdte.Gonzalo de 24 Setiembre 1992)



Los Presos políticos y Prisioneros de Guerra del PCP, hoy 19 de Junio Conmemoramos el 29 Aniversario del glorioso y heroíco DIA DE LA HEROCIDAD, hito histórico en el proceso de más de 35 años de victoriosa y pujante Guerra Popular, ejemplo a seguir en Dar la Vida por el Pdte. Gonzalo, el Partido y la Revolución. Sangre derramada que jamás será olvidada, menos traicionada. Héroes del pueblo que siguen ganando batallas más allá de la muerte, trazándonos el camino de persistir en Guerra Popular Hasta el Comunismo.

El gobierno aprista fascista y corporativo, maquinó y ejecuto un pretendido golpe devastador y decisivo para aniquilar la Guerra Popular y destruir, y como siempre cebándose contra la parte más débil de la Revolución : Los Prisioneros de Guerra(PP.GG), planes llevados adelante bajo la directa responsabilidad del imperialismo yanqui principalmente, del genocida Alan García Pérez, su Consejo de Ministros, imperialistas en colusión con los revionistas de toda ralea, las fuerzas Armadas genocidas y fuerzas Policiales reaccionarias, cometieron sus crímenes con ciego odio contra los mejores hijos el pueblo.

Así el 18 de Junio de 1986 los Prisioneros de Guerra se lavantaron en rebelión contra este nuevo genocidio en marcha, luego de denuncia ante la opinión pública nacional e internacional estos planes de matanza masiva y exterminio. Los camaradas, combatientes e hijos de las masasenarbolando ideología,valor y herocidad a raudales, desplegaron audazmente encendido desafío bélico :¡¡Nada ni nadie podrá derrotarnos!!

El 19 de Junio de 1986 consumó el más infame, vil y vesánico genocidio contra cientos de guerrilleros e hijos del pueblo, cayendo sobre sus cabezas de quienes lo engendraron y la bestia bebió sangre hasta el hartazgo, por un lado hundiendo al viejo Estado, al gobierno aprista fascista y corporativo en una grave crisis política y gran desprestigio que hasta hoy pesa sobre García Pérez, y que más temprano que tarde el Partido y la Guerra Popular juzgará y sancionará. En encarnecidos y desproporcionados combates los PP.GG plasmaron la Trilogía monumental de las Luminosas Trincheras de Combate del Frontón, Lurigancho y el Callao, hito hostórico que proclama más y más la grandeza del ¡DIA DE LA HEROCIDAD!

Asumiendo ese grandioso ejemplo los PP.PP y PP.GG del PCP, expresamos nuestro más alto saludo y sujección al Presidente Gonzalo Jefe del Partido y la Revolución, nuestra Jefatura y persistimos en nuestro compromiso de Dar la cuota y costo necesario por la Defensa de su Salud, Vida y derechos, rechazamos el siniestro aislamiento al cual lo han confinado, utilizar esta situación para en colusión y pugna de la CIA con el nuevo revisionismo de la LOD R. Y C. y la LOI, montar una serie de patrañas,montajes e infamias cuyo objetivo es desprestigiar, aislar y llevar adelante su vesánico y aleve plan de asesinarlo ¡¡ No lo permitiremos jamás!! Allá los miserables traidores de la LOD R. y C. que trafican con la Jefatura para hundirse dentro de sus planes de alistamiento al viejo orden en el cretinismo parlamentario del caduco MOVADEF y ahora en colusión con revisionistas y oportunistas de toda laya en su “FUDEPP”; igualmente (LOI) el militarismo mercenario de José y su pandilla solo sirve a contener y desviar el justo y correcto camino de la Guerra Popular, alistándose a los planes que les elabora el Comando Sur en VRAEM socavando la Reorganización General del Partido tarea pendiente y perentoria en el Regional Principal.

Por otro lado rechazamos y condenamos la declaración del Departamento del Tesoro de EE.UU de incluir en la lista de “organización criminal narcoterrorista” al Partido, es una reedición más de la vieja campaña de buscar vincular al Partido y la Guerra Popular con el narcotráfico. Cuando para todos es evidente que el narcotráfico es un fenómeno manejado por el imperialismo principalmente yanqui, en América Latina para imponer a sangre y fuego sus planes hegemónicos en la región, en nuestro país sus llamadas políticas antinarcóticos evidencian su fracaso por más de 30 años, todo manejado por la CIA y la DEA quién controla a la DIRANDRO y otros, llegando así a convertir al Perú en el primer país del mundo en productor y exportador de cocaína, produciendo miles de millones de dólares que corroen cada vez más en la putrefacción de la corrupción hasta el tuétano al viejo Estado peruano.

La campaña contrarrevolucionaria de “narcoterrorismo” , la desenvuelven desde hace años su archirreaccionaria campaña de imputar y llamar “narcoterrorismo” a la Guerra Popular,desenmascarar su negra esencia a la cual sirve el nuevo revisionismo de la LOD R. y C. y la LO, es “base moral” es buscar legitimarse para los siniestros planes de mayor intervención en el país, del ingreso de “asesores” para formación de fuerzas élites, de ingreso de tropas yanquis, el desembarco el 1º de Setiembre del portaviones US.George Washigton al puerto del Callao,en esencia es generar opinión pública a favor de la implementación del Tratado Militar Perú- EE.UU, Tratado que violenta nuestra soberanía nacional, pisotea nuestra integridad territorial y socava cada vez más nuestra independencia política. Impulsar la campaña antiimperialista ¡¡Yankees go home!!

Asimismo como parte de estos planes hoy levantan como problema principal la delincuencia “seguridad ciudadana”. Cuando nosotros estamos claros que el problema principal de la sociedad peruana contemporánea son las tres montañas de opresión y explotación: la feudalidad, el capitalismo burocrático y el imperialismo principalmente yanqui, lo que buscan es atar al pueblo a sus planes , para contener la justa y creciente protesta popular contra el régimen fascista, genocida y vendepatria proyanqui que hoy el asesino del pueblo (a) “Cap. Carlos” Ollanta Humala. Buscan la militarización para dizque combatir la delincuencia; el Pdte. Gonzalo nos enseñó la militarización es expresión del desarrollo de su guerra contrasubversiva, el desarrollo de su GBI que es necesario seguir aplastando con Guerra Popular.

Finalmente los PP.PP y PP.GG asumimos la tarea de coadyuvar a la plasmación de la tarea pendiente de la Reorganización General del Partido y saludamos a la nueva dirección en forja que viene cumpliendo tan encomiable tarea .

¡VIVA EL PRESIDENTE GONZALO, JEFE DEL PARTIDO Y LA REVOLUCIÓN!

¡ENARBOLAR, DEFENDER Y APLICAR EL MARXISMO-LENINISMO-MAOÍSMO, PENSAMIENTO GONZALO, PRINCIPALMENTE PENSAMIENTO GONZALO!

¡VIVA EL PARTIDO COMUNISTA DEL PERÚ!

¡BAJO LA GUÍA DEL CONGRESO, REORGANIZACIÓN GENERAL DEL PARTIDO EN MEDIO DE LA GUERRA POPULAR!

¡VIVA EL 35º ANIVERSARIO DE LA INVENCIBLE GUERRA POPULAR!

¡GLORIA A LOS HÉROES CAÍDOS, VIVA LA REVOLUCIÓN!

¡VIVA LA GUERRA POPULAR EN PERÚ, INDIA, TURQUÍA Y FILIPINAS!

¡ABAJO LA PATRAÑA CONTRARREVOLUCIONARIA DE NARCOTERRORISMO AL PARTIDO,QUE ES MAYOR INTERVENCIÓN DEL IMPERIALISMO YANQUI!

¡VIVA EL MAOÍSMO! ¡ABAJO EL REVISIONISMO!

¡ABAJO LA CRIMINALIZACIÓN Y MILITARIZACIÓN CONTRA LA JUSTA PROTESTA POPULAR QUE ES DESARROLLO DE SU GBI !

¡YANKES GO HOME! ¡FUERA YANQUIS DEL PERÚ!

¡HONOR Y GLORIA AL HEROÍCO PUEBLO PERUANO!



Perú, 19 de Junio del 2015

PP.PP Y PP.GG DEL PCP







Declaración del Movimiento Popular Perú (Comité Reorganizador) con motivo del Día de la Heroicidad.

 


Día de la Heroicidad - 2015

¡Proletarios de todos los países, uníos!
LA SANGRE NO AHOGA LA REVOLUCIÓN SINO LA RIEGA
Hoy 19 de junio conmemoramos el 29 aniversario del del Día de la Heroicidad, día marcado inperecederamente en los fastos de la historia de la revolución peruana y de la revolución mundial por la acción de los comunistas, combatientes y masas del PCP, que devenidos en prisioneros de guerra se rebelaron en los penales de el Frontón, Lurigancho y Santa Bárbara enfrentando el más negro y cobarde genocidio en defensa de la revolución y sus vidas.
Las inmundas mazmorras de la reacción fueron convertidas en Luminosas Trincheras de Combate de la guerra popular marxista-leninista-maoísta, pensamiento gonzalo por los prisioneros de guerra, trasformadas en centros de resistencia en ciudad. Aplicando la construcción concéntrica y la militarización del partido; combatiendo, movilizando y produciendo; enarbolando combatir y resistir por la guerra popular y arrancar lauros a la muerte. Así, la reacción no sólo recibió los embates de la guerra popular en el campo y la ciudad sino también en sus prisiones (verdaderos campos de concentración para los revolucionarios presos). Con gran repercusión nacional e internacional.
Ante el avanze de la guerra popular, la reacción encabezada por el gobierno aprista del fascista genocida de Alán García Pérez decidió aplicar el 19 de junio de 1986 su largamente planeado y voceado genocidio contra los prisioneros de guerra, continuando con los genocidios contra el pueblo realizados por su antecesor Belaúnde. Pero no le fue fácil a la reacción. Los prisioneros de guerra se enfrentaron con decisión y valor indomables a las Fuerzas Armadas y policiales que fueron enviadas a consumar el genocidio reaccionario y acabar con la rebelión con el empleo de fuerzas de tierra, mar y aire, con bombardeo, roqueteo, cargas de dinamita, lanzallamas y fuego de todo tipo de armas.
Con la inmolación de sus propias vidas los más de 300 prisioneros conquistaron un gran triunfo político, militar y moral para la clase y el PCP con un valor y heroicidad indomables que sólo la guerra popular puede generar y, por el otro lado, el gobierno fascista de García Perez, sus ministros y máximas autoridades civiles, militares , de la iglesia y los revisionistas quedaron embarrados en sangre y una vez más quedó demostrado que la reacción contra la revolución no vacilan en recurrir a los más horrendo genocidios y violar todas sus leyes y tratados internacionales con el fin de buscar salvar su sistema de opresión y explotación. Genocidio impune hasta la fecha porque sólo la guerra popular hará justicia.
El genocidio fue cometido por la reacción peruana con la asesoría, ayuda y complicidad de los imperialistas yanquis, socialimperialistas rusos y chinos, imperialistas alemanes, franceces, españoles, etc., sionistas de Israel y con el apoyo de los partidos socialdemocrástas de esa podrida Segunda Internacional con Willi Brandt a la cabeza, que esos días celebraban uno de sus congresos internacionales en Lima. Estos miserables una vez más fueron “los perros sanguinarios” que se sebaron en la sangre de comunistas y revolucionario como en enero de 1919 en Alemania con el asesinato de Rosa Luxemburgo, Karl Liebnecht y otros comunistas.
Pero tal como nos muestra la experiencia de la revolución mundial y la nuestra propia: la sangre no ahoga la revolución sino la riega. Hoy como aquel entonces, la acción heroica de estos comunistas, combatientes y masas de la guerra popular nos convocan a continuar la guerra popular sin dejar las armas hasta el comunismo.
Corresponde a los revolucionarios persevar en el camino regado con esta sangre, más aún, en la situación actual en que las condiciones objetivas internacionales y nacionales son mucho mejores para el desarrollo de la guerra popular que en aquel entonces.
El imperialismo está en la etapa de su hundimiento y barrimiento definitivo por la revolución mundial en la que entró alrededor de 1980. Éste se hunde cada vez más en una serie de crisis económicas cada vez más largas, persistentes y seguidas y en una serie compleja de guerras de todo tipo.
La lucha interimperialista por las fuentes de materias primas y de energía, vías de comunicación, mercados para sus inverciones y mercancías del Tercer Mundo, por nuevo reparto, es cada vez más enconada. Esto tiene como consecuencia la agudización de todas las contradicciones del mundo actual, principalmente de la contradicción principal, porque el botin de la disputa imperialista son los países oprimidos.
La superpotencia hegemónica única, el imperialismo yanqui, en colusión y pugna con la otra superpotencia atómica, Rusia, y las otras potencias imperialistas , continua su guerra de agresión contra los países oprimidos o del Tercer Mundo cosechando fracaso tras fracaso. El plan del imperialismo yanqui, encabezado por el genocida Obama, de “nativizar” su guerra de agresión en Siria, Libia, etc. o también simulando su salida como en Irak y Afganistán y luego seguir controlando el país como en los 60 en Vietnam del Sur ( con gobierno y ejércitos titéres bajo su comando inmediato y otras fuerzas mercenarias y con apoyo de ataques aéreo propios y de sus “coaligados) ya ha fracasado y cada vez tendrán que implicarse más en la guerra de ocupación con ingentes recursos humanos y materiales cuyo costo lo desgastará cada vez más. Ese mismo cam ino seguirá su mayor intervención militar en el Tercer Mundo con el envio de sus “tropas de élite” (SEALS y otros) a 84 países (entre ellos el Perú) para que se encarguen de formar bajo su comando tropas nativas que combatan a los nativos.Como consecuencia de sus fracasos el gobierno yanqui de Obama esta reorganizando la CIA, uno de los principales instrumentos de intervención y subversión del imperialismo yanqui, entre otros las estaciones CIA en Centro y Sudamérica y el Perú.
Esas derrotas del imperialismo son parte del barrimiento, porque lo que lleva de fracaso en fracaso al imperialismo son los pueblos de los países agredidos, ocupados, pese a que tienen que enfrentar la inmensa carnicería imperialista en condiciones relativamente difíciles por problemas de dirección de estas luchas, porque los maoístas no hemos avanzado lo suficiente para dotar a estos pueblos de Partido Comunista que los dirija.
Pero la reacción acicatea la revolución y así los pueblos del mundo van desarrollando la nueva gran ola de la revolución proletaria mundial. De allí también deriva la importancia en la situación actual de seguir desarrollando la campaña por el maoísmo y servir a la guerra popular en el Perú, la India, Turquía,Filipinas, etc. bregando para que se vayan sumando las nuevas guerras populares con el desarrollo victorioso del proceso de reconstitucción de los Partidos Comunistas. Esto es de gran importancia en el desarrollo de la situación actual y de gran perspectiva estratégica para cambiar la correlación de fuerzas entre revolución y contrarrevolución en el mundo.
Como también es de suma importancia la campaña internacional que se desarrolla en apoyo a la guerra popular en la India, contra el genocidio que lleva a cabo el gobierno fascista de ese país contra el pueblo y por la defensa de los presos políticos y prisioneros de guerra en ese país de Sud Asia. Como parte de la misma tarea internacional también nos solidarizamos con los revolucionarios de las filas del TKP m-l y del MKP y otros presos en Turquía; así como con los dirigentes de los trabajadores turcos en Europa del ATIK. Consideramos también de gran necesidad apoyar la lucha de los presos palestinos en las cárceles del Estado sionista de Israel, la de los maoístas presos en Marruecos, la campaña por la liberación del comunista libanés Georges Ibrahim Abdallah preso desde 1984 en Francia, de los prisioneros políticos revolucionarios en Italia, etc. En Sud América es de suma importancia unir la lucha por la defensa de nuestros prisioneros de guerra con la lucha por la defensa de los prisioneros políticos y sociales en Brasil, exigiendo la libertad del c. Igor Mendez y de todos los detenidos por participar en las luchas libradas por las masas en Brasill contra el gobierno reaccionario y contra los terratenientes, grandes burgueses y el imperialismo.
En cuanto al desarrollo de la situación actual en nuestro país, los mismos “especialistas” de la reacción (los “senderologos”) suelen escribir que el gobierno y las Fuerzas Armadas “deben tener cuidado con sendero luminoso porque las condiciones materiales son mejores que en los 80”.
La sociedad semifeudal y semicolonial sometida al imperialismo principalmente yanqui, sobre la cual se desenvuelve un capitalismo burocrático está cada día más hundida y junto con el viejo Estado que la representa y defiende se mantienen sólo por la fuerza de las armas y la inercia.El gobierno fascista, genocida y vendepatria de Humala es el más sirviente del imperialismo principalmente yanqui de todos los que se han sucedido en el gobierno del país y junto con su Parlamento y sistema judicial, fiscal y carcelario dan muestra cada día de mayores señales de descomposición,.
Cada día nuevos e inmensos escándalos son destapados por la disputa a por el botín público y particular entre las autoridades y representantes del viejo Estado de todos los niveles. Escándalos donde aparecen liados con las mafias de los grandes burgueses y terratenientes y de la delincuencia común. Delincuencia común que crece favorecida no sólo por todo este ambiente general de descomposición sino por los propios representantes del Estado y que ha alcanzado niveles insoportables para nuestro pueblo.
Este gobierno a sangre y fuego impulsa más que ninguno antes la venta del país y, como parte de ello, el gran despojo de los campesinos de sus tierras y de las tierras comunales de hace centurias. Lo cual no es parte de “la acumulación originaria” como quiere hacer creen la LOD revisionista y capitulacionista de la rata Mirian, Pantoja, Morote, etc., sino de la rapiña imperialista y de sus sirvientes de la gran burguesía compradora y burocrática, por lo tanto que no permite desarrollar la economía nacional. Es decir , estos malvados revisionistas pretenden negar que la situación semicolonial del país se profundiza más para negar la necesidad de la revolución democrática que se hace con guerra popular.
También, como parte de este gran despojo, el proceso de concentración de tierra en favor de la gran propiedad terrateniente de nativos y extranjeros en la costa, sierra y selva del país a partir de mediados de la última década del siglo pasado ha superado los niveles registrados en la década de los 60 del siglo pasado, cuando la gran propiedad terrateniente ocupaba casi el 70% de la superficie agrícola del país; hoy el 84% de los propietarios rurales sólo tiene el 10% de la propiedad de la tierra según datos del Ministerio de Agricultura de 2013. Esto junto a la nuevas formas de servidumbre que aparecen bajo las cifras de trabajo informal y de menores están denunciando el carácter semifeudal del país. Sobre esa base caduca se sigue desenvolviendo el capitalismo burocrático sojuzgado al imperialismo.
Agrégese a esto que la PEA rural, sin contar a los niños menores de 15 años que trabajan en el campo, es de más de 28% de la PEA del país, porcentaje muy superior a la de los otros sectores de la economía. Además, ese 84% de propietaerios agrícolas (campesinos) son los que proveen al mercado del país con alimentos. El domingo 21 de julio de 2013, en los períodicos del país se leyó que el Ministzro de Agricultura Milton von Hessen: “Comentó que tal es el dinamismo del sector agropecuario que una de cada cuatro personas que conforman la Población Económicamente Activa (PEA) pertenece a este segmento económico, aunque su productividad es 4,3 veces menor que el resto de los sectores productivos”. Ese “dinamismo” con tan baja productividad relativa expresa el atraso como consecuencia de las relaciones sociales de producción ya caducas.
Es importante destacar que con el desarrollo de la Guerra popular se avanzó en barrer la semifeudalidad como lo revelan las propias cifras oficiales del censo agropecuario de 1994 (el III Cenagro, ver allí el cuadro 1), donde la propiedad terrateniente figura por debajo del 30%. Con armas en la mano y movilizando al campesinado se avanzó en destruir la gran propiedad terrateniente, como por ejemplo de las llamadas empresas no asociativas y asociativas como las SAIS, y con ello las viejas y nuevas formas de servidumbre que van aparejadas. Esto no puede consignar ningún informe reaccionario. Pero esa es la realidad.
Con el restablecimiento del viejo Poder en amplias zonas del campo por los problemas de dirección de nuestra guerra popular, estas viejas relaciones se han restablecido y eso es lo que nos muestras la terquedad de las cifras después de ese censo. Las ratas malvadas de la LOD revisionista y capitulacionista quieren negar este hecho para afirmar que el país ya es capitalista y negar la necesidad de la revolución democrática. Pero se cumple lo señalado por el Presidente Gonzalo que mientras no culminemos la revolución democrática con la toma del Poder en todo el país, estas viejas relaciones siempre tenderán a restablecerse.
Pero la acción reaccionaria acicatea la revolución. El gran despojo genera el avivamiento de la lucha campesina, como no pueden negarlo ni propios informes de los institutos reaccionarios: “El sinnúmero de conflictos sociales y medioambientales entre poblaciones locales, de un lado, y las grandes empresas y el gobierno, del otro, deja claro también que este fenómeno se produce al margen de los derechos y el desarrollo de miles de familias de pequeños productores y de la población indígena del país” (enero de 2011, CEPRES).
En esto días las movilizaciones del campesinados se están expresando en la lucha del valle de Tambo, en el sur del país, contra la minera imperialista Southern Copper Corporation (SCC ) y contra la feróz represion desatada por el gobierno del genocida Humala que ha mandado a sus Fuerzas Armadas a masacrar al pueblo.
Desarrollo de la movilización del campesinado por la tierra contra el gran despojo, grandes movilizaciones obreras y de la pequeña burguesía como las vistas a finales del año pasado y comienzos del año en curso contra la mayor explotación, desocupación, hambre, miseria y leyes que suprimen derechos que han costado sangre en beneficio del imperialismo, los grandes burgueses y terrateniente. La actual huelga nacional de los maestros del SUTEP organizados en el Comite Nacional de Lucha y el CONARE-SUTEP contra las leyes educativas dadas por este gobierno contra el magisterio, los estuadiantes y el pueblo. Movilización y huelga nacional que golpea contra la dirección nacional del Sutep de los revisionistas de “Patria Roja” vendida a este gobierno y que junto con las ratas del Conare-Modavef traicionan la lucha de los maestros y del pueblo para usar sus luchas y desenrrumbarlas para llevar a las masas tras la participación en las elecciones reaccionarias para recambio de autoridades del Viejo Estado. Estas pocas luchas que hemos mencionado como muestra expresan el desarrollo de la situación revolucionaria.
En todas estas luchas y movilizaciones pugnando por dirigirlas están avanzando los comunistas firmemente sujetos a la Jefatura del Partido y de la revolución, el Presiente Gonzalo y el pensamiento gonzalo, en lucha a muerte contra el revisionismo de ambas LODs y del viejo revisionismo, es así como las masas van siendo educadas en la violencia revolucionaria y aplican lo aprendido de la guerra popular. Es en este proceso como se está avanzado en la tarea de la reorganización general del Partido para solucionar el problema de dirección de la guerra popular y para así darle un nuevo gran impulso. Corresponde a quienes en el país han asumido esta tarea ir hacia aquellos que pese a estar trabajando temporal y relativamente aislados están por unirse sujetos a la Jefatura del Presidente Gonzalo, basados en la BUP para impulsar la tarea pendiente.
Como parte de nuestras tareas tenemos que seguir desarrollando la campaña internacional por la defensa de la salud y la vida del Presidente Gonzalo, exigiendo su presentación publica y directa ante la prensa nacional e internacional y que se le permita pronunciarse aunada indisolublemente a la campaña internacional para servir a imponer el maoísmo como único mando y guía de la revolución proletaria mundial.
¡Honor y gloria a los héroes caídos!
¡Viva el Día de la Heroicidad!
¡Viva el XXXV aniversario de la guerra popular en el Perú!
Movimiento Popular Perú (Comité Reorganizador)
Junio de 2015

miércoles, 17 de junio de 2015

FILIPINAS:Statement on the Recent NPA Tactical Offensive in San Fernando, Bukidnon / Nota de prensa del Nuevo Ejercito del Pueblo en la que informa de un exitoso ataque contra campamento del ejercito reaccionario en San Fernando, Bukidnon.




New People’s Army
Regional Command
Southern Mindanao Region
Press Statement
June 15, 2015
May we express our profound salute to the Red fighters of South Bukidnon Subregional Command of North Central Mindanao Region for their successful tactical offensive on 14 June 2015 against the 69th IB who had encamped the barangay hall in sitio Mahayag, Brgy. Namnam, San Fernando, Bukidnon.
A total of 13 firearms consisting of 1 minimi light machine gun, 1 m203 grenade launcher, 5 m14 rifles, 3 m16 armalite rifles, 2 .45 cal pistols, 1 magnum .38 and military paraphernalia were seized by the Red fighters in a daring attack against the AFP troops.
It must be noted that the 69th IB which used to be one of Palparan’s killer battalion from Central Luzon but is now under the operational control of the 10th ID AFP has been mainly responsible for the continuing fascist attacks against the rural populace in the mountains of Davao and Bukidnon including the most recent massacre in Paquibato which took the lives of 3 innocent civilians and wounded several others.
Under the 10th ID’s auspices, the 69th IB has continued to sow terror and violence in a desperate effort to give the false impression that the AFP is winning the war but at the same time pave the way for the imperialist plunder of our natural resources.
Again, our deepest commendation to the South Bukidnon Subregional command as we continue to defend the masses and the land in our fight against the most fascist and the most detrimental to the people’s livelihood— the 10th ID in their Oplan Bayanihan under the US Aquino regime.
 
(SGD) Rigoberto F. Sanchez Spokesperson
Southern Mindanao Regional Operations Command (SMROC)

ESTADO ESPAÑOL: Opinar contra la Corona en redes sociales, delito de terrorismo a partir del 1 de julio


 
 
Tal y como se van poniendo las cosas es oportuno lanzar un mensaje a navegantes. No es Corea del Norte ni Venezuela, es el Reino de España.

El 1 de julio entrará en vigor este nuevo artículo del Código Penal. Opinar contra la Corona en redes sociales será delito de terrorismo.

Según el Artículo 573. Se considerarán delito de terrorismo la comisión de cualquier delito grave contra la vida o la integridad física, la libertad, la integridad moral, la libertad e indemnidad sexuales, el patrimonio, los recursos naturales o el medio ambiente, la salud pública, de riesgo catastrófico, incendio, contra la Corona, de atentado y tenencia, tráfico y depósito de armas, municiones o explosivos, previstos en el presente Código, y el apoderamiento de aeronaves, buques u otros medios de transporte colectivo o de mercancías, cuando se llevarán a cabo ....

La libertad de expresión cabe en un cenicero.

 
 

martes, 16 de junio de 2015

ITALIA: 16 giugno, presidio al Tribunale di Taranto. Forte solidarietà a Margherita e alle disoccupate e precarie di Taranto


16 giugno ancora un processo a Margherita Calderazzi e alle disoccupate- precarie nella lotta per il lavoro organizzata dallo slai cobas!

chi nega il lavoro: Stefano, giunta comunale, provincia, regione, padroni, istituzioni è libero e franco;
chi usa il lavoro come ricatto per far accettare morti sul lavoro e inquinamento, se la cava con niente;
chi dà e promette il lavoro in cambio di voti
viene eletto; chi lotta per un lavoro, un reddito una casa, un diritto viene processato e spesso condannato!

Non lo accetteremo mai e non ci intimidirete mai!
 Presidio di informazione, denuncia, solidarietà
16 giugno tribunale via marche / corso italia ore 9.30

slai cobas per il sindacato di classe
slaicobasta@gmail.com
via rintone 22 taranto info 347-5301704
http://tarantocontro.blogspot.com

Di seguito il comunicato di solidarietà delle Lavoratrici ed ex puliziere SLAI Cobas s.c. Policlinico Palermo:

Forte solidarietà a Margherita e alle disoccupate e precarie di Taranto dello SLAI Cobas s.c., che il 16 giugno saranno ancora processate per avere “osato” lottare per il lavoro

Le lavoratrici e le ex puliziere,del Policlinico di Palermo, aderenti allo SLAI Cobas s.c., sono vicine e si stringono in un forte abbraccio, di genere e di classe, a Margherita e alle disoccupate e precarie di Taranto, che il 16 giungo saranno nuovamente processate.
 
IL LAVORO E’ UN DIRITTO E LA DISOCCUPAZIONE E’UN DELITTO,

PERCHE’ UCCIDE LA DIGNITA’ UMANA E LA VITA!


Pertanto, se c’è qualcuno da processare, perché viola la stessa Costituzione e la Carta dei diritti dell’uomo, negando anche i più elementari e fondamentali diritti umani, come quello del lavoro, questo è lo stato, i suoi governi e le sue istituzioni.

La repressione alimenta la ribellione!

Oltre ad intensificare la lotta in ogni città, contro la disoccupazione e la precarizzazione di massa, prepariamo anche una class action, una forte denuncia alla Corte di Giustizia Europea per il lavoro, e una denuncia penale contro governo e istituzioni, nazionali e locali, per TRADIMENTO DELLA LORO STESSA COSTITUZIONE.  Costituzione che:

All’art. 1 recita: “L’Italia è una Repubblica democratica, fondata sul lavoro.

All’art 4: “La Repubblica riconosce a tutti i cittadini il diritto al lavoro e promuove le condizioni che rendano effettivo questo diritto.

All’art. 3 : “ … È compito della Repubblica rimuovere gli ostacoli di ordine economico e sociale, che, limitando di fatto la libertà e l'eguaglianza dei cittadini, impediscono il pieno sviluppo della persona umana e l'effettiva partecipazione di tutti i lavoratori all'organizzazione politica, economica e sociale del Paese.

Facciamo appello a tutte le donne, le disoccupate, le lavoratrici, le giovani, a solidarizzare con Margherita e le altre… e ad inviare tante lettere di denuncia al tribunale del lavoro e penale di Taranto.

Come abbiamo visto per Luigia, la solidarietà di classe è un’arma necessaria e a volte, anche vincente.

Pa, 13.06.2015
Lavoratrici ed ex puliziere SLAI Cobas s.c. Policlinico Palermo

Internationalist Freedom Brigade Established in Rojava. KurdishQuestion.com

 
 
11 June 2015
An international brigade of fighters from around the world has been established in Rojava. The Internationalist Freedom Brigage will be fighting against ISIS and similar occupying forces.
The Marxist Leninist Communist Party (MLKP) of Turkey and Kurdistan has been involved in the establishment of the brigade since January, and organisations such as Reconstruction (Spain), TİKKO, United Freedom Forces (BÖG), MLSPB Revolution Front, and revolutionaries from Greece are among the brigade’s fighters. The brigade supports the Commander Rubar Qamişlo Initiative that began on June 6, and has released the following statement:
“The Middle East has been a bloodbath because of imperialist vampires and exploiters. These same forces brought together the ISIS so that people in the region would bow down to occupation and oppression. The ISIS gangs massacre Christian, Êzîdî, Assyrian, and Muslim peoples. Gangs sell women and children in slave markets and organise massive executions in ways that resemble the centuries-long strategies of their imperialist masters.
The organised peoples’ resistance against these forces’ desire to destroy their languages, faiths, lives, and identities has been led by the People's and Women's Protection Units (YPG-YPJ) and was successful in places such as Kobanê, Şengal, Til-Hemis, and Serekaniyê.
The Rojava revolution came to the fore of global politics and the YPG-YPJ resistance is admired and supported by impoverished masses. With international fighters, Rojava became today’s Bekaa and Palestine. The Rojava Revolution is the Paris Commune under German siege, Madrid during the Spanish civil war, and Stalingrad during the 2nd Imperitalist War (WW2).
The Rojava revolution has upset the balance of power in neighboring countries, especially Turkey, and has become the heart of world revolution and the beacon of resistance for oppressed peoples.
As a women’s revolution, Rojava has strengthened women’s will and become the symbol of struggle against patriarchy and global bigotry.
Revolutionaries across the world have turned their attention to Rojava and never hesitated to fight and die for victory here in order to expand the revolution.
Revolutionary forces in Turkey and different parts of the globe have come to Rojava in order to strengthen the revolution and expand the war to the lands they came from.
We fight in Rojava, die as martyrs and carry the banner of resistance…
We fight at the frontline against imperialism and bigots in the region…
We confront the ISIS gangs’ brutal attacks on the revolution…
We live the revolution and feel it in our veins and cells…
We are the people in Kurdistan who made the Rojava revolution, the workers, oppressed people, women and internationalist revolutionaries who fight under the banner of the YPG-YPJ…
We are Spanish, German, Greek, Turkish, Arab, Armenian, Laz, Circassian, and Albanian…
We are the revolutionary forces and organisations that have come together from different parts of the world to form the INTERNATIONALIST FREEDOM BRIGADE.
All oppressed people, workers, laborers, women, youth, religious groups, ecologists, anti-imperialists, anti-fascists, anti-capitalists, democrats and revolutionaries of the world; we call on you to fight under the banner of the INTERNATIONALIST FREEDOM BRIGADE in order to defend the Rojava revolution and expand it to establish people’s fraternity in the Middle East and rest of the world…

domingo, 14 de junio de 2015

AFGANISTÁN: Fight for the Release of Comrade Ajith !

ICSPWI supports this statement and call and in next talk meeting launches international campaign  with all kind of actions!

Statement of the Committee in Support of the People’s War in India, Afghanistan on the arrest of Comrade Ajith:
Fight for the Release of Comrade Ajith
The reactionary Indian state under the leadership of Modi led Hindu fascist government added another crime to its long list of crimes against humanity. On May 9, this year India’s so-called ‘Anti-terrorism Squad’ stormed a hospital in Pune, Maharashtra state, and arrested an ailing revolutionary intellectual, political activist, and a prominent thinker of the Indian left, comrade Ajith for the crime of belonging to the Communist Party of India (Maoist), and dedicating his entire life to the struggle against class, caste, gender, national, and imperialist oppression and for revolution and social justice.
Yes! Comrade Ajith’s crime is to dedicate more than four decades of his life to the relentless struggle against a brutal and reactionary system which is exploiting, oppressing, grinding, and sucking the blood of hundreds of millions of the wretched of the earth. A system which is directly responsible for the daily death of 6000 children due to hunger, poverty and preventable diseases. A system which is displacing tens of millions of people from their habitat and destroying their livelihood in order to extract profit for multinational corporations.
Yes! Comrade Ajith’s crime has been to think and imagine and fight for a better world, in which all these atrocities become history. But for the reactionary Indian state, which shamelessly claims to be the “biggest democracy” in the world this is a crime. This illustrates the fact that in an asymmetrical society divided along class, caste, and gender lines democracy for all peoples is a farce and a façade to cover the ugly reality of the system of exploitation and oppression. As a matter of fact this greatest of democracies is nothing but a political machine of violence and repression for buttressing the hegemony of zombie-like bourgeois comprador and feudal parasitic classes.
Comrade Ajith is an ideologue of the CPI (Maoist), which is currently leading a revolutionary people’s war to demolish the system of semi-feudal, capitalist and imperialist oppression and exploitation and to establish new democracy and socialism. Comrade has dedicated more than four decades of his life for this cause. He was the secretary of the Communist Party of India (Marxist-Leninist) Naxalbari, which merged with the CPI (Maoist) on May 1, 2014.
Comrade is a relentless revolutionary activist and theoretician. He has penned several books on revolutionary theory and class and caste issues in India. He is an exemplary communist revolutionary and a committed internationalist. The international communist movement owes much to him. He has served as an editor of the international revolutionary magazine, A World to Win. After the collapse of Revolutionary Internationalist Movement, comrade dedicated his intellectual labor to the cause of struggle against neo-revisionism that was responsible for liquidating the RIM. A book length essay of comrade Ajith, Against Avakianism, has been translated into several languages including into Farsi-Dari.
On May 9 of this year comrade was arrested in a hospital by the repressive forces of the fascist Indian state, while comrade was undergoing treatment for a bypass surgery. Comrade Hamza Ismail was also arrested while he was aiding and attending to his ailing comrade. Let us not allow the reactionary Indian state to get away with this crime.
The Committee in Support of the Peoples War in India--Afghanistan calls on all revolutionary and progressive individuals and organizations, political and social justice activists, and the revolutionary masses to strive and expose and resist the crimes of the reactionary Indian state; defend comrade Ajith and comrade Ismail, and put pressure on the Indian state to allow comrade Ajith seek the medical attention he needs, and demand his immediate release.
Let us not let any stone unturned in solidarity with the revolutionary people's war and the struggling masses in India and in the fight for the release of comrade Ajith.
 
Long live revolutionary people’s war in India!
Long live the revolutionary Indian masses!
Long live Comrade Ajith!
Down with the reactionary Indian state!
Down with the BJP Hindu fascism!

Committee in Support of the People’s War in India-Afghanistan
May 27, 2015

MANIPUR: A report from War Zone of Manipur-MCP. (Signalfire)


10672270_360598657432096_3817119909116965999_n

It is an act of cowardice to separate the people of Chandel district aside from other places of Manipur because of the ongoing Indian Military Operation. Chadel district is a very important and remarkable place for Maoist Communist Party Manipur from where its first vice-Chairman, comrade Ngamlet Baite hailed since the first establishment and embodiment of the party. Still this district is a place where our party committee has been prevailing in a complete and solid organizational form. The Indian Army has been endlessly continuing to jeopardize and frighten the innocent people in the areas of the district after the attacked against Indian Army carried out by some ethnic militant group.
The act of Search and Destroy operation is still imposed, by using a group of armed black gang who are under the Suspension of Operation (SoO) with government of India on the pretext of ongoing peace-pact, in search of militants. According to the information provided by the cadres of Manipur Maoist who are operating in the areas of Chandel report that the armed Black gang under SoO came on the lead followed by Indian Army behind. Mr. Minthang, a gang leader took the charge of first in command and Thangboi@Jacob as second in command while the Indian armies followed behind. Thus some of the individuals who are claimed or said to be talking peace-process under SoO are utilised as Human Robot by Indian Army in this so called Military Operation. Mr. Jacob@ Thangboi is the middle man to communicate with the Indian Forces and their Gang members as Indian Army does not understand and speak local dialect and he is the lone person who understands and speak Indian Language (Hindi).
These gang of reactionary led by Minthang and Jacob has pick them up from a camp which officially constructed by the Indian Government at Khamarol Village, hails at Chandel District. They are not allowed to use in so called Counter Insurgency operation of Indian Army as per the agreement under the Suspension of Operation (SoO) or Peace pact. The people of Chandel know well, clearly which members of gang party Mr. Minthang and Mr. Thangboi@Jacob belong to United Kuki Liberation Front, (UKLF). There are many party cadres and its units in different places in Chandel district of Manipur. There is no any point of hurt or wound or casualty on the part of the party members in there where military operation is undergoing. It is also an impossible thing on the part of Indian Army who afraid to approach on the lead the encounter to suppress and defeat the revolutionary parties of Manipur.
There is not a single camp of MCPM in the territory of Burma (Myanmar). The National Liberation Movement of Manipur cannot be ever suppressed or uprooted whenever and wherever the Manipuri’s exist on the earth. That the Indian Army who have joint and sent to earn monthly salary by the imperialist and Colonialist India will never be able to suppress the National Liberation Movements of Manipur. Without the slightest knowledge of what is happening in Manipur and without collecting any exact details of the Operation from the spot or nearby villages, some of the mainland Indian Media houses make the Indian armies turn into tigers. Nothing is to be considerable and convinced such hired propaganda. Such people and such activities are termed as “Reactionaries are the paper tigers” by Comrade Chairman Mao. Amid this, the most wonderment is that real situation are in front of the local journalists of Manipur, yet reports are copied or translated from concocted information’s which are published in mainland Indian media (National media, which are thousands of miles far from the Manipur) and re-printed in Manipur by Manipuri Media.
Even a single Manipuri journalist (media) including Mainland Media has not yet trodden and traced into any place where the Military Operation, which comprises of the gang party under SoO is on the lead and the Indian Army that follow behind the gang party, has affected. So the news and information which has been provided regarding the Military Operation in the media are all for none but to preserve the moral of the Indian Army. Thus the newspapers run in mainland India are all hiring of Indian Multi co-operation. Unfortunately, the way of taking responsibility of the journalists of Manipur at this juncture in such crucial moment is contemptible that such deeds never existed in the history of Manipur. It is high time for the local journalists to ponder over their risk and responsibility in such a situation particularly Indian Military Operations and gross human rights violation by the State.
Essentially our communiqué is to extend so as to affirm the people of Manipur and the people of the world as well to know the very fake drama played and exercised by GOI since local media and occupied Indian media have not yet provided and published the true accounts of Military Operation conducted utilizing group of Black gangs under SoO. Our Statement might not be published by any of the Indian media. Therefore, all the Maoist Party of the world is appealed to publish it throughout the world. The very message that the UNDERGOING MILITARY OPERATION CANNOT AFFECT THE REVOLUTIONARY MOVEMENTS OF MCPM is relayed and assured to the people of the world at large.

viernes, 12 de junio de 2015

LIBERDADE PARA TODOS OS PRESOS POLÍTICOS REVOLUCIONÁRIOS E DEMOCRÁTICOS E PRISIONEIROS DE GUERRA REVOLUCIONÁRIOS !


LIBERDADE PARA TODOS OS PRESOS POLÍTICOS REVOLUCIONÁRIOS E DEMOCRÁTICOS E PRISIONEIROS DE GUERRA REVOLUCIONÁRIOS

A manchete da última edição do AND dizia: “Liberdade para todos os presos políticos do mundo!”. Alguns leitores e apoiadores do jornal questionaram o jornal, de forma franca e justa, a respeito do conteúdo de classe dessa manchete, o que nos levou a refletir e nos retificarmos.
Quando falamos de “todos” os presos políticos, não pretendíamos nos referir aos agentes do imperialismo que atentam contra a autodeterminação dos povos ou interferem em outros países como provocadores, sabotadores a serviço do imperialismo e da reação, etc.. Porém, ao colocarmos na manchete do jornal “todos os presos políticos”, mesmo não havendo a intenção, incorremos no erro de abarcar também esses que não são aqueles que defendemos.
O AND defende os presos políticos revolucionários e democráticos e os prisioneiros de guerra revolucionários e democráticos. Essa é a nossa posição editorial e de classe.
Gostaríamos ainda de dar um exemplo, para marcar nossa retificação:
O caso da Venezuela, onde recentemente foram presos provocadores, e agentes do imperialismo ianque e funcionários do consulado do USA foram expulsos do país por interferirem diretamente nos assuntos internos venezuelanos.
Ainda que denunciemos o oportunismo de gerências como as de Maduro, não podemos compactuar com o imperialismo ianque, que invade e ataca países, promove guerras de rapina e matanças em todo o mundo e que, arvorando-se defensor dos “direitos democráticos”, passou a pedir a libertação desses presos na Venezuela.
E fazendo coro com Obama, Dilma Rousseff declarou:
“Nós no Brasil teremos uma posição clara com relação ao direito de expressão, de livre manifestação: nós não cremos que a relação melhor com a oposição seja encarcerar quem quer que seja, a não ser que cometa algum crime. Se não cometeu crime, não pode ser presa”.
“No que se refere” à declaração de Dilma, a classificamos como o cúmulo da demagogia falar de “livre manifestação” ao mesmo tempo que, sob a gerência do PT/Pecedobê/etc., jovens que tomaram as ruas contra a farra da Fifa são perseguidos, processados e encarcerados, como é o caso do jovem ativista Igor Mendes, preso político do velho Estado brasileiro há mais de seis meses.

miércoles, 10 de junio de 2015

INDIA: HC notice to Maha on jailed DU prof’s G N Saibaba dwindling health (Nagpur Today)


G N Saibaba

Nagpur, 10.06.15: Bombay High Court on Wednesday issued notice to the State Home Department after an email drew the court’s attention to the deteriorating health of G N Saibaba, former Delhi University lecturer. He was arrested last year by Maharashtra police for alleged Maoist links and is confined to an “anda cell” in the Nagpur Central Prison.
An email sent to the Chief Justice on June 8 by Purnima Upadhyay of NGO Khoj with an “urgent request to save the life of Professor Saibaba” was converted into a suo motu public interest litigation.
Upadhyay referred to a news report which said Saibaba was 90 percent handicapped due to polio and need a pill each for a heart condition and blood pressure. It stated that after a year in jail and over six months in the anda cell, he has developed several ailments leaving only his right hand in working condition.
The news report said the health report submitted by Chief Medical Officer and the superintendent of the jail to a Gadchiroli court last month , wheel-chair bound Saibaba “is now a known case of systemic hypertension with ischemic heart disease” and also has kidney and gall-bladder stones. It quoted his advocate saying he faints daily due to heat in the anda cell.
A bench of CJ Mohit Shah and Justice Anil Menon also directed issue of notice to the jail’s CMO and superintendent and the police commissioner, Nagpur. The court has also sought the investigation papers and Saibaba’s health records at the next hearing on June 17.

Saludo del PC maoísta-Italia a la entusiástica celebración en Palermo del 20º aniversario del MFPR.-



SALUDO DEL PARTIDO COMUNISTA MAOISTA – ITALIA A LA ENTUSIASTICA CELEBRACIÓN DEL 20º ANIVERSARIO DEL MFPR

Saludamos con alegría la celebración del 20º aniversario de MFPR.
Se trata de 20 años de victorias conseguidas arriba y abajo, en el campo de las ideas, la lucha ideológica, la teoría y sobre el terreno de las luchas, de las iniciativas de vanguardia.
Nacieron otras realidades de las mujeres inspiradas en la línea del MFPR, y ha incidido en la transformación del movimiento comunista, de las organizaciones comunistas.
El MFPR es el canal de la experiencia de las mujeres en la guerra popular.
El principio de que no puede haber una revolución proletaria sin haber partido revolucionario, pero que no puede tampoco haber sindicato de clase, movimiento antiimperialista, antirracista, antifascista sin que se construya y avance “la revolución dentro de la revolución”, representada por el papel y el protagonismo de las mujeres, ha estado desde el inicio en el centro de nuestra organización.
Y se ha demostrado que la teoría que ha dado vida al MFPR es una contribución al marxismo leninismo maoísmo.
El MFPR ha demostrado que las mujeres pueden ser y son una fuerza motriz, tanto en el campo de las ideas, de la lucha frente a la ideología burguesa en todos sus aspectos, tanto en la transformación del movimiento de lucha – en esto la bandera principal ha sido la huelga de las mujeres, que ha dejado claro el papel general y de la masa de mujeres en afrontar y luchar contra el conjunto de las condiciones de trabajo, de vida-, como de la opresión ideológica.
El MFPR juega un papel de vanguardia en las luchas de las mujeres proletarias contra los patronos, el gobierno, el Estado, la Iglesia, los partidos parlamentarios, los sindicatos confederales; luchando tanto contra el feminismo pequeñoburgués como contra la subestimación del papel de la mujer en las organizaciones revolucionarias, en los sindicatos y los organismos de base.
En esta batalla es central y determinante el papel de las mujeres proletarias, que desde el principio y constantemente ha sido el frente principal de la organización y lucha del MFPR: las mujeres proletarias organizándose y luchando transforman el modo de pensar y avanzan para asumir un papel de dirección en todos los campos, en el movimiento de las mujeres, en el movimiento sindical, en los movimientos sociales y, el más importante, en la batalla por la transformación revolucionaria de nuestro país a partir de tomar en sus manos la construcción del partido de la revolución.
El MFPR es producto de la construcción del Partido Comunista de nuevo tipo y la luz que ilumina el camino del Partido Comunista de nuevo tipo, en el que las mujeres son la mitad del cielo, y también la primera línea dentro del propio partido contra las concepciones machistas, atrasadas, los métodos y el estilo de trabajo con la concepción revolucionaria proletaria del mundo.
Es un terreno difícil, a contracorriente. Pero… ¡el camino es tortuoso aunque el sendero es luminoso!
¡Y los 20 años del MFPR lo demuestran plenamente!
 
Proletari Comunisti – Partido Comunista maoísta Italia
6 de Junio de 2015

O comunismo antirrevissionista: entender e transformar o mundo. Un documento dos camaradas do Ateneu Proletário Galego.


Antirrevissionismo


Índice
1 Introduçom.
2 As relaçons sociais.
3 O caráter de classe.
4 As grandes tendências históricas.
5 A Grande Depressom económica e a ofensiva capitalista.
6 A indepedência de classe.
7 A contradiçom social hegemónica.
8 A origem do nacionalismo.
9 A origem das naçons.
10 Transformar o mundo.

1-Introduçom
Muitas som as perguntas que temos que fazer. Muitos os temas que aclarar. Desde as questons mais gerais e decisivas que giram a volta da nossa própia existência como comunistas galegas e sobre os enimigos do povo trabalhador, como outras mais concretas.
A origem e desenvolvimento da naçom, das classes, da luita entre as classes, do estado, do nacionalismo, etc. Sem esquecer as problemáticas metodológicas que formam a base do Marxismo.
Um dos importantes temas em discussom é a relaçom entre a opressom nacional coa sua luita de libertaçom e as contradiçons entre as classes com a revoluçom proletária. Ou sobre o estilo e método de trabalho, a teoria revolucionária, a linha política, etc.
Nos nossos artigos temos intentado responder a estas e outras questons. O necessário trabalho para isto obrigou-nos a estudar em fundura a origem das naçons, das classes sociais, dos nacionalismos. Tamén a relaçom entre as ideias e práticas políticas concretas e os sujeitos históricos que som as classes sociais.
O trabalho que levamos realizado como destacamento comunista deu como fruito a nossa linha política.
Nesta publicaçom que tes aqui queremos dar um visom geral de alguns dos principais pontos da nossa linha política. Desejamos que vos seja útil para entender o mundo, para transformalo e que favoreça na luita de duas linhas entre a vanguarda proletária.
Empregando o Marxismo -o Materialismo Histórico- é impossível crer que detrás da autodeterminaçom nacional que proclamam umhas determinadas pessoas e organizaçons nom estejam os interesses dumhas classes sociais reais. Crer que os partidos som um conglomerado de ideias abstratas, Pensar que as grandes decisons políticas, que os grandes feitos históricos, se devem a vontades individuais de determinadas pessoas, provoca que sejamos incapazes de entender nada da história. O que ademais fará que nom podamos atuar conscientemente.
Estudar as luitas revolucionárias de outros povos sempre foi um dos nossos objetivos. É de estas experiências históricas reais de onde aprendemos. Neste aspeto temos que destacar que ademais das mais afamadas revoluçons (Rússia, China, Cuba, Vietname), é muito interessante analisar tanto os processos revolucionários que estam triunfando (Índia, Filipinas, Turquia)., como os fracassos de outros processos que no seu dia forom muito importantes (Peru, Colômbia, O Salvador, Nepal). Particularmente interessante neste momento parece-nos o caso do Brasil, onde o movimento revolucionário está medrando com grande força.
2-As rerlaçons sociais
Marx once teses sobre Feurbath, Tese VI:
Mas a essência humana nom é algo abstrato e inato da cada pessoa. É na realidade o conjunto de relaçons sociais”.
Tese VIII: “Todos os mistérios que descarrilam a teoria em direiçom ao misticismo, tomam soluçom na prática humana e na comprenssom de essa prática”.
Foi precisamente este descobrimento de Marx o que deu origem a autêntica ciência social. Como as relaçons sociais som objetivas, mediante o estudo do comportamento social destas podemos topar as chaves da realidade. Graças a isto foi que Marx puido identificar aos sujeitos históricos: as classes sociais.
O segredo das sociedades humanas é que som relaçons sociais objetivas. A riqueza, o poder político, as religions, etc, nom som mais que relaçons sociais. Nom é o ouro por ele mesmo, nem a natureza, nem a psicologia, nem qualquer outra cousa. A natureza nom é quem lhe da um valor económico ao ouro, ou ao dinheiro, etc, senom a sociedade. O mesmo passa com todas as formas de propriedade, de poder político, etc. O feito de que as pessoas protejam, sirvam, trabalhem, obedeçam, ataquem, prendam, etc, a outras pessoas é o que cria o valor de troca, o poder político, a riqueza, a sanidade, os estados, etc.
Ademais como as relaçons sociais som objetivas podem quantificar-se, medir-se, como qualquer outro fenómeno objetivo, é dizer ao margem das opinions que tenham as pessoas que intervirem num fenómeno social e à margem do observador externo.
3-O caráter de classe
Umha das questons que temos que ter mais claras é que numha sociedade dividida em classes sociais todas as práticas políticas (a atividade do estado e a luita contra el), assim como qualquer ideia política, tem um caráter de classe no seu interior. Isto quer dizer que o estado, a democracia, todas as instituçons, partidos, etc, nom podem existir sem este caráter de classe. Por tanto nom pode haver democracia pura, nem justiça pura, nem instituçom que nom seja o instrumento dumha classe social, devido a que a hegemonia desta contradiçom condiciona toda a existência das pessoas.
Sucede ademais que como todas as práticas e ideias políticas tenhem um caráter de classe, tamén as organizaçons tenhem um caráter de classe. O que nos obriga a plantejar: que é o que marca o caráter de classe dumha determinada organizaçom? O que marca o caráter de classe dumha organizaçom é o seu programa político, junto com as suas práticas políticas e nom a sua composiçom social. É precisamente este feito o que clarifica a realidade histórica que nos rodeia. Feito que serve para entender a complexidade das relaçons sociais. Assim umha organizaçom pode ter umha composiçom inter-classista mas nom umha prática política inter-classista, nem um programa inter-classista. Umha organizaçom pode estar formada por obreiras e obreiros mas ter um caráter burguês e incluso fascista.
Se umha organizaçom política operária, de esquerda, reivindicativa e supostamente comunista, na realidade só busca reforçar as mentiras sobre a suposta democracia, ou reformar as instituçons do estado espanhol para que funcione melhor, polo que nom se enfrenta ao estado, senom a determinadas práticas dum determinado governo. Neste caso temos que ter claro que é umha organizaçom burguesa à margem da sua composiçom social.
4-As grandes tendências históricas gerais
Se há um feito chave para entender a realidade mundial atual é a caída dos estados obreiros, que culminou nos anos 1989-1991. A caída da URSS e demais estados operarios deveu-se a fatores internos (as classes sociais destas sociedades que som os sujeitos históricos) e nom a fatores externos (ao imperialismo). A URSS e o Estado Popular Chinês, nunca forom derrotados, nem militar, nem económica, nem tecnologicamente. Nom foi a tam criticada “carreira armamentista”, nem a “carreira espacial”, nem nada disto. Os estados obreiros tinham realizado tanto grandes avances tecnológicos, como demonstrado as maiores taxas de eficácia no aproveitamento de recursos para criar bem-estar social. tamén demonstraram os maiores índices de medre económico.
A desapariçom da URSS supunha-se que era o fim da guerra fria, das reservas de foguetes nucleares intercontinentais, dos grandes gastos militares, etc. Mas o que sucedeu foi a criaçom de dous grandes blocos imperialistas (USA-UE, China-Rússia). Despertando umha crescente tendência ao enfrentamento entre estes dous blocos imperialistas que os dirige à guerra, abrindo a porta às burguesias de cada naçom para buscar alianças com um ou outro.
Podemos estar seguros que si a atual Grande Depressom económica capitalista se prolonga a tendência ao enfrentamento entre os dous blocos imperialistas, levará a humanidade a umha nova guerra mundial.
5-A Grande Depressom económica e a ofensiva capitalista
A partir do 2008 vivemos numha Grande Depressom económica mundial que afeta dumha maneira diferente em cada naçom. As burguesias iniciarom umha ofensiva contra as condiçons de vida do povo trabalhador conseguindo diminuir a parte da riqueza social coa que quedam as classes trabalhadoras, como meio para aumentar os seus ganhos. A disminuçom dos gastos do estado burguês em sanidade, educaçom, pensions, prestaçons sociais, etc. A baixada dos salários, o aumento do desemprego, dos gastos familiares e individuais em sanidade, educaçom, etc. O empioramento das condiçons de vida do povo trabalhador dam-se em maior ou menor medida em todo mundo.
Em este processo assistimos a depauperaçom do proletariado, a proletarizaçom da aristocracia obreira e a ruína da pequena burguesia.
Outro efeito secundário foi a perda de influência das pessoas que ocupam cargos no estado e do conjunto das instituçons “públicas” ou privadas. O que origina esse clima de indignaçom social tam pressente. Assim, nas sociedades modernas (enquanto a enfrentar-se ao estado) o habitual é que primeiro mudem as suas condiçons de vida e depois mude a sua mentalidade.
Mas a indigmaçom social nom é suficiente para cobater de umha forma eficaz ao estado e as ilusions nas reformas. A isto somam-se as múltiplas derrotas que sofreu o movimento comunista internacional. Ao mesmo tempo tamém fai que destaquem as luitas que si que estamos ganhando. Como passa em Turquia (TKP/ML, TIKKO ), em filipinas (CPP, NPA), na Índia (CPI (maoist), EGLP), ou em Manipur (PC de Manipur – maoista).
6-A independência de classe
Um estado moderno só pode ser burguês ou proletário. Só estas classes sociais podem ter umha alternativa de sociedade moderna e polo tanto de estado, etc. Estas som as duas únicas classes que podem ter umha autêntica independência. As demais classes e setores sociais em última instância tenhem que somar-se, que aliar-se, a umha das duas únicas alternativas, ou a burguesa ou a proletária.
7-A contradiçom social hegemónica
No interior de cada sociedade há um grande número de contradiçons diferentes. Contradiçons como a de género entre homens e mulheres, os diferentes projetos nacionais, a descendência e os progenitores, alunos e mestres, campo e a cidade, etc.
Mas o que sucede nas sociedades modernas é que a contradiçom entre as classes traspasa qualquer barreira, transformando a natureza das outras até o ponto que as restantes contradiçons sociais tenhem umha entidade diferente nas pessoas segum a classe social a que pertençam. De maneira que esta contradiçom -entre as classes- obtém um caráter ao que chamamos hegemónico. E outorgamos-lhê esta categoria para deixar claro que nom se trata dumha simples diferença quantitativa entre esta contradiçom e o resto, senom que esta contradiçom condiciona todas as demais.
Daí que umha obreira galega nom sofre por um lado a contradiçom de classe, por outro a de género e por outro a nacional.
Podemos entende-lo melhor se vemos os efeitos práticos. Ou seja que na realidade a obreira galega nom tem umha luita comum de género com a mulher burguesa. Nem a obreira galega tem umha luita de libertaçom nacional em comum com um burguês galego. Trata-se por tanto dumhas alianças que nom tenhem sentido.
O que pode suceder é simplesmente que determinadas medidas do poder político burguês favoreçam as mulheres burguesas e as obreiras, ou tamém que estas medidas favoreçam ou solucionem a opressom nacional. Mas estas contradiçons na sociedade estam “contaminadas” da contradiçom entre as classes, pois esta é a que se atopa necessariamente na própria natureza da existência de qualquer poder político na sociedade.
8-A origem do nacionalismo
Primeiramente gostaria-nos que clarificar um ponto que nom foi estudado em demasia. Quando Marx e Engels analisarom as sociedades humanas no século XIX e incluso nos primeiros anos do século XX os estudos em antropologia social, etnografia e etnologia eram mui escassos. Em essa época era aceitado polos historiadores a hipótese de que as sociedades nacionais nascem com o capitalismo. Na idade meia a maioria das bandeiras representavam a famílias reais, os militares juravam lealdade ao rei ou rainha, as cidades tinham aduanas que impunham aranzéis, os estados eram territórios semi-independentes dominados por umha família aristocrática que se comprometia a enviar forças militares se lho pedia um aristocrata mais poderoso com o que tinham umha aliança, etc. Polo que foi coa burguesia como se unificarom os territórios em estados formados por umha ou mais naçons. Ademais nesta época deram-se outros dous feitos fundamentais, como som que amenta-se o número de pessoas alfabetizadas e o nascimento histórico do nacionalismo.
O nacionalismo nasceu coa classe burguesa como instrumento de legitimaçom (ante a rutura coas anteriores tradiçons aristocráticas e clericais) em substituto da religiom, como a falsa consciência que justificava o sistema social existente.
O Estado Espanhol sustenta-se com o nacionalismo espanhol. Por essa raçom a crítica a este nacionalismo é umha obriga para as comunistas e os comunistas de qualquer naçom do estado. Sem que a classe obreira se livre do nacionalismo espanhol é impossível que adquira consciência.
9-A origem das naçons
Ainda que Marx e Engels nom puderam ver os datos que o demonstram, hoje é muito maior os estudos de sociedades primitivas, polo que o materialismo histórico tem suficientes elementos para poder afirmar que a existência das naçons -como identidade e como relaçom social objetiva das pessoas- nom só é pré-capitalista, senom pré-classista.
A primeira sociedade de homo sapiens sapiens nom utilizou umha língua neutra que deu origem a todas as demais. Senom que a primeira língua (da nossa espécie) já tinha tanto normas gerais que ainda existem nas nossas línguas, como particularidades, significantes, exceiçons, etc, que som únicas, que som características dum determinado idioma.
Temos que entender que as primeiras naçons eram sociedades nómadas polo que se desplazavam por um território segum as condiçons do ecossistema. tamém temos que ter claro que os povos nom som algo eterno senom que nascem e desaparecem dumha maneira digamos “natural”, entendido como um fenómeno ou atividade espontâneo e habitual, (se é que se pode empregar “natural” para referir-se um fenómeno das sociedades humanas). Isto até o momento em que aparecerom os estados (é dizer as classes sociais). Circunstância a partir da cual as classes sociais dominantes utilizam os mecanismos dos mesmos para destruir certos povos, basicamente recorrendo ao genocídio, a repressom e a assimilaçom.
Umha naçom é umha relaçom social objetiva entre umhas pessoas, que pode criar umha identidade própria e concreta destes sujeitos: linguística, psicológica, de hábitos, económica, etc.
A contradiçom e a luita de classes dá-se dentro da sociedade nacional, entre as partes (as classes) que a formam. Ao mesmo tempo desde a apariçom do capitalismo imperialista, ao gerar-se umha economia mundial, com um comercio mundial, umha divisom do trabalho mundial e por tanto uns interesses políticos mundiais, tamén aparece umha luita de classes a nível mundial.
Este tem que ser um critério do Marxismo moderno, frente a um Marxismo dezimonónico que nom entende o método comunista e que requer dumha cita de Marx para poder existir.
Numha sociedade dividida em classes todos os conceitos, toda teoria social, todas as organizaçons tenhem umha pegada de classe. Habitualmente tenhem os prejuízos das classes dominantes e excecionalmente da classe ascendente que se enfrenta a estas.
Desde qua nossa espécie existe todas as pessoas temos umhas caraterísticas nacionais. Nunca existiu um obreiro abstrato, universal, sin unhas características nacionais. Caraterísticas que de formas distintas estam pressentes em nós, formado parte de todas as pessoas que existirom no nosso planeta.
A ideia da naçom e da pátria nom pode escapar da divisom social que significa ser de umha classe com uns interesses determinados. De maneira que na unidade social objetiva com umha dinâmica interna própria que é a naçom, os interesses de cada classe som antagónicos. Desta forma seguindo a Lenine podemos afirmar que “em cada naçom há duas naçons”. Por um lado está a naçom dos exploradores e polo outro a naçom dos explorados. Na naçom dos explorados podemos topar toda a beleza, toda criatividade, toda ternura, das camponesas, marinheiros e obreiras que formarom e formam o povo trabalhador galego. Mas tamén podemos topar com todos os prejuízos reacionários que a aristocracia, o clero e a burguesia galega tenhem difundido em toda sociedade.
Numha sociedade capitalista a pátria, a propriedade “pública”, as salas de reunions, as ruas, etc, estam ao serviço da burguesia. A naçom e a pátria som ideias que na boca dum burguês estam a prestança dos interesses da sua classe. Deste modo, se um obreiro repete estas mesmas ideias burguesas está servindo aos interesses da burguesia. Pois as ideias políticas burguesas estam em primeiro lugar para ocultar o caráter de classe do estado e de toda a sociedade.
Nem a pátria, nem qualquer outra cousa pode escapar da contradiçom entre as classes.
Ademais na maior parte da história de todos os povos o interno é o fundamental e o externo o secundário. Ademais o externo atua a traves do interno. Daí que o poder político externo acaba transformando-se num conflito entre sujeitos históricos da sociedade. É neste processo como a luita de livertaçom nacional galega acabará transformando-se numha guerra civil revolucionária.
Nom podemos deixarnos enganar pola burguesia galega. Nem no estado espanhol, nem em um estado burguês galego existem os interesses nacionais, nem a pátria, nem a propriedade social. A nossa pátria construira-se quando o povo trabalhador galego possua o poder político, construira-se com um estado proletário galego, sobre a base da propriedade social e do autogoverno das massas que formam o povo trabalhador, com critérios científicos e democráticos. Sobre esta base criaremos as novas relaçons entre as pessoas, essa será a nossa verdadeira pátria socialista galega.
Umha parte desta pátria socialista galega já existe agora, -porque o novo nasce do velho- está nas pessoas, nos hábitos mais avançados.
Etnogênese
A etnogênese é a busca da origem das diferentes sociedades humanas. Como se produz a sua apariçom e a sua desapariçom como sociedade. Como as naçons se transfomam em outras ao longo do tempo. A etnogênese leva ocupando a ciência social desde há mais de 150 anos.
A continuaçom vejamos o que dizem alguns dos primeiros autores que trataram este tema. (1) : “…A agregaçom de casas forma a tribo. A agregaçom de tribus forma a naçom (commonwealth).” H J Sumner Maine (1861).
Em um período posterior a uniom de tribos em um território, como naçom, substitui à confederaçom de tribos que ocupavam espaços independentes. Esta foi a organizaçom substancialmente universal da sociedade antiga.” L H Morgan (1877).
Tamén F Engels em “A origem da família, da propriedade privada e do estado”, tratou este tema. (1884): “Em certas comarcas tribos que eram parentes na sua origem, que se separarom depois, reunirom-se de novo em federaçons permanentes dando desta maneira o primeiro passo na formaçom da naçom.”
Particularmente interessante parece-nos o caso dos guaranis.
Um povo composto por 8 milhos de pessoas, que habita nos estados de Brasil, Paraguai, Bolívia, Uruguai e Argentina. A arqueologia afirma que os guaranis existem como povo diferenciado (separando-se do tronco Tupiguarani) desde como mínimo mil anos Antes da Nossa Era (Noelli [1993], Soarez [1997]).
Sendo um dos povos indígenas com mais estudos etnográficos, arqueológicos e literatura científica. Autores como : Oliveira (1976), Noelli (1993) , Barth (1998), etc.
Noelli demostra que os guaranis buscam o “Nhande Reko”, umha “maneira de ser” autenticamente Guarani. Umha “maneira de ser”, “O que nós fai ser nós”, “o que nós somos”, “o que somos todos nós” “o jeito de ser”, “o nosso jeito”, som algumhas das expressons com que se traduz esse conceito que define a identidade Guarani. (ver nota *). Umha identidade que tem mais peso nas zonas onde os conflitos com outros grupos som mais frequentes.
Proto-patriotismo
Na relaçom dos guaranis com outros povos deu-se o perigo de perder a sua identidade, o que os levou a reafirmar-la, até o ponto de provocar umha auto-afirmaçom, criar um conceito, que se transforma numha frase, depois esta frase transforma-se numha expressom, mais tarde esta frase recortou-se até ser um nome com duas ou umha palavra (Nhande Reko).*
Este “Nhande Reko” é um fenómeno social do que podemos topar a sua existência em outros povos. Trata-se dum conceito, dumha atitude, que nom só é passiva e conservadora -como poderíamos supor- Senom que implica reivindicar a identidade própria dando-lhe protagonismo e importância a elementos (comportamentos, frases, decoraçom, roupa, rituais, costumes, dieta, etc), que antes nom tinham nengumha transcendência. Ademais esta nova transcendência produz umha predisposiçom a recalcar certos componentes culturais dumha determinada sociedade. Assim que umha decoraçom, umha determinada prenda de vestir, umha frase, ou um determinado hábito; de repente volve-se mais marcado. Pode que um motivo decorativo ganhe protagonismo, colhendo um novo significado, volvendo-se de maior tamanho. Que umha costume ritual dure mais tempo (saudos, despedidas, festas, etc), ou que um determinado objeto passa a ter umha importância simbólica, etc.
O “Nhande Reko” é a maneira como o povo guarani reivindica a sua identidade em diferentes circunstâncias da vida.
O que demonstra a etnologia (ou antropologia social) é que há casos em que incluso povos sem classes, nos que se da umha relaçom de enfrentamento com um estado e com colonos, num primeiro momento produze-se umha convivência das costumes tradicionais deste povo e das novas costumes, mas quando as novas costumes som tam habituais e significativas que lhe dam umha nova identidade a estas pessoas, provoca que apareça umha reaçom contrária -em determinados indivíduos- deste povo. O que leva a umha reafirmaçom da sua identidade nacional. Umha reafirmaçom nacional que busca remarcar simbolicamente a sua identidade. O que cria a consciência de que é necessário afirmar-se como membro dumha comunidade que é fruito dum legado ancestral. Algo que nom representavam anteriormente nengum dos usos, dos objetos, etc, que desde esse momento formam parte de esta revindicaçom nacional.
Temos que entender que nom é o mesmo reconhecer-se como membro dumha comunidade, que ter umha expressom que afirma que umhas formas, usos e costumes, som as próprias e que devem de ser generalizadas. De maneira que ao fim o “Nhande Reko” é umha subjetividade que se transforma em comportamentos, em relaçons sociais, tendo como premissa que os guaranis tenhem o dever de ser guaranis. Polo que podemos dizer que estamos ante umha praxe autenticamente proto-patriótica ou proto-nacionalista. Este proto-patriotismo de sociedades sem classes sociais é algo diferente ao nacionalismo das sociedades classistas. De nengumha maneira podemos confundir este feito, mas o importante é a constataçom de que espontaneamente o enfrentamento com o elemento externo, pode levar a umha toma de consciência, a umha revindicaçom nacional e a apariçom dumha resistência espontânea contra o estado opressor, incluso em povos mui primitivos como o guaranis. Povos que na sua língua nem tam sequer tinham umha definiçom, umha palavra para descrever ao estado.
10-Transformar o mundo
A teoria revolucionária é o fruito do estudo das experiências da prática social ao longo da história de cada povo.
O destacamento comunista é em primeiro lugar um organismo criado especifica e conscientemente para a elaboraçom coletiva e metódica da imprescindível teoria revolucionária. Conta com um método de análise e um método de trabalho.
A funçom do destacamento comunistas é: elaborar, proclamar (publicar, estender), defender (luita de duas linhas) e aplicar (mobilizar): a teoria revolucionária.
Elaborar, proclamar, defender e aplicar: a teoria revolucionária.
O destacamento comunista é um instrumento específico dumha parte da vanguarda proletária dum determinado povo. Deve ser organizado para realizar um trabalho coletivo de estudo crítico da prática histórica concreta. De maneira que o destacamento tem que organizar-se na prática para este estudo coletivo. Tem que organizar-se para a elaboraçom, publicaçom, divulgaçom e agitaçom, da guia para a açom que é o socialismo científico Mediante o método de trabalho da crítica e auto-crítica coletiva, Utizando a formula de praxe-crítica-praxe da realidade e sobre a realidade social.
O partido proletário de novo tipo é umha relaçom social objetiva que une a teoria revolucionária e o movimento revolucionário, ou o que é o mesmo a vanguarda e as massas.
Umha relaçom social objetiva é algo real, que pode ser medido. Nom é um sentimento, umha opiniom. De nada vale que un gran grupo de comunistas nos unamos. Se nom podemos ligar esa teoría aun movimento real. Se nom podemos elevar as massas até que tomen como guia a teoria revolucinária.
Som as grandes massas que formam o povo trabalhador as que fam a história. Mas se nom conseguimos que estas massas tomen como guia a teoria revolucinária fusionando-se com a vanguarda, se nom logramos fundir esta teoria a un movimento revolucinário real, por mui boas intençons que tenhamos, por muitos comunistas que nos juntemos, seguiremos sen ter un partido proletário de novo tipo. E temos que ter compreender que só as massas armadas e organizadas conscientemente poden criar os instrumentos de contrapoder revolucinários, desenvolver a guerra popular, acabar com o capitalismo e construir umha sociedade socialista.
No nosso pais vemos como outras organizaçons comunistas ou bem reclamam a independência tendo em maior ou menos medida como base umha falsa imagem de Galiza como umha sociedade colonial, ou bem reclamam estrategicamente a autodeterminaçom.
Nós apostamos estrategicamente pola independência nacional -tendo consciência real da sociedade galega- e taticamente por cada proposta ou processo de auto-determinaçom concreto.
A aposta pola toma do poder polo proletariado galego e a independência como objetivos estratégicos tem umhas bases teóricas: a tese da origem pré-classista da naçom, a conceiçom da sociedade nacional como unidade social dividida em classes -contrários- em luita, a luita de classes nacional com a sua dinâmica interna particular, a luita de classes mundial, a conceiçom do nacionalismo espanhol, do Estado Espanhol como aliança da oligarquia espanhola e da burguesia galega, do caráter hegemónico da contradiçom entre as classes sobre todas as demais contradiçons sociais, a concepçom sobre a transformaçom da luita de libertaçom nacional em guerra civil revolucionária, a caraterizaçom da situaçom histórica como de resistência espontânea do povo trabalhador galego, a guerra popular, etc.
Por essas raçons vemos a a autodeterminaçom nacional -dentro do Estado Espanhol- como algo que nom está na nossa folha de rota. Algo sobre o que decidiremos taticamente em cada momento, se por circunstâncias históricas alheais ao proletariado nos topamos com ela no caminho.
Soma-te a divulgaçom do comunismo antirrevisionista.

Notas
(1)-Sumner Maine (1888-1922), Lewis Henry Morgan (1818-1881), Lewis Henry Morgan (1818-1881)

*há várias maneiras de escrever esta palavra “Nhande Reko” com outras ortografias (Sustituçom de “nh” por “ñ”, tamém todo junto: Nhandereko, Nhandereke, Nhanderek, Nhande Recó).
Nhande pode traduzir-se numha frase por: nós, todas nós, todos nós.
Reko pode traduzir-se numha frase por: ter, conviver, ser, maneira de ser, cuidar, hábitos.
Nhandehegui : “connosco”. Nhande va’e : “nós as pessoas”. Nhande’i va’e : “nós” (os guaranis). Nhandevi (nhandevy) : “a nós”, ou “para nós”. Nhandeaivu (nhandeayvu) : “a nossa lingua”. Nhandegui : “de nós”. Nhandere : “com respeito a nós”, “em nós”. Nhanderuete (nhanderu, nhandejára) : “deus”, “a nossa divinidade”, “o nosso senhor”, “o nosso pai verdadeiro”. Nhandereke’i (nhandereke’y) : “o nosso irmam mais grande”.