domingo, 16 de septiembre de 2018

Aislar al pez del agua: Una práctica genocida en la India. Un articulo del antropologo social Adolfo Naya en la Gaceta de los miserables.

Aislar al pez del agua: Una práctica genocida en la India

Por Adolfo Naya¹.
Desde la época colonial hasta la rebelión naxalita de 1967, y así hasta nuestros días, los diferentes gobiernos de la India han perseguido a todos los grupos que se oponían a la opresión, a la explotación y a la expansión capitalista, especialmente a las comunidades Adivasis y a los Dalits. En el año 2009 el Gobierno de la India inició en los Estados de Chhattisgarh, Jharkhand, Orissa, Bihar, Bengala Occidental, Andhra Pradesh, Telengana y Maharashtra una operación militar denominada “Cacería Verde”, cuyo objetivo declarado es eliminar a la guerrilla maoísta o Naxalitas.
Una de las prácticas genocidas aplicadas en el marco de esta operación es la eliminación y detención de líderes sociales, sindicales, estudiantiles o activistas políticos. Para ello se inspira en la estrategia de contrainsurgencia “Corazones y Mentes” del Mariscal británico Gerald Templer,  que posteriormente sintetizó Sir Robert Thompson sobre la experiencia adquirida durante las campañas de contrainsurgencia en Malasia y Vietnam. Parte de esta estrategia es la siguiente:
“El Gobierno debe dar prioridad, no al aplastamiento de la guerrilla, sino a la liquidación de la subversión política que le da cobertura. Con la destrucción de la infraestructura política se trata de “aislar al pez del agua”, evitando el contacto de la población con la organización clandestina”  (González Calleja, 2002).
“Aislar al pez del agua” es una práctica muy común en todos los genocidios. También llama la atención sobre ello Bauman (2016) cuando afirma que el primer objetivo del genocidio es “decapitar” a sus dirigentes y centros de autoridad, para de este modo eliminar la cohesión y la capacidad de mantener su identidad, perdiendo así su capacidad de defensa, y su destrucción como entidad autónoma y unida.
“La estructura interna del grupo se derrumbará y éste se convierte en un conjunto de individuos a los que se puede ir cogiendo de uno en uno para incorporarlos a la nueva estructura administrativa o reunirlos a la fuerza en una categoría subyugada y segregada, dominada y vigilada directamente por los administradores del nuevo orden.” (Bauman, 2016)
Esta persecución también se sirve de la técnica “Guerrilla Cazador-Asesino”. Una de sus actividades fundamentales, señala el profesor de Estrategia Militar Joe Celeski (2010), es la de “cazar” objetivos concretos de personas individuales u “objetivo de alto valor” para descabezar a la organización insurgente, así como a los líderes de las organizaciones que pueden dar apoyo, tanto político como logístico.
Así mismo, se crean los medios de contra-organización, que consisten en acciones de identificación, infiltración y “neutralización” de las organizaciones políticas insurgentes, utilizando para ello el sabotaje, la detención o la “neutralización” de los “enemigos” del brazo político, en combinación con una campaña contra-ideológica. También se crean “seudo-organizaciones” que adoptan la apariencia de la guerrilla para tener acceso a las áreas de operaciones del “enemigo” y llevar a cabo sus objetivos.
En el 2012,  la ONG Human Rights Watch denunciaba el acoso y represión que sufría la población y las defensoras de los derechos humanos bajo la Operación “Cacería Verde”:
“Las trabajadoras de derechos humanos y activistas, en particular aquellas que hablan contra los abusos de las fuerzas gubernamentales, temen ser etiquetadas como “maoístas” por poder ser detenidas o peor. Las activistas locales reconocen que entran en contacto con los maoístas: trabajar en lugares remotos de Chhattisgarh, Orissa, Jharkhand y Andhra Pradesh hace que sea inevitable. Las fuerzas de seguridad del Estado, frustrados por su incapacidad para realizar un seguimiento de los combatientes maoístas que se deslizan en los bosques en los estados contiguos, a menudo dirigen sus ataques contra los “blandos” objetivos de los aldeanos de las zonas que apoyan a los maoístas y activistas que critican los abusos policiales y políticas estatales”.



