martes, 21 de julio de 2020

MEXICO: SOL ROJO Oaxaca: Breves iniciando semana

Breves iniciando semana


EE.UU. El gobierno archi-reaccionario de Donald Trump ha desplegado una feroz cacería de brujas en Portland con el despliegue de agentes federales que literalmente realizan secuestros, levantones y ataques con armas prohibidas en contra de los manifestantes. A bordo de vehículos oficiales o civiles, los agentes federales de diversas corporaciones recorren las calles de la ciudad de manera furtiva, realizando toda clase de arrestos y detenciones arbitrarias al amparo de la noche; su objetivo: inhibir las protestas situadas frente a la Corte Federal en exigencia de absolución y liberación de más de 11 mil personas procesadas durante las protestas a nivel nacional. Como auténticas “caravanas de la muerte” los federales han venido actuando desde la semana pasada cuando el fascista Trump declaró que el envío de fuerzas federales a Portland corresponde a que "los locales no pueden cuidarse a sí mismos", en clara alusión al gobierno de Oregon. Tras el arribo de las corporaciones federales destaca el caso de Mark Pettibone, un hombre detenido el pasado martes en la madrugada en medio de un operativo anticonstitucional por cuatro sujetos que vestían uniformes tácticos y fue conducido a un interrogatorio extrajudicial. Portland es la ciudad más grande Oregon, y uno de los epicentros de las protestas contra la brutalidad policía y el racismo.

Galicia. La organización revolucionaria Galizia Vermelha (Galicia Roja) ha realizado importantes acciones llamando al Boicot Electoral en el marco de las elecciones parlamentarias del pasado 12 de julio. En pancartas y grandes mantas colocadas en diversas partes, los comunistas han enfatizado: ¡Las reformas no son la solución! ¡No a la farsa electoral! ¡Boicot al circo electoral, construyamos las herramientas revolucionarias! ¡Nuevo poder proletario! ¡Elecciones no, Revolución si! Los comunistas han lanzado recientemente una plataforma digital con el mismo nombre, en donde expresan dentro de sus principios generales que: “Galicia Roja nació con el propósito de unir esfuerzos y unir fuerzas para avanzar en la lucha de clases y la liberación nacional revolucionaria y antiimperialista de Galicia, con el objetivo de construir un partido revolucionario comunista que dirija el proceso revolucionario en Galicia, por una República Socialista Gallega bajo la dictadura del proletariado como parte de la Revolución Proletaria Mundial”. Usted puede consultar su sitio web dando click aquí.

Palestina. Nada detiene las justas protestas contra los planes imperialistas de la anexión de Cisjordania por parte de Israel. Las fuerzas fascistas-sionistas de ocupación han recrudecido las operaciones militares en territorio palestino, especialmente en Naplusa, donde se registraron fuertes enfrentamientos durante esta semana. A la lluvia de balas disparada desde impresionantes equipos bélicos israelís, el heroico pueblo palestino responde con piedras y cócteles molotov, anteponiendo la dignidad y las ganas de luchar por la liberación nacional. Es el hombre y no las armas lo determinante en medio de la guerra, y el pueblo de Palestina lo sabe. Alrededor de las protestas recientes y de la imposición anexionista existe un cerco mediático construido por el sionismo y el imperialismo yanqui.

Chile. Nuevos enfrentamientos entre manifestantes y policías antimotines luego de que la Cámara de Diputados aprobara una reducción del 10% en los fondos de pensiones de los trabajadores para “hacer frente a la crisis económica derivada de la epidemia del coronavirus”. Chile es el país donde el imperialismo, aprovechando la dictadura militar, experimentó por vez primera las políticas antipopulares que profundizan la situación colonial y semicolonial de los países oprimidos. Desde entonces contra-reformas de todo tipo se han implementado, reduciendo el nivel de vida de las masas y desmantelando derechos conquistados tras décadas de lucha clasista. Especialmente los derechos laborales se han conculcado con políticas que permiten la flexibilización, la terciarización y la precarización laboral, el ejemplo básico es el nacimiento de las llamadas Administradoras de Fondos de Pensiones (AFP, en México conocidas como AFORES) que representan un jugoso lucro y especulación financiera a costa de la clase obrera. Las protestas iniciaron nuevamente desde el pasado 14 de julio con el cacerozalo en rechazo a estas medidas, y pese al toque de queda, el miércoles 15 las masas se han tomado las calles montando barricadas y devolviendo golpe por golpe a la reacción. Según el gobierno de la república se detuvo al menos a 21 manifestantes.

Brasil. La crisis del capitalismo burocrático se agrava cada vez más, y la emergencia sanitaria es el catalizador en el despertar de la furia de las masas contra el viejo estado y el gobierno de los generales. Al desmantelamiento de la salud pública, el desempleo, la opresión y la violencia inaudita del régimen contra el pueblo pobre, se suma el hambre que se ha generalizado por ciudades y campos en todo el país. En medio de esta crisis y el estallido espontáneo de las masas populares, estas continúan cualificando su instinto de clase.  En días recientes se han registrado expropiaciones populares de alimentos, ya sea en incidentes de tránsito cuando camiones de carga han volcado, o bien confiscando vehículos y tiendas de abarrotes para distribuir los alimentos entre la población. El Periódico A Nova Democracia (La Nueva Democracia) informa que el día 16 de julio pobladores tomaron y distribuyeron una carga de arroz entre Niterói y São Gonçalo, aun cuando los antimotines pretendieron disuadir a la gente, el chofer del cargamento dio su consentimiento para que el arroz fuera distribuido; así mismo en el poblado de Corujas perteneciente a la prefectura de Pelotas, el pasado 10 de julio las masas han tomado un cargamento del ayuntamiento que contenía víveres cuyo uso estaba destinado al proselitismo del partido gobernante. Se distribuyeron 100 canastas básicas y 200 litros de leche. Al respecto de la situación de miseria que padece el pueblo brasileño, la prensa popular y democrática ha dicho: “Recientemente, el Instituto Brasileño de Geografía y Estadística (IBGE) publicó datos de la Encuesta Nacional Continua de Muestra de Hogares (PNAD Continua) que revela que más de la mitad de la población brasileña en edad de trabajar está desempleada (50.5%). En una situación de empeoramiento de la privación de derechos básicos como la alimentación, las confiscaciones son un medio encontrado por las clases populares para aliviar la hambruna”. Mientras el pueblo padece hambre,  Bolsonaro y los generales lo pasan bien.

Chiapas, México. El pasado 17 de julio se registró una nueva agresión armada por parte de paramilitares en contra de la comunidad de Koko´, municipio de Aldama, en el estado de Chiapas. Durante el tiroteo unilateral, una niña Tsotsil de 13 años que trabajaba en un telar de cintura resultó herida por arma de fuego en el ojo y el hombro. El ataque provino de Chenalhó, con quien se mantiene una disputa por 60 hectáreas que ha generado un conflicto alimentado por el latifundio y el gobierno estatal. Las agresiones han sido sistemáticas en contra de las comunidades Tsotsiles del municipio de Aldama, donde según informes del Centro de Derechos Humanos Fray Bartolomé de Las Casas, A.C (Frayba), en este mes de julio se han registrado al menos 71 agresiones armadas por parte de los paramilitares, de las que se cuentan 28 durante los días 15, 16 y 17 del corriente, así como un total de 307 desde el año 2018 a la fecha. El Frayba informa que las comunidades de Aldama en riesgo son: Xuxch’en, Koko’, Tabak, San Pedro Pedro Cotsilnam, Yetón, Ch’ivit, Tselejpotobtik, Juxtón, Ek´el, Nech’en y cabecera municipal. Este conflicto también ha generado el desplazamiento interno forzado de varias familias Tsotsiles, producto de lo cual se ha constituido la Comisión Permanente de los 115 Comuneros Desplazados de Aldama. Pobladores denuncian que el grupo paramilitar que hoy ataca a las comunidades de Aldama es el mismo que está detrás de la masacre de Acteal en 1997, y que fue creado por el estado como grupo contrainsurgente para enfrentar al EZLN. Usted puede acceder a más información dando click aquí.

Ciudad de México. Padres y madres de los 43 estudiantes normalistas desaparecidos de la Normal “Raúl Isidro Burgos” están convocando para este 26 de julio a la LXX Acción Global por Ayotzinapa, la cual luego de casi cuatro meses de confinamiento, volverá a retomarse en un acto público a partir de las 16:00hrs en el Anti monumento +43 en la Ciudad de México, mientras que el 27 de julio se realizará una Ofrenda Floral en la Estela de los Caídos, a partir de las 15:00hrs en Iguala, Guerrero. Ambas actividades resultan importantes en el marco del hallazgo de la Fiscalía General de la República con relación a los restos identificados del estudiante Christian Alfonso Rodríguez Telumbre, con lo cual se ha venido abajo la mal llamada “verdad histórica” del gobierno del fascista Enrique Peña Nieto, destapando la colusión del grupo criminal “guerreros unidos” con el estado mexicano, especialmente la participación del ejército reaccionario a quien el “nuevo gobierno” ha cedido importantes espacios de poder tras la militarización del país. Hoy más que nunca la exigencia de verdad y justicia para Ayotzinapa, así como la de todos los desaparecidos en el país, destaca dentro de la agenda nacional de la lucha popular. ¡Vivos se los llevaron, vivos los queremos!

domingo, 19 de julio de 2020

GALIZA: Pola República Socialista Galega- Galiza Vermelha

Este 25 Julho, como levamos fazendo historicamente, reivindicamos a autodeterminaçom nacional do povo galego. A autodeterminaçom é a maneira de superar a opressom nacional que sofre o nosso povo, mas como a realidade sempre é concreta, devemos estudar e aplicar o estudado à realidade da sociedade galega.
Galiza é umha naçom do centro imperialista, um país industrializado, onde as mudanças sociais que implica passar de umha sociedade feudal a umha sociedade capitalista do centro imperialista foi completada mediante transformaçons graduais, com a exceçom do período da revoluçom irmandinha.
Hoje, na Galiza, o poder político do Regime Espanhol conta com diversas estruturas administrativas, tanto as estatais do centro do governo do Estado como as autonómicas ou as locais. Estás têm um determinado caráter de classe, o qual nom muda quando muda o partido que está na administraçom do Regime. Esteja um partido nacionalista espanhol de direita, nacionalista espanhol de esquerda ou nacionalista galego de esquerda.
Em qualquer sociedade o caráter de classe do estado está determinado por que classe ou classes têm o poder político, estabelecido mediante umhas determinadas alianças. Na Galiza o caráter de classe do Regime Espanhol está marcado pola aliança entre a burguesia galega e a oligarquia espanhola, junto com outros aliados menores.
A autodeterminaçom nacional dentro do pensamento e da jurisprudência burguesas concretizam-se mediante um referendo de autodeterminaçom e também mediante a proclamaçom de umha república. De fato, na Catalunha deu-se todo este processo e viu-se todas as suas limitaçons históricas. Limitaçons que som as da burguesia umha vez que finalizou a etapa histórica das revoluçons burguesas. O exemplo catalám demonstra o fracasso da burguesia atual nas suas tentativas de superar a opressom nacional.
Mediante o pensamento e a prática social do proletariado galego, a autodeterminaçom há de transformar-se na construçom consciente do novo poder do proletariado, transformando-se numha República Socialista Galega independente.
Temos que proclamar claramente que nom tem sentido que certos setores adiantados da classe obreira galega continuem acreditando que precisamos plataformas interclassistas que reclamem a autodeterminaçom nacional. Tampouco tem sentido crer que a autodeterminaçom nacional seja algo separado dos interesses das diferentes classes sociais (os sujeitos históricos). Ademais de que a própria necessidade histórica que lhe “obriga” ao proletariado a construir o novo poder tamém condiciona qualquer revindicaçom específica, obrigando ao proletariado a tratar e a solucionar a opressom nacional mediante a construçom do novo poder revolucionário e da sociedade socialista. Obrigando à inclusom das contradiçons sociais concretas dentro do programa estratégico e da prática social do proletariado revolucionário.
A construçom do partido do proletariado galego, a construçom do novo poder, dará inicio ao nascimento da República Socialista Galega, algo que só pode beneficiar ao proletariado de outros povos, incluído o proletariado espanhol.
Como internacionalistas consequentes desejamos criar umha República Socialista Galega que será umha base de apoio da revoluçom proletária mundial. Polo que seremos aliados do movimento do proletariado revolucionário dos povos da Peninsula Ibérica e do mundo.
Na atualidade todas as organizaçons do MCG (Movimento Comunista Galego) temos pouca inflluência sobre as massas mas, nós, como setor do MCG, podemos dizer que formamos parte da única corrente do Movimento Comunista Internacional da que também fam parte os únicos exércitos vermelhos que existem na atualidade: a corrente Marxista-Leninista-Maoísta. Nesta corrente estám os partidos comunistas que mais tenhem avançado na fusom com as grandes massas e que mais têm avançado na construçom do novo poder, mediante a teoria e a prática consequente da guerra popular, estratégia universal para a tomada de poder do proletariado. Exemplos como o do Partido Comunista das Filipinas ou o Partido Comunista da Índia (Maoísta), que estám conseguindo consolidar o novo poder em amplas zonas do estado índio e filipino, som só dous dos exemplos da capacidade das grandes massas para criar o novo poder revolucionário quando estas grandes massas contam com um partido proletário de novo tipo.
Em este momento, como destacamento comunista da Galiza, temos que fazer um chamamento ao proletariado galego mais avançado para que se some ao trabalho de construçom consciente do partido de novo tipo do proletariado. Estamos num momento em que o direitismo está triunfando entre os movimentos populares galegos. Este é o momento para virar o rumo cara a crítica científica, tanto a crítica de um trabalho teórico que nom está a servir como guia de umha prática social revolucionária, como a crítica de um trabalho social espontâneo que nom está iluminado pola teoria revolucionária e que polo tanto nom pode estar inscrito numha estratégia revolucionária geral.
O fator consciente do Marxismo e o fator criativo do Marxismo som o antídoto tanto do pesimismo paralizador como da retórica criadora de confusom do revisionismo.
Este 25 de Julho pola República Socialista Galega!
Construamos as ferramentas revolucionárias!
Viva a República Socialista Galega, base de apoio da Revoluçom Proletária Mundial!

TUNEZ: LIBERTAD PARA EL CAMARADA FARID ALIBI!

Tunisia: The political police are due to the suppression of freedom of speech. Freedom for comrade Farid Alibi!


On Wednesday night, 15 July 2020 near his home in Sfax, the political bureau member of the Elkadihines party the comrade Farid Alibi was exposed to Operation “Brakaj” by a group of security elements in a civilian dress. He has been forced to a security center and framed to say “Juanjeh Police” [a term indicating a member of the Muslim Brotherhood] and the comrade is still suspended until now waiting for his trial next Tuesday.
In relation to this, the Elkadihines party affirms:


1-Strongly condemns this security behavior, which reflects the continued practice of the political police tracking and suppressing political activists, and affirms that freedom of speech is almost the only gain that the people achieved following the uprising of December the 17th.
2-His rejection of the charges that were framed to the comrade, that Operation Brakaj and Suspension came against the background of the political statements made by the comrade to the media, and that its aim is to threaten and terrorize him to silence his voice.
3-Considering fully responsible the official authorities who holds him for the consequences due to this suspension for the commitment with his family and university obligations.
4-Call on all forces and national, democracy and rights organizations to support Comrade Farid to lift the darkness he was exposed to and stand up against the suppression of freedom of speech.
Party of the Elkadihines
Tunisia, July the 17th, 2020

viernes, 17 de julio de 2020

INDIA: La Campaña contra la represión del estado (CASR) exige la liberación inmediata del poeta revolucionario Varavara Rao, que ha dado positivo por COVID-19.

 Release Varavara Rao immediately! Condemn the State’s blatant and callous disregard for the health of the 80-year-old revolutionary poet! Demand the release of all political prisoners!
The Campaign Against State Repression (CASR) demands the immediate release of the revolutionary poet Varavara Rao who has tested positive for COVID-19. As per information received by family members, Varavara Rao’s health has rapidly deteriorated over the last couple of weeks. This is also evidenced by his weakening physical state, incoherent speech and inability to independently perform daily or bodily functions. After persistent efforts of family members in highlighting his health condition, the jail authorities, who had denied these concerns, were compelled to shift Varavara Rao to JJ Hospital in Mumbai on July 13th. However, his health further worsened as hospital authorities failed to care for him. They even forcibly sent away his family for raising concerns about him being abandoned on a dirty and unsanitary stretcher. Today, he has tested positive for COVID-19 and has been shifted to Saint George Hospital, Mumbai.
The deliberate role played by the State in Varavara Rao’s failing health in many ways captures the impact of the State’s actions in the country-wide surge in COVID-19 cases. Instead of making arrangements for immediate medical care and treatment, the Taloja Jail authorities denied him medical care. Simultaneously, the National Investigation Agency (NIA) worked overtime to block all efforts for the release of those incarcerated under the Bhima Koregaon-Elgaar Parishad case despite the heightened threat of a COVID-19 infection in cramped jails. To be noted is that several of the undertrials are persons above the age of 60, suffering from co-morbidities and hence particularly vulnerable to a COVID-19 infection. Besides Varavara Rao, these include Anand Teltumbde, Gautam Navlakha and Shoma Sen. What started as a witch-hunt of activists in 2018 by the Maharashtra Police has now become an attempt at custodial murder by the NIA, jail and hospital authorities. This is a barbaric extension of the policy of branding voices of dissent as ‘urban-naxals’ and incarcerating them for long periods of time under fabricated charges facilitated by draconian laws. As the COVID-19 pandemic spreads faster and further into all parts of the country, the inhuman and over-crowded jails have been transformed into the gallows for those who the State seeks to silence.
In furtherance of these actions, the NIA has summoned several more persons including Delhi University professor Hany Babu and Hyderabad based journalist Kranti Tekula to testify before them in Mumbai. That appeals for delay due to restrictions on travel and the imploding health crisis have been rejected reveals the base interests of this agency and its masters in the Ministry of Home Affairs. They intend to instil fear among the those daring to demand rights for the oppressed classes, castes and communities. The case of Dr. GN Saibaba, a 90% disabled wheelchair bound Delhi University professor, who continues to be incarcerated despite repeated appeals for parole is likely to develop similar to the case of Varavara Rao. Denial of reprieve to such persons render the Courts complicit in the custodial murder of activists, intellectuals, lawyers, journalists, poets and trade unionists. It must be reiterated that several anti-CAA, NRC, NPR activists arrested by the Delhi Police languish in jail despite appeals for their release. This policy of denying political prisoners medical care again manifests in the continued incarceration of peasant leaders Akhil Gogoi and Manas Konwar along with others who have tested positive for COVID-19 while jailed in Assam. All these bail applications are being denied by invoking the draconian Unlawful Activities Prevention Act (UAPA) and the NIA Act. The use of these draconian laws to incarcerate activists and deny bail despite the spread of COVID-19 within prisons is a blatant violation of the right to life of prisoners.
It is a truism that the BJP led Central Government and agencies like the NIA are using the Bhima Koregaon case as a tactic to suppress the voices that collectively oppose Brahmanical Hindutva Fascism. At the same time, Hindutva forces accused of attacking Dalits, Adivasis, Muslims and the progressive and democratic sections of our society are shielded and protected.  This makes it imperative for us to band together to resist the onslaught of Brahmanical Hindutva Fascism, demand the release of all political prisoners and demand medical attention to all persons incarcerated in jails and prisons all over the country. The Campaign Against State Repression (CASR) urges all the progressive and democratic sections of our society to unite and draw upon the broad masses in collectively resisting the fascist forces and opposing state repression. Let us demand:
1) Immediate release of revolutionary poet Varavara Rao and Dr. G N Saibaba.
2) Immediate release of all activists and intellectuals who are charged in the fabricated Bhima Koregaon case
3) Immediate release of all anti-CAA, NRC and NPR activists.
4) Immediate release of all political prisoners lodged in jails all over the country.
5) Repeal of all draconian laws including UAPA, PSA, NSA and others.
Campaign Against State Repression
(Organizing Team: AISA, AISF, APCR, BCM, Bhim Army, Bigul Mazdoor Dasta, BSCEM, CEM, CRPP, CTF, Disha, DISSC, DSU, DTF, IAPL, IMK, Karnataka Janashakti, KYS, Lokpaksh, LSI, Mazdoor Adhikar Sangathan, Mazdoor Patrika, Mehnatkash Mahila Sangathan, Morcha Patrika, NAPM, NBS, NCHRO, Nowruz, NTUI, People’s Watch, Rihai Manch, Samajwadi Janparishad, Satyashodak Sangh, SFI, United Against Hate, WSS)

jueves, 16 de julio de 2020

MEXICO: 15 de Julio: Paro Regional Campesino-Popular en Istmo de Tehuantepec


Bastante se ha hablado en la televisión y la radio de eso que llaman “Plan para el Desarrollo del Istmo”. Durante casi dos años nos han bombardeado con promesas que traerá progreso, que traerá trabajo, que traerá dinero a caudales y otros discursos idénticos a los que los anteriores gobiernos difundieron para tratar de engañar y embaucar a los pueblos del Istmo de Tehuantepec.

Incluso en marzo del año pasado, el Instituto Nacional de Pueblos Indígenas (INPI) y la Secretaría de Hacienda y Crédito Público (SHCP), pese a la oposición de decenas de comunidades, llevaron a cabo consultas simuladas donde se ha violentado el derecho indígena, obviando también los estándares internacionales en materia de consultas.

Los pueblos, comunidades y asentamientos populares que se verán afectados no hemos sido debidamente informados, no se nos ha brindado certeza jurídica sobre los actos que conlleva este megaproyecto, y por supuesto, tampoco hemos sido consultados.

Ahora ya han comenzado los trabajos preparatorios para la modernización de las vías férreas que atraviesan el Istmo, tanto del Tren Transistmico como de la Línea Chiapas. Lo mismo ocurre con el rompeolas de Salina Cruz. Ambas obras son el inicio de una serie de trabajos contemplados por este megaproyecto el cual con el “nuevo gobierno” solamente ha cambiado de nombre, pero forma parte de los intereses extranjeros desde siempre.

El hoy llamado Plan para el Desarrollo del Istmo (antes Proyecto Alfa-Omega, Plan Puebla-Panamá, Proyecto Mesoamericano y Zonas Económicas Especiales) vislumbra nuevos parques eólicos, minerías a cielo abierto, parques industriales de almacenamiento-embalaje, sub-estaciones eléctricas, ampliación de súper carreteras, modernización y ampliación de ductos petroquímicos, modernización y ampliación de vías férreas y estaciones de operación ferroviaria, modernización y ampliación del puerto, etc.

Por supuesto, ninguna de estas obras millonarias (donde se invierte dinero público) es en beneficio de la población local ni del pueblo de México; todas ellas pertenecen a compañías transnacionales gringas, canadienses y europeas, algunas también asiáticas. Por tanto, es claro que el progreso y las riquezas se irán a otros países, a manos de la oligarquía, compartiendo ganancias con la burguesía criolla, mientras que a los pueblos se les despojará se sus tierras y territorios para convertirlos en el mejor de los casos en peones mal pagados, haciendo de nuestras comunidades grandes burdeles donde la delincuencia organizada, la violencia, la prostitución, las adicciones y la descomposición del tejido social serán nuestra “nueva normalidad”.

Actualmente, los sindicatos charros pertenecientes al autodenominado “congreso del trabajo” (PRI) y los sindicatos gobiernistas pertenecientes a la autodenominada “cuarta transformación” (MORENA) se han repartido el botín de las obras de acarreo de materiales y mano de obra, disputándose a base de chantajes y acciones gansteriles las plazas de cada contrato. Los afectados también son los pueblos y las comunidades, a quienes se les despoja de sus recursos naturales y se les somete a nuevas y brutales formas de violencia en manos de estos grupos de choque al servicio del viejo estado.

En Salina Cruz se pretende desalojar de sus viviendas a las familias proletarias que viven a las orillas de la vía férrea; la promesa es pagarles algunos meses de renta, pero nadie les da certeza jurídica sobre su derecho a una vivienda digna, como lo marca la constitución.

En la Zona Oriente y la Zona Norte del Istmo, respectivamente, la modernización de las vías férreas y demás infraestructura ferroviaria están impactando en la forma de vida de comuneros, ejidatarios, campesinos pobres y pescadores; ya sea por la afectación directa sobre el medio ambiente, la notable atracción de grupos delincuenciales que se acercan como moscas hambrientas, el despojo de territorios y recursos naturales, y desde luego, el desmantelamiento de la propiedad social de la tierra.

En el Sur, el Oriente y el Norte del Istmo, el tren de los extranjeros está siendo rechazado por el pueblo pobre, lo mismo que ocurre con el megaproyecto del mal llamado “Tren Maya”, que tampoco es de los mayas. 

Es claro que tras la privatización y extinción de Ferrocarriles Nacionales lo que queda es el recuerdo de los pueblos que se gestaron y desarrollaron efectivamente a las orillas del tren mexicano, un tren que transportaba pasajeros, cultura, producción nacional y, sobre todo: lucha clasista, lucha patriótica, lucha antiimperialista. ¿Quién no recuerda las imágenes de los revolucionarios a bordo de los vagones del tren, convertido en transporte de tropas agraristas? ¿Quién no recuerda las grandes huelgas ferrocarrileras contra el mal gobierno y en defensa de la soberanía nacional?

El tren de los extranjeros no traerá ni progreso, ni trabajo, ni dinero a nuestras comunidades. El tren de los extranjeros no transportará pasajeros, ni cultura, ni producción nacional; sino que, al ser un tren privado, transportará mercancías privadas, ejércitos privados e intereses privados del imperialismo y la gran burguesía.

Por esta razón, se está desarrollando el Primer Paro Regional Campesino-Popular, unificado, simultáneo y combativo este 15 de julio.

Que quede claro, el pueblo pobre no se opone al progreso ni al trabajo; se opone a la colonización, al despojo y al exterminio de nuestras formas de vida. El tren de los extranjeros no pertenece a los pueblos del Istmo ni al pueblo de México.

¡Viva el primer Paro Regional Campesino-Popular!
¡No al tren de los extranjeros!
¡No a los megaproyectos de despojo y muerte!
¡Renacionalización de la industria ferroviaria y estratégica!
¡El Istmo es nuestro!

miércoles, 15 de julio de 2020

GALIZA: Documento sobre " Método y estilo de trabajo" del Comité de Construcción del Partido Comunista maoísta de Galiza (2ª Parte)


4 O estilo de trabalho coas massas.

O estilo de trabalho coas massas deve fundamentar-se na sinceridade e a humildade no nosso
trabalho com o povo. A sinceridade deve ser levada até ao limite, mas evidentemente sem revelar
questons do funcionamento operativo interno. Estes temas operativos devem ser reservados devido
à necessidade de manter a devida dicreçom e ter pressente que cousas que som “inocentes” e
“irrelevantes” na atualidade, podem ser “delicadas” no futuro. No trabalho sempre devemos
presentar e defender especialmente entre as pessoas mais adiantadas politicamente a linha política
justa.

Os camaradas que formam o destacamento comunista tenhem que ser mestres e alunos ao mesmo
tempo. Tanto no trabalho interno como no trabalho de massas.

Com o nosso trabalho seguimos o método de construçom concêntrica dos instrumentos
revolucionários de arriba para baixo. O núcleo (hoje destacamento) deve gerar os organismos para
realizar agitaçom e propaganda da linha política justa seguindo um plano de trabalho. O núcleo
deve criar os instrumentos revolucionários para aplicar a linha política, as mediaçons que permitam
ir superando as tarefas pendentes e afrontar as novas e superiores tarefas que o próprio
desenvolvimento do plano vai exigir. Um núcleo que é capaz de fazer avançar os interesses do
proletariado mediante umha autotransformaçom e transformaçom do seu entorno. Um núcleo
armado com o mais elevado: a consciência.

No trabalho de massas é importante entender que o objetivo do proletariado é criar os instrumentos
que precisamos para a revoluçom, pois só estes instrumentos revolucionários podem conformar um
movimento social revolucionário. Na atividade de massas, sejam grandes ou pequenas, chega
sempre o dia que temos que decidir entre luitar pola maioria dum movimento previamente existente
ou trabalhar pola construçom dos instrumentos e do movimento revolucionários. Desviar-se da
linha política justa, esquecer o que ensina a história sobre a maneira de ganhar as massas para a
revoluçom, deixar-se levar pola tendência a apoiar-se nos tópicos facilmente digeríveis é um
caminho que leva à derrota e ao revisionismo. Nom interessa ganhar os movimentos já existentes,
pois partem de pressupostos espontaneístas e reformistas, mas criar, em confronto com estes, novos
movimentos inseridos e baseados numha estratégia revolucionária.

Frente às reivindicaçons de mínimos das organizaçons das luitas espontâneas das grandes massas, a
nossa proposta é a criaçom dum marco teórico e dumha prática social conscientes. Todo o legado do
proletariado revolucionário, o seu conhecimento do sentido da história cristaliza na nossa visom do
passado, presente e futuro da humanidade, cristaliza no Marxismo-Leninismo-Maoismo como a
cosmovisom que precisa o proletariado para o triunfo na guerra popular e na construçom do
comunismo.

Hoje estamos construindo as bases da revoluçom proletária na Galiza. Mas para isto precisamos
dumhas bases sólidas. Umha destas bases é a importância da prática social consciente para um
destacamento comunista. Esta prática é possível ao unir a teoria revolucionária à nossa prática
social coletiva. Por razons práticas e com o fim de sintetizar esta tese utilizamos a formula: “a
consciência ao mando”. Fora da formula que utilizemos em cada momento, a tese em si é
fundamental. A tese de ter sempre a consciência ao mando, há de acompanhar-nos até à construçom
do comunismo.

Nos momentos atuais é importante combater a tendência a transformar o comunismo numha
doutrina. O dogmatismo, a doutrina, esquece o contexto histórico das obras dos grandes
revolucionários, os diferentes feitos históricos, as diferentes revoluçons sociais nas que um autor
puido intervir. Nós sabemos que a teoria revolucionária é o estudo e a transformaçom do mundo, da
sociedade, mediante a prática social consciente. Sabemos que é o resultado da própria história da
luita de classes, nom é umha “inspiraçom” divina, ou umha criaçom a partir da nada.

Da ciência do proletariado surge a consciência do social, e é esta consciência a que nos permite
criar o sujeito histórico consciente, o proletariado revolucionário. A consciência é o principal, mas
ademais da parte científica, o maoismo conta com algo mais. O comunismo conta com outro
componente importante, um componente ideológico. Conta com umha “tradiçom”. Trata-se do feito
de que da mesma maneira que o presente das pessoas está condicionado polo seu passado, pola sua
própria história, nom é menos certo que os feitos históricos reivindicados, as vitórias e as derrotas,
os heróis, os mestres, as mártires, as teorias e práticas que umha classe social reivindica como
próprias tamém tenhem umha grande influência no seu presente. Sentir-se herdeiro de Espartaco ou
sentir-se herdeiro de Júlio César nom é o mesmo. O comunismo mostrou que é capaz de conseguir
um imenso compromisso das massas. Isto só é possível porque o proletariado revolucionário cria
umha cosmovisom proletária que tem essa particular qualidade.

A história mostrou que a cosmovisom comunista tem a grande qualidade de inspirar a rebeliom dos
oprimidos. Parte deste fenómeno tem relaçom coa reivindicaçom e coa realizaçom de agitaçom e
propaganda da nossa própria tradiçom, duns modelos de pessoas aos que admirar, umhas qualidades
que guardar, uns valores morais que defender, um bem superior ao do interesse individual, umha
missom histórica que cumprir, umha maneira de se organizar e luitar. Desta maneira o maoismo
(como mostra a história) é capaz de criar um compromisso das massas, é capaz de mobilizar as
grandes massas por umha causa coletiva justa e historicamente necessária como é a revoluçom. Tem
a capacidade e a força para mobilizar as grandes massas como nom tem nengumha outra tendência,
corrente filosófica ou movimento social, dos muitos que aspiram ou aspirárom à libertaçom dos
oprimidos.

5 A independência nacional nas condiçons históricas particulares do proletariado galego.

1. Galiza é um povo que sofre a sua particular opressom nacional no centro imperialista. A
opressom nacional é algo que se dá nas relaçons sociais objetivas. A burguesia galega nom
foi quem de cumprir coa sua missom histórica de criar um estado burguês independente na
Galiza. Agora, já passada a época das revoluçons burguesas é impossível que a burguesia
galega poda criar um estado burguês independente, se nom contar com um hipotético
impulso e apoio dumha grande potência imperialista. A falta de iniciativa e debilidade da
burguesia galega foi o que a levou a subordinar-se à oligarquia espanhola.

2. O proletariado galego deve superar a opressom nacional que sofre Galiza mediante a
criaçom dumha república socialista independente, como forma estatal do poder político do
proletariado. A alternativa do proletariado à sociedade capitalista galega é o socialismo, é a
República Socialista Galega.

3. O Regime Espanhol na Galiza é o resultado da aliança entre a burguesia galega e a
oligarquia espanhola. Este é o autêntico caráter de classe do estado espanhol na Galiza.

4. A República Socialista Galega será umha base de apoio da revoluçom proletária no mundo.
Se em algum momento a nossa independência nacional entra em contradiçom com os
interesses do proletariado na luita de classes mundial, nós renunciaremos a parte da nossa
independência, porque os interesses do proletariado na luita de classes mundial som os
interesses do progresso da humanidade, construir um mundo comunista é o interesse de toda
a humanidade.

6 A disciplina partidária.

O que nos permite contar com a consciência da existência social é a ciência criada polo
proletariado. Esta ciência fai possível que deixemos de ser umha peça na maquina da sociedade
capitalista para ser parte do sujeito histórico consciente. Ser donos da nossas próprias vidas.
Como consegue o maoismo criar e manter a disciplina da militância dum destacamento comunista?
Um destacamento maoista consegue manter a disciplina mediante a interiorizaçom da importância
histórica do trabalho de cada militante para poder cumprir coa missom histórica do proletariado: a
construçom do comunismo. Temos que entender a importância histórica do nosso trabalho, que há
umha linha que une o que fazemos hoje com a futura revoluçom proletária. Cada militante tem que
assumir a responsabilidade de ser a voz do proletariado consciente, de estar cumprindo umha
missom revolucionária.

7 Os elementos principais para o nosso trabalho.

Primeiro: ter como centro do trabalho a linha política justa.
A nossa linha política é o resultado do estudo da história da prática social humanas na luita de
classes, da experimentaçom e criaçom dos mecanismos, dos instrumentos revolucionários que
precisa o proletariado para a conquista do poder. Nom devemos deixar-nos distrair com a trampa de
rebaixar a proposta dumha sociedade socialista na Galiza, porque esta é a única alternativa possível
à sociedade capitalista galega. Nunca devemos rebaixar a defensa da linha política justa coa escusa
de chegar a um maior número de pessoas.

Segundo: seguir o método de trabalho consciente. O nosso lema é: a consciência ao mando.

Terceiro: a experiência militante. Devemos ter em conta a experiência da militância no
conhecimento da psicologia e o funcionamento das organizaçons de massas, dos coletivos e
movimentos sociais. O conhecemento de onde podemos encontrar as pessoas mais avançadas
politicamente, que ambientes estám interessados num determinado tema, etc.
O destacamento comunista deve realizar um trabalho de aprendizagem coletiva e de especializaçom
operativa.
O destacamento comunista recolhe a experiência individual, para críticá-la, para sistematizá-la, para
corregi-la, dumha maneira consciente, sendo isto precisamente o que permite tirar proveito político
da experiência individual.

Quarto: moral de combate. Se na guerra a “moral de combate” é um fator muito importante, na
militância a “moral de combate” ou, digamos a “moral de militância” tamém o é. Devemos ter em
conta a necessidade de manter a moral, que o pessimismo é um fator paralisante em qualquer
organizaçom. Ao mesmo tempo temos que ter presente que construir expetativas que nom som
realistas leva a que a militância acabe desmoralizada. Temos que marcar objetivos realistas e estar
preparados para os imprevistos. Ter a flexibilidade necessária para revisar os nossos objetivos e
expetativas, para elaborar em cada caso um plano tático “b” ou, “c”, se for necessário.

8 A consciência é entender a história da humanidade, é entender a necessidade do comunismo.

O único sentido da história da humanidade é construir o comunismo. Para construir um mundo
comunista necessitamos dous ingredientes:

1) O fator económico objetivo: o desenvolvimento dos meios de produçom ao longo da
história. Na história contemporânea foi feito em parte baixo a ditadura da burguesia e continuara
baixo a ditadura do proletariado. Na atualidade já estám dadas as condiçons materiais para o
socialismo. As condiçons materiais nom som o que nos impede viver numha sociedade socialista,
mas o feito de que o poder político esteja nas maos da oligarquia espanhola e a burguesia galega
unido a que o proletariado galego ainda nom conte com a consciência da sua realidade social
objetiva como para poder mudar esta situaçom.

2) O fator político e a subjetividade: os comunistas recolhemos o legado da luita revolucionária
dos oprimidos contra os opressores ao longo de toda história da humanidade, desde as rebelions dos
escravos até a atualidade. Unimos esta tradiçom à crítica revolucionária da ciência burguesa. Isto
permite o nascimento do sujeito histórico consciente: o proletariado revolucionário. Mas este sujeito
deve madurar na luita contra o reformismo, o espontaneísmo, contra todo tipo de revisionismo. Esta
é a condiçom imprescindível para a revoluçom proletária e para a criaçom do mundo comunista. O
comunismo marca o objetivo e o rumo que nos guia. Nom desfaleceremos.

lunes, 13 de julio de 2020

ALEMANIA: Mural en homenaje al camarada Xosé Portela


Desde Dazibao Rojo queremos agradecer a los camaradas de Alemania esta acción internacionalista, en homenaje a nuestro camarada Xosé Portela!
Viva el internacionalismo proletario!

https://demvolkedienen.org/index.php/de/europa/4254-ehere-und-ruhm-dem-genossen-xose-potela

GALIZA: Documento sobre " Método y estilo de trabajo" del Comité de Construcción del Partido Comunista maoísta de Galiza (1ª Parte)



Método e estilo de trabalho.

1 Por onde começar.
“Onde quer que existam massas, estas compõem-se geralmente de três categorias de indivíduos: os que são relativamente ativos, os intermédios e os que são relativamente atrasados. Assim, os dirigentes devem saber unir à volta da direção o pequeno número de elementos ativos e apoiar-se neles para elevar o nível dos elementos intermédios e conquistar os elementos atrasados.” Mao Tse Tung, “A Propósito Dos Métodos de Direçom” (1943).

Este extrato está escrito para ser útil para um pequeno destacamento comunista. É por isso que lhe devemos prestar umha especial atençom ante a falta de constituiçom do partido. Neste texto podemos encontrar duas importantes teses de Mao sobre a construçom do destacamento comunista e do partido:
Primeira tese: para ganhar as grandes massas, primeiro temos que ganhar os setores politicamente mais avançados, de maneira que podemos dizer: primeiro o mais avançado. Ganhar as pessoas mais adiantadas, conseguir elevar a consciência destas, é precisamente o que nos permite ganhar os setores que estám um pouco menos adiantados e assim sucessivamente. Os camaradas do PCP do Peru, chamarom a isto “desenvolvimento concêntrico”. Desde um núcleo comunista, desde um destacamento comunista que pola sua natureza é clandestino (no sentido de que está formado por pessoas que mantenhem em segredo a sua militância, polo que podemos dizer que é “umha organizaçom sem membros”) é desde onde se começa a realizar o trabalho de massas. O destacamento comunista deve criar mediaçons, organismos, meios de comunicaçom, com os que poder fazer o trabalho de massas. Primeiro as pequenas massas e depois as grandes massas.

Segunda tese: o fundamental é elevar a consciência, polo que podemos dizer: “a política ao mando”, ou para pode-lo ter sempre presente tamém podemos dizer: a consciência ao mando. Quer isto dizer que nós ou Mao podemos despreçar a organizaçom? Nom. O que quer dizer é que a consciência implica organizaçom, mas organizaçom nom implica, por ela mesma, consciência. A história mostra que umha organizaçom operária que nom tem “a consciência ao mando” é um castelo de naipes que se pode derrubar com o primeiro atranco.

O proletariado galego consciente deve ter sempre presente na sua mente estas duas importantes teses expostas por Mao Tse Tung.

Há quem afirma que a atividade política espontânea das massas nom é umha atividade organizada. Mas na realidade a atividade espontânea tamém é organizada. O contrário ao espontâneo é a consciência. Consciência implica cousas coma a estratégia revolucionária, o método de trabalho consciente e coletivo que tem como base a crítica e autocrítica coletiva, a linha política justa, o conhecimento de que a única saida para humanidade é a construçom do mundo comunista. Sem a suma destes importantes ingredientes nom há consciência possível, nem polo tanto sujeito histórico consciente que poda construir o comunismo.

2 Linha de criaçom consciente dos instrumentos revolucionários do proletariado.

Cumpre pôr em primeiro plano a consciência da realidade histórica do proletariado galego e mundial, da necessidade da criaçom dos instrumentos revolucionários, das mediaçons coas nossas massas, da necessidade da revoluçom proletária na Galiza e no mundo. Ter sempre presente a necessidade do socialismo e do comunismo.

Temos que pôr em prática umha linha de trabalho estratégica que consiste em proclamar, defender e aplicar a linha política justa. Esta é maneira de poder contribuir na construçom dos instrumentos revolucionários, em implantar o novo poder do proletariado, em desenvolver a guerra popular no caminho da construçom do socialismo e do comunismo. Sobre a guerra popular temos que dizer que é a teoria militar do proletariado e que consiste nas massas armadas e organizadas conscientemente. Teoria universal que deve concretar-se atendendo às especifidades da nossa situaçom concreta.

Um destacamento comunista tem que ser consciente da absoluta necessidade de manter a independência política do proletariado. O proletariado pode reivindicar “liberdades” burguesas, liberdades como a autodeterminaçom nacional, a igualdade entre homes e mulheres, a nom discriminaçom de determinados coletivos, minorias, etc. Tamém podemos participar em determinadas grandes mobilizaçons deste tipo, nos que ante a falta de sujeito revolucionário, onde o proletariado consciente nom tem a força para influir entre as grandes massas, um determinado setor da burguesia ou/e a aristocracia obreira está dirigindo um movimento social, um processo de reivindicaçom de liberdades democrático burguesas.

Um exemplo útil para entender isto que estamos tratando foi o “procés” na Catalunha, um amplo movimento das grandes massas que se mobilizou pola autodeterminaçom. O proletariado catalám viu-se no meio dum movimento que nom podia dirigir, numha situaçom na que nom existe o partido do proletariado na Catalunha, sem um movimento revolucionário, sem os instrumentos revolucionários necessários para tirar proveito para os seus interesses de classe. Nestas condiçons é impossível liberar as grandes massas da influência da burguesia catalana e da oligarquia espanhola.

O proletariado catalám encontrou-se frente a uns referendos ilegais de autodeterminaçom em 9 de Novembro de 2014 e no primeiro de Outubro de 2017, encontrou-se ante umhas mobilizaçons populares que o proletariado catalám estava obrigado a apoiar. Primeiro, porque eram reivindicaçons justas. Segundo, porque ao ter um caráter ilegal e contar com a oposiçom e repressom do Regime Espanhol, fijo com que estes dous referendos de autodeterminaçom pudessem debilitar a legitimidade do Regime diante das grandes massas, algo que evidentemente é muito positivo. Pois bem, nesta situaçom deve-se manter tamém a nossa independência de classe. Devemos ter um discurso próprio, ter como norma geral nom deixar-se arrastrar por plataformas e organismos tipo a Assembleia Nacional Catalana. Porque neste tipo de plataformas e organismos de mínimos nom é possível nem fai sentido desenvolver a luita de duas linhas, seguindo um plano, dumha maneira que poda elevar a consciência e dar resultados positivos para os interesses do proletariado.

3 Método de trabalho.

“O liberalismo, porém, rejeita a luta ideológica e preconiza uma harmonia sem princípios, o que dá lugar a um estilo decadente, filisteu, e provoca a degenerescência política de certas entidades e indivíduos, no Partido e nas outras organizações revolucionárias. O liberalismo manifesta-se sob diversas formas: Constatamos que alguém está a agir mal mas, como se trata dum velho conhecido, dum conterrâneo, dum condiscípulo, dum amigo íntimo, duma pessoa querida, dum antigo colega ou subordinado, não nos empenhamos no debate de princípios e deixamos as coisas correr, preocupados com manter a paz e a boa amizade. Ou então, para mantermos a boa harmonia, não fazemos mais do que críticas ligeiras, em vez de resolver a fundo os problemas. O resultado é prejudicar-se tanto a coletividade como o indivíduo. Essa é uma primeira forma de liberalismo. Em privado entregamo-nos a críticas irresponsáveis, em vez de fazermos ativamente sugestões à organização. Nada dizemos de frente às pessoas, mas falamos muito pelas costas; calamo-nos nas reuniões, e falamos a torto e a direito fora delas. Desprezamos os princípios de vida coletiva e deixamo-nos levar pelas inclinações pessoais. É uma segunda forma de liberalismo.” “Em vez de refutar e combater as opiniões erradas, no interesse da união, do progresso e da boa realização do trabalho, entregamo-nos a ataques pessoais, buscamos questões, desafogamos o nosso ressentimento e procuramos vingar-nos. Eis uma quinta forma de liberalismo.” Mao Tse Tung, “Contra o Liberalismo” (1937).

As teses que defende Mao neste texto som tam claras e está redigido dumha maneira tam pedagógica que nom é necessário que nos detenhamos a repeti-las. Simplesmente podemos dizer que as mesmas tendências ao liberalismo que se dava entre o movimento comunista da China de 1937, podemos vê-las no movimento comunista da Galiza do 2020.

Num primeiro momento os principais trabalhos dum destacamento comunista som: a formaçom interna, a elaboraçom de material de propaganda da linha política, a agitaçom desta linha, unido evidentemente à defesa desta linha política frente a outras propostas.
1. Antes de iniciar umha campanha sobre um determinado ponto da linha política, devemos determinar uns objetivos, determinar a quem vai dirigida prioritariamente, quais som as ideias principais que devemos ressaltar, etc.
2. Temos que formar equipas de trabalho para cada atividade concreta, tendo como principal critério para a formaçom destas equipas a operatividade, a capacidade individual das camaradas que formam umha equipa e a capacidade destas pessoas para poderem trabalhar ordenadamente. Temos que distribuir responsabilidades, prazos, etc.
3. Compartimentaçom do trabalho.
4. Crítica e autocrítica sincera e coletiva. Valoraçom do trabalho feito, do comprimento do plano, das consequências do trabalho, do estado de ânimo, da situaçom, etc.


MEXICO: SOL ROJO Oaxaca: Breves iniciando semana

Breves iniciando semana


Alemania. Nuevas protestas en solidaridad con los acusados del caso TKP/ML (Partido Comunista de Turquía/Marxista Leninista). Este proceso penal comenzó con un montaje judicial del imperialismo europeo, encabezado por Alemania pero secundado por países como Grecia, Suiza y Francia, cuando el 15 de abril de 2015 unidades especiales de policía se lanzaron a la cacería de activistas de ATIK (Confederación de Trabajadores de Turquía en Europa), a quien el viejo estado turco acusa de ser una organización fachada del TKP/ML. Según el código penal alemán en sus artículos 129ª y 129b el pertenecer o apoyar a una organización “terrorista” extranjera está proscrito, aunque formalmente ni TKP/ML ni ATIK están catalogadas como tal por la legislación alemana. El imperialismo alemán y europeo han prestado amplios servicios al gobierno reaccionario de Turquía en la cacería implacable contra sus opositores políticos. Durante este nuevo acto de solidaridad con los presos políticos de Turquía en Alemania también hubo pronunciamientos contra la extradición del republicano irlandés Liam Campbell y un nuevo llamado a reforzar la campaña internacional en defensa de la salud y la vida del Presidente Gonzalo en el Perú.

Suiza. Un joven antifascista ha sido sentenciado a siete meses de prisión dentro del proceso judicial por los disturbios de 2018, cuando militantes antifascistas de diversas agrupaciones coordinaron un acto de repudio contra una concentración del Partido Suizo de Orientación Nacionalista, una formación de extrema derecha que aglutina grupos neonazis y de supremacistas blancos. Otros sesenta antifascistas han sido procesados por los mismos delitos que el hoy sentenciado: alterar el orden público y participar en una manifestación no autorizada. Paradójicamente ningún neonazi ha sido imputado de ningún delito por parte de la fiscalía. Se esperan protestas.

Serbia. El gobierno reaccionario impuso un toque de queda general ante un nuevo brote de coronavirus, aumentando con ello las penurias que están pesando sobre los barrios obreros, como hambre y desempleo. Es importante destacar que el mismo gobierno de la república anunció el retorno a la “normalidad” en junio pasado de cara al proceso electoral que ganó con facilidad el Partido del Progreso de Serbia (que actualmente gobierna ese país), pero ello no significó un mejoramiento en las condiciones de vida y trabajo de la población. En respuesta al nuevo toque de queda, los días martes y miércoles las masas han tomado las calles y sitiado el parlamento, donde se registraron fuertes enfrentamientos casi ininterrumpidos con la policía nacional. Apenas el jueves el gobierno anunció el cese al toque de queda para tratar de detener la ira de las masas. Se reportan varios heridos y detenidos.

Galicia. El Comité de Apoyo a la Guerra Popular de la India ha dado a conocer el fallecimiento del camarada Xosé Portela, el pasado 4 de julio.  En un comunicado, la organización ha manifestado: … “Fue un verdadero comunista. En sus últimos días en el hospital, estaba más preocupado por su familia, sus camaradas y las luchas que se viven en todo el mundo que por sí mismo, dando un ejemplo de dignidad e integridad, que solo las personas forjadas en la lucha pueden mostrar.
Siempre estaba preocupado por los demás, siempre dispuesto a ayudar y luchar por causas justas, sirviendo a la gente de todo corazón. Desde su militancia clandestina en la década de 1970 en el MC, donde realizó una transformación personal siguiendo las enseñanzas del presidente Mao Tse-tung, hasta su activismo sindical en la CUT, siempre sin renunciar a sus ideales revolucionarios. Fue un activista social siempre en primera línea y cronista gráfico, con sus carteles de movimientos sociales, de la última década en la ciudad de A Coruña” … Desde México externamos nuestras condolencias por el fallecimiento del camarada y enaltecemos su memoria internacionalista.

Turquía. Dentro del proceso penal montado contra el Grupo Yorum ha sido instruida audiencia para este 16 de julio, llamando a comparecer a las camaradas Bergüm Varan y Sultan Gökcek. Las acusaciones contra la banda musical se centran en su respaldo hacia las luchas del pueblo por la liberación nacional y la transformación profunda que las masas reclaman. Producto de ello su vocalista y bajista han fallecido en medio de huelgas de hambre exigiendo justicia y libertad, Helin Bolek, falleció en abril tras 288 días en huelga, mientras que Ibrahim Gökçek, bajista del grupo, falleció en mayo tras 323 días de huelga. Paralelamente dos abogados populares también acusados de vínculos con la guerrilla se encuentran en huelga de hambre exigiendo justicia, Ebru Timtik, con 192 días ha perdido 35 kilos, cayendo por debajo de 40, mientras que Aytaç Ünsal con 161 días, perdió ya 20 kilos y ahora tiene menos de 60.

India. Familiares, amigos y compañeros del escritor Varavara Rao se han pronunciado nuevamente por su libertad, externando su preocupación por la situación de salud, principalmente por la emergencia sanitaria del coronavirus que está afectando a la población penitenciaria. El también poeta y activista popular ha sido torturado por sus captores, mientras que el periodo de instrucción judicial ni siquiera ha comenzado. Imputado dentro del caso Bhima Koregaon junto a otros presos políticos, su único delito es defender los derechos del pueblo. Varavara Rao también ha sido Secretario General de la Asociación de Escritores Revolucionarios que cumple ya 50 años dando voz al pueblo en lucha. El próximo 28 de julio se esperan acciones internacionales de solidaridad con los presos políticos de la India en el marco del día de los mártires de la revolución.

Estado de México. Trabajadores de la educación han convocado a nuevas actividades en el marco de su exigencia de respeto a derechos laborales y sindicales, así como de construcción de infraestructura educativa en comunidades y colonias marginadas de la entidad. El 9 de julio realizaron una conferencia de prensa denunciando la situación que padece el magisterio mexiquense, el día 10 de julio se han manifestado frente a la Casa de Gobierno del Estado de México en la Ciudad de México, el 13 de julio a las 18:00hrs. realizarán un Conversatorio “Contra la armonización de la Ley Educativa en el Estado de México” y el próximo miércoles 15 de julio a las 12:00hrs desarrollarán un mitin en la Ciudad de Toluca. Dentro de estas actividades convocadas por la Coordinadora Nacional de Trabajadores de la Educación (CNTE) y el Movimiento Mexiquense Contra la Reforma Educativa (MMCRE) participan activamente los camaradas del Frente Educativo Popular Revolucionario (FEPR)

Oaxaca, México. Comunidades rurales e indígenas del Istmo de Tehuantepec han anunciado el inicio de un Paro Regional Campesino-Popular el próximo 15 de julio en rechazo a los megaproyectos que contempla el llamado Plan para el Desarrollo del Istmo; especialmente el Tren Transistmico y la Línea Chiapas. Según se desprende del mapa general de la Secretaria de Comunicaciones y Transportes (SCT) y el Ferrocarril del Istmo de Tehuantepec (FIT), los trabajos de modernización forman parte del proyecto general ferroviario; la línea comunicará con el llamado Tren Maya, contra el cual también se oponen decenas de comunidades del sureste mexicano. Este y otros megaproyectos confirman la política de continuidad del “nuevo gobierno” al frente del viejo estado, subordinada a los dictámenes del imperialismo. El Paro Regional Campesino-Popular, además de plantear el rechazo hacia este y otros megaproyectos, plantea la necesidad de renacionalizar la industria ferroviaria y estratégica como parte de las tareas de la revolución antiimperialista que requiere este país. Corriente del Pueblo Sol Rojo anunció su respaldo al Paro Regional Campesino-Popular.

México. Ha sido publicado el tercer número del Periódico Mural, prensa popular y democrática. Usted puede adquirirlo en Ciudad de México, Estado de México, Hidalgo, Morelos, Chiapas y Oaxaca contactando a sus distribuidores, o bien, puede ponerse en contacto con sus editores directamente al correo mural.prensa@gmail.com o descargar su versión impresa dando click aquí. ¡Apoye la prensa popular y democrática!