A principios del año 2016, varios medios de comunicación comenzaron a hablar  de la “Misión 2016” como una continuación de la Operación “Cacería Verde”. Aunque no declarada,  uno de sus objetivos principales era la de acabar y destruir la red urbana de apoyo del PCI (Maoísta).  Así se refería la revista india Frontline:
“Según esta red, de acuerdo con la maquinaria de seguridad detrás de “Misión 2016”, consta de maoístas clandestinos y simpatizantes maoístas. Los aportes realizados por  las fuerzas de seguridad apuntan a cortar el “oxígeno” del PCI (Maoísta) para acabar con los simpatizantes maoístas urbanos y por lo tanto “asfixiar” a los maoístas. El problema con esta premisa es que cualquiera que esté en desacuerdo con la versión del Estado, de la democracia o el nacionalismo, o que plantea preguntas sobre violaciones de derechos humanos por las fuerzas militares y paramilitares o simplemente se niega a tomar partido en la guerra desplegada, se marca como maoísta. Los reporteros, investigadores, activistas, abogadas y estudiantes se adaptan fácilmente a esta simple definición de un simpatizante maoísta que merece ser exterminado”.
También en 2016 el gobierno del Primer Ministro Modi inició la campaña “Make in India”, a través de la cual ensalza el poderío económico del país legitimando el continuo “desarrollo” en zonas de grandes riquezas naturales. Apoyado en este discurso “criminaliza” a quienes se oponen a tal “desarrollo”, sea por la vía armada o por la vía pacífica.
Por otra parte, está llevando a cabo una campaña de ensalzamiento “nacional” y de la religión hindú, a la cual pertenece el Primer Ministro Modi. Ataca las minorías religiosas -en especial la musulmana-, y tacha de “anti-patriotas” o “anti-nacionalistas” a todo aquel que se muestre contrario a las políticas desarrolladas por el Gobierno contra los naxalitas, Adivasis, Dalits, o contra quienes están a favor del derecho de autodeterminación de pueblos como Jammu-Cachemira, Manipur o Assam, realizando una “caza de brujas” contra activistas de derechos humanos, profesores, intelectuales, abogados, sindicalistas, periodistas y estudiantes  que se manifiesten en ese sentido.
Un caso paradigmático es el del profesor de literatura inglesa en la Universidad de Delhi GN Saibaba. Destacado intelectual y defensor irrenunciable de los derechos del pueblo, padece la parálisis del 90% de su cuerpo, agravada por una pancreatitis aguda, y se desplaza en silla de ruedas. Su papel activo en denunciar  la Operación “Cacería Verde”  y las atrocidades cometidas por el Estado indio contra Adivasis y Dalits, lo ha llevado a ser acusado por el gobierno de “peligroso maoísta”, conspiración para cometer un “acto terrorista” y “pertenencia a una organización terrorista”. El 7 de marzo de 2017 el profesor GN Saibaba y otros cinco activistas sociales fueron condenados a cadena perpetua por su relación con los maoístas.
El 6 de junio de 2018 eran detenidos el abogado del profesor, Surendra Gadling; el activista de los derechos de los Dalits, Sudhir Dhawale; la profesora Shoma Sen, el sindicalista campesino Mahesh Raut y el defensor de derechos humanos Rona Wilson. El 13 de agosto, el conocido líder estudiantil de  la JNU de Delhi, Umar Khalid, sufría un intento de asesinato cuando iba a participar en una Conferencia. Este estudiante ya había sido detenido en febrero de 2017, acusado de “sedición” por unas protestas en la Universidad. Y el 28 de agosto de 2018 fueron detenidos los abogados Arun Ferreira y Sudha Bharadwaj, el poeta e intelectual Varavara Rao, el intelectual y defensor de los derechos humanos Gautam Navlakha y el activista de derechos humanos Vernon Gonsalves.
A la vista de estos hechos, resulta bastante evidente que los ataques que están teniendo lugar en la India contra la “disidencia política” son parte de las prácticas sociales genocidas promovidas por el gobierno en su plan de eliminación de la “parte rebelde”, es decir, de las que resisten y practican otra manera de ver las relaciones sociales y económicas. Es la guerra de clases aplicada en su fase superior, el genocidio (Naya, 2018).

¹Adolfo Naya Fernandez. Antropólogo social y sindicalista, autor del libro Operación “Cacería Verde” en la India: Las prácticas sociales genocidas de la estrategia de contrainsurgencia “Corazones y Mentes”. UNO Editorial.
Referencias:
Bauman, Zygmunt (2016) Modernidad y Holocausto. Madrid: Ediciones Sequitur.
Celeski, Joseph D. (2010) Hunter-Killer Teams:Attacking EnemySafe Havens. Florida: The JSOU Press Hurlburt Field.
González Calleja, Eduardo (2002) La violencia en la política: perspectivas teóricas sobre el empleo deliberado de la fuerza en los conflictos de poder. Editorial CSIC.
Naya Fernandez, Adolfo (2018) Operación “Cacería Verde” en la India: Las prácticas sociales genocidas de la estratexgia de contrainsurgencia “Corazones y Mentes”. UNO Editorial.

sábado, 15 de septiembre de 2018

ESTADO ESPAÑOL: Vergonzosa y criminal decision del gobierno permite el envio de bombas al reino feudal saudita



correovermello-noticias
Madrid, 15.09.18
Durante esta semana, hemos asistido a un asqueroso debate en el gobierno del viejo régimen borbónico sobre sobre la suspension y posterior confirmación del envío de 400 bombas teledigidas (llamadas inteligentes) al criminal régimen feudal de Arabia Saudita para su genocida agresión al Yemen.
Como fieles lacayos del imperialismo yankee, el régimen borbónico ligado por cientos de lazos de corrupción al régimen feudal saudí, sus ministros Borrel y la portavoz del gobierno Celaà justficaron como "honrar un compromiso adquirido" y o "no se equivocaran matando yemenies" el suministro de las mismas. Como era de esperar, las mal llamadas fuerzas de izquierda no objetaron nada, incluso el alcalde de Cadiz, de Podemos, llamo al envío para evitar la paralización de un contrato en los astilleros.

NEPAL: Mohan Baidya ‘Kiran’ Calls For Immediate Release Of Recently Arrested Indian Intellectuals

Mohan Baidya ‘Kiran’ Calls For Immediate Release Of Recently Arrested Indian Intellectuals

Various media have brought to light that the human right activists, social campaigners, journalists, academicians, lawyers and progressive intellectuals including Var Vara Rao, Gautam Navlakha, Anand Teltumbde, Susan Abraham, Sudha Bharadwaj, Beron Gonzavills have been arrested in false charges by the Indian Government on August 28, 2018 from their residences and they have been physically and mentally tortured in police custody. This is an expression of extreme authoritarian act on the part of Indian reactionary government, who claims to be a messiah of democracy. Our party firmly opposes and strongly condemns such totalitarian and anti-academic activity carried out by the Indian Government and forcefully demands the immediate release of the arrested intellectual personalities.

Kiran
General Secretary
CPN (Revolutionary Maoist)

viernes, 14 de septiembre de 2018

¡Intensificar la campaña para salvar la vida del Dr. Ernesto Sernas!

Pinta del MEPR en Rio de Janeiro.


BREMEN: Acción ante el Consulado Honorario de México como parte de la campaña internacional por la presentación con vida del c. Ernesto Sernas García

Presentamos reportaje con fotos y documentos que hemos recibido (en DVD) por correo sobre una acción Consulado Honorario de México en Bremen como parte de la campaña internacional del compañero Ernesto García Serna:
 
"Como parte de la campaña para la entrega con vida del compañero Ernesto Serna García en el sitio donde esta ubicado el Consulado Honorario del viejo Estado mexicano en Bremen, en la calle Cabo de Hornos 18, en un edificio donde también, al lado, están ubicadas las empresas de comercio internacional, hemos bloqueado la puerta de entrada al sitio con cadenas de metal  y una banderola, en la banderola hay una imagen semejando el compañero y las consignas:
"¡Danos Ernsto Serna García con vida! ¡Ernesto Serna García, Presentación con vida ¡Porque vivo se lo Llevaron, vivo lo queremos!" con la acción queremos ponernos resueltamente al lado del pueblo mexicano y sus defensores, estos incluyen al Dr. Ernesto Serna García, que fue desaparecido por el viejo Estado mexicano desde el 10 de mayo de 2018 ".

Escrito por Cazi
13 de septiembre 2018

Traducido por la AND-Hamburgo

Colombia: Plantón para exigir la presentación con vida del Dr. Sernas


El 10 de septiembre, activistas de diferentes organizaciones se reunieron en la entrada del consulado de México en la ciudad de Medellín, denunciaron la desaparición del abogado Ernesto Sernas García y exigieron al Estado mexicano su presentación con vida. En la actividad participaron jóvenes universitarios, secundaristas, sindicalistas y maestros pertenecientes a diferentes organizaciones revolucionarias y democráticas de la ciudad.
Esta acción hace parte de la Campaña Internacional por la Presentación con Vida del Dr. Ernesto Sernas García, convocada por los compañeros de la Corriente del Pueblo Sol Rojo de Oaxaca, México. A continuación compartimos extractos de dos comunicados, escritos por los compañeros mexicanos, donde se explica claramente la situación:
    “El Doctor Sernas es catedrático de la Universidad Autónoma Benito Juárez de Oaxaca (UABJO), ensayista, conferencista e investigador. Asimismo, es abogado postulante en la defensa de los presos políticos del 7 de junio; uno de los muchos casos emblemáticos que el Grupo de Trabajo sobre detenciones arbitrarias de la ONU ha estudiado, y del cual, en su opinión 17/2016 ha determinado que los 25 activistas detenidos fueron víctimas de detención arbitraria y probable tortura, por lo que recomienda su inmediata libertad y absolución, así como la reparación integral del daño.
    […]
    Nos encontramos ante la desaparición forzada de un defensor de derechos del pueblo; ante la cual el avance en las investigaciones es nulo, oscuro y hermético, tanto para la familia como para sus amigos y compañeros.
    La desaparición del Doctor Sernas García antes que un hecho aislado, se inscribe dentro de la terrible agenda de violaciones a los derechos del pueblo, donde miles de personas son separadas de sus familias por la doble violencia que vive nuestro país: la violencia institucional contra los opositores del régimen y la violencia delincuencial que se apodera de ciudades y pueblos.
    En esta agenda de terrorismo de Estado y guerra contra el pueblo se encuentran también la desaparición forzada de los 43 jóvenes estudiantes de la Escuela Normal Rural “Raúl Isidro Burgos” de Ayotzinapa, Guerrero, ocurrida el 26 de septiembre de 2014, y donde todo el pueblo de México tiene claro que ¡Fue el Estado!”
    […]
     “Debemos recordar que el Doctor es abogado defensor de nuestros 23 camaradas detenidos y procesados por los delitos de terrorismo y portación de explosivos el 7 de junio de 2015, y que actualmente se encuentran bajo proceso dentro de un juicio plagado de irregularidades, donde incluso organismos internacionales y locales se han pronunciado por la libertad absolutoria de los imputados toda vez que ha quedado demostrado que fueron víctimas de detención arbitraria y tortura, que todos ellos han sido presos por motivos políticos y que no existe forma de sostener este juicio-farsa por parte del viejo estado.
    Es imperativo tener en cuenta que el camarada Doctor preparaba nuevos medios de prueba que no solamente permitirían demostrar la falsedad de las acusaciones contra nuestros camaradas, sino que también confirmarían la responsabilidad del estado que en todo momento ha sabido la verdad y la ha ocultado y envilecido por medio de su aparato policíaco y judicial.
    […]
    Como organización, estamos claros que la detención, el hostigamiento y la represión en general (incluidas la desaparición y asesinato) de los luchadores democráticos es una posibilidad prácticamente cotidiana para el movimiento popular; o como dijera José Carlos Mariategui: “son un accidente de trabajo para un revolucionario”.
    Estamos dispuestos a pagar los costos y a seguir organizando el coraje y la indignación del proletariado, el campesinado pobre y las capas más profundas de la población; a elevar estas formas de organización y por supuesto, las formas de lucha en la perspectiva de construir una nueva sociedad.
    No descansaremos hasta encontrar con vida a nuestro camarada el Doctor Ernesto Sernas García y a todos los desaparecidos políticos del movimiento popular.”
¡Ernesto Sernas García, presentación con vida!
¡Porque vivo se lo llevaron, vivo lo queremos!
¡Alto al terrorismo de estado y la guerra contra el pueblo!
¡Con el Sol Rojo, el pueblo vencerá!
¡Que los trabajadores gobiernen la patria!
¡Justicia para Ayotzinapa!
¡Porque vivos se los llevaron, vivos los queremos!
#DrSernasPresentaciónConVida

EU: Nueve eurodiputados/as han firmado una nueva carta a la Comisaria de Exteriores de la UE para denunciar el ataque a los activistas en la India.

Nota DR.
Queremos felicitar calidademnte a los camaradas que han hecho posible esta nueva e importante accción política contra la represión en la India.

 

UE:Senra solicita á UE a suspensión dos acordos vixentes ca India até que cese a represión contra activistas


Senra solicita á UE a suspensión dos acordos vixentes ca India até que cese a represión contra activistas


BY AGEE · 12 SETEMBRO, 2018

* Nove eurodeputadas/os subscriben unha carta a F. Mogherini para denunciar o ataque contra activistas polos dereitos humanos na India

* Esta iniciativa súmase ás misivas enviadas anteriormente á Vicepresidenta da CE e ó Presidente do PE, e ao rexistro de dúas preguntas parlamentarias

Estrasburgo, 12 de Setembro do 2018. A eurodeputada galega do Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL), Lídia Senra, vén de promover unha carta enviada hoxe á Alta Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade, Federica Mogherini, na que insta ao ente comunitario a suspender tódolos acordos co Goberno indio “ata que as activistas polos dereitos humanos sexan liberadas/os e se poña fin á persecución contra os pobos Adivasi, Dalits, minorías relixiosas, pobos de Cachemira e Manipur”.  No seu escrito pide tamén a inmediata liberación do profesor GN Saibaba e das activistas -poetas, escritores/as, directores/as de cine, profesores/as…- Susan Abraham, Varavara Rao, Stan Swamy, Anand Teltumbde, Gautam Navlakha, Vernon Gonsalves, Arun Ferreira, Surendra Gadling, Shoma Sen, Sudhir Dhawle, Rona Wilson e Mahesh Raut. As eurodeputadas do GUE/NGL Ángela Vallina, Paloma López e Merja Killonen, e as deputadas/os socialistas Ana Gomes, Clara Aguilera, Ciprian T?n?sescu, Claude Moraes e Julie Ward asinan tamén a esta iniciativa para condenar as detencións o pasado 28 de agosto de cinco defensoras/es dos dereitos humanos na India.

 Actualmente, a controvertida Lei de Prevención de Actividades Ilegais (Unlawful Activities Prevntion Act, UAPA) permite o arresto indefinido de calquera persoa que o Goberno indio considere sospeitosa de querer ir contra o Estado.  “Estas detencións engádense á continua e implacable represión por parte do Goberno sobre a voz e aspiracións democráticas do pobo indio”, alerta a eurodeputada galega no escrito dirixido á tamén Vicepresidenta da Comisión Europea, Federica Mogherini. De feito, hoxe mesmo  deuse a coñecer a prologación ata o vindeiro 17 de setembro do arresto domiciliario das persoas detidas no mes de agosto.

Tamén para esta semana, o venres 14 de setembro, está convocada a vista de apelación do profesor GN Saibaba, logo de ter sido suspendida até en sete ocasións, o que significa de facto a extensión da súa condena até que se permita celebrar esta vista.
No texto enviado á Alta Representante da Unión Europea para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade as eurodeputadas/os recollen, asemade, a preocupación manifestada publicamente por organizacións como Amnistía Internacioal ou a ONU, ao tempo que lle lembran que a propia Mogherini, na respostas proporcionada á pregunta parlamentaria rexistrada por Lídia Senra no ano 2016, admitiu que a Delegación da UE en Nova Delhi ten feito chamamentos por motivos humanitarios á Comisión Nacional de Dereitos Humanos. “¿Como pode a Comisión Europea ter contactos e acordos cun goberno que defende que hai persoas de primeira e de segunda clase, mata indiscriminadamente a Adivasis e Dalits, ataca minorías relixiosas e mete no cárcere a activistas de dereitos humanos?”.

O clima de tensión e denuncia na India está a ser cada vez máis pronunciado e acadando unha maior difusión internacional. Mostra desta visibilización foi por exemplo a repercusión do hastag #MeTooUrbanNaxalite logo das detencións producidas a finais de agosto, e a través do cal se está a dinamizar unha vaga de solidariedade e denuncia da violencia ca que o goberno do Primeiro Ministro Narendra Modi actúa contra quenes apoian a loita polos dereitos humanos e sociais na India, nomeadamente dos pobos Adivasis e Dalits, e no marco dunha dura ofensiva por parte de grandes poderes económicos indios e internacionais para facerse co control dos recursos naturais existentes nas zonas nas que vive esta parte da poboación.

Ao longo desta lexislatura, a eurodeputada galega ten denunciado en varias ocasións a escalada de represión que está a ter lugar na India. A carta enviada hoxe vense engadir a unha primeira misiva enviada a Mogherini en marzo de 2017,  ás dúas preguntas parlamentarias rexistradas no ano 2016[1] e 2017[2] pedindo unha maior implicación das institucións comunitarias na defensa da popular escritora Arundhati Roy e do profesor universitario GN Saibaba -encarcerado acusado de “terrorista” pese a ter o 90% do seu corpo paralizado- e á carta enviada ao Presidente do Parlamento Europeo, Antonio Tajani, para expresar a súa preocupación pola presenza no PE da Ministra de Asuntos Exteriores da India, Sushma Swaraj, o pasado mes de xuño con motivo do Día Internacional do Ioga.

[1]Encarceramento de G.N. Saibaba e proceso contra Arundhati Roy:  http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2016-001822+0+DOC+XML+V0//ES&language=es
[2]Cadea perpetua do profesor G. N. Saibaba: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2017-006242+0+DOC+XML+V0//ES&language=es

ÍNDIA: CRPP CONDENA E DENUNCIA A PERSEGUIÇÃO E INTIMIDAÇÃO FEITA PELO VELHO ESTADO





De CEBRASPO
Em virtude das últimas perseguições contra ativistas democráticos e de defensores dos direitos do povo ocorrido na Índia no último dia 28 de agosto, conforme havíamos denunciado anteriormente, o Comitê pela Libertação dos Prisioneiros Políticos (CRPP) divulgou nota denunciando e repudiando a covarde perseguição que atingiu, dentre os demais, um membro executivo do próprio Comitê e a tentativa do velho estado indiano de intimidar os democratas e demais lutadores do povo.

Reproduzimos a seguir a nota na íntegra:


"Condenamos fortemente a prisão do membro executivo do CRPP, Vernon Gonsalves, do advogado Sudha Bharadwaj, Arun Ferreira, Gautam Navlakha, Varavara Rao e Kranti Teluka pela poília de Maharashtra. Condenamos também a invasão da casa de Pai Stan Swamy, Anala, Kumaranth, Anand Teltumbde e do prof. Satyanarayana e outros.

Em outro ato descarado para reprimir os dissidentes, a polícia Maharashtra prendeu Vernon Gonsalves, que é um membro executivo do CRPP e outros muito conhecidos ativistas e advogados, como Sudha Bharadwaj, Gautam Navlakha, Arun Ferreira; o poeta revolucionário Varavara Rao e Kranti Teluka. O ataque aconteceu também em Goa, Jharkhand, Deli e Telegana, nas casas de Anand Teltumbde, Pai Stan Swamy, Anala, Kumaranth, prof. Satyanarayana e muitos outros. Justo no momento em que os planos de terror da direita Sanatan Santha está emergindo, o espectro do plano de assassinato do Primeiro-Ministro é reinvocado e estas prisões e ataque são feitos. Mais importante, o período de 90 dias de custódia judicial para os cinco ativistas presos no mês de junho de 2018 está no fim e a acusação está ainda para ser formalizada. Desta vez, quando os relatos da polícia estão caindo, estas novas prisões revelam o desespero da polícia Maharashtra para impedir todas as críticas sobre a prisão de mais ativistas.


A ação de hoje, pela polícia de Pune cheira mal não apenas pelas táticas diversionistas, mas também aparece como um truque para estender a custódia da professora Shoma Sen, do advogado Surendra Gadling, Mahesh Raut, Sudhir Dhawale e Rona Wilson. Isto, enquanto aqueles que desataram violência sobre os Dalits, in Bhima Koregaon, estão perambulando livres. Os intelectuais Dalit e Adivasi, e os ativistas de direitos humanos que tem estado em defesa destes, estão sendo alvos do Estado. Estas prisões e ataques são uma tentativa grosseira de oprimir as vozes dissidentes, e revelam um sinistro, premeditado e esforço político para demonizar os presos e tentar desacreditá-los através de uma estigmatização ao invés da apresentação de evidências. É crucial notar que o esforço em usar a força total da lei está revelada na seção da IPC e UAPA usada contra os presos. Estas incluem IPC 153A – promoção de inimizades entre diferentes grupos de pessoas, 505 – declarações de condução pública de injúria, 117 – comissão de ofensa de cumplicidade, 120B – conspiração criminosa, sob a UAPA 13 – atividades ilegais, 16 – atos terroristas, 17 – levantamento de fundos para atos terroristas, 18 – conspiração, 18B – recrutamento de pessoas para atos terroristas, 20 – ser memebro de gangue ou organização terrorista, 38 – filiação em organização terrorista, 39 – apoio a organização terrorista, 40 – levantamento de fundos para organizações terroristas. A intenção da polícia torna-se amplamente clara quando nós notamos que cada um dos presos são bastante conhecidos como ativistas de direitos humanos, que tem trabalhado publicamente pelos direitos dos Dalits, Advasis, das comunidades minoritárias, direitos das mulheres, dos trabalhadores e tem falado, e escrito, extensivamente sobre as políticas do Estado. Além disso, todas estas pessoas atingidas pelo Estado tem sido decididas e resolutas em suas lutas, por décadas. Estas acusações, nenhuma das quais foi levantada diante de um escrutínio detalhado, não passam de meros recursos para tentar incapacitar e silenciar tais vozes enviando-as para custódia durante extensos períodos.

Os ataques às casas de Susan Abraham e Arun Ferreira e a eventual prisão de Ferreira e Vernon Gonsalves revelam de maneira patente o esforço do sistema para fugir da possibilidade de libertação dos cinco presos em junho por ligação com Bhima Koregaon. Agora, com as prisões dos advogados que lutam pelo caso, a polícia Maharashtra está fazendo todos os esforços para assegurar que a todos aqueles que permanecem com o espírito democrático sejam negados os direitos democráticos. Os esforços que estão sendo feitos para escapar da reavaliação da Alta Corte. A reavaliação de Gautam Navlakha e Sudha Bharadwaj está em outra instância onde os sustentáculos da lei estão desejosos de não fazer nada que possa abusar e desrespeitar a lei. Os esforços para ilegalmente tomar Sudha Bharadwaj de Pune, apesar da Alta Corte de Punjab e Haryana ordenarem o retorno do prisioneiro à prisão para aprofundar a investigação, claramente indica a malícia da força policial.

A presença de um número sem precedentes de polícia particular durante a prisão de Varavara Rao e a pilhagem da casa dele é outra instância da brutalidade policial. A busca na residência de Anand Teltumbde durante a sua ausência é totalmente ilegal e levanta preocupação sobre a extensão das restrições que a polícia irá impor  além  de espalhar o terror entre as pessoas. O interrogatório de Pai Stan Swamy em Ranchi, Jharkhand, e do prof Satyanarayana, em Hyderabad, enquanto eram mantidos confinados em suas residências desde o início da manhã e sendo negado a eles qualquer assistência legal é outra instância da brutalidade policial.

A ordem para os ataques e as prisões vindas  da Estação de Polícia Swargate em Pune é motivada por casos fraudulentos e falsos sobre ativistas de direitos democráticos através da fabricação de táticas violentas.

A dura negligência na aplicação da lei e dos direitos fundamentais do povo pelas instituições do Estado revela a imagem absoluta de um Estado indiano fascista. O CRPP  condena fortemente estes ataques e as prisões, e exige a imediata e incondicional libertação de todos os presos em conexão com o caso Bhima Koregaon. O Comitê pela Libertação de Presos Políticos exige o fim de todas essas ‘operações’ feitas pela polícia Maharashtra, e se mantém em solidariedade com todas as vozes da democracia e está determinado a combater estes assaltos sobre todos aqueles que ousam falar contra a violência do Estado.
Comitê pela Libertação de Prisioneiros Políticos (CRPP)
28 de agosto de 2018
SAR GEELANI (Presidente)
AMIT BHATTACHARYYA (Secretário Geral)
SUJATO BHADRA (Vice Presidente)
SUKHENDU BHATTACHARJEE (Vice President)
MN RAVUNNI (Vice Presidente)

A nuestras lectoras y lectores.



Retomamos nuestro trabajo en Dazibao Rojo, después de un periodo de análisis, critica y auto critica de nuestro trabajo así como unas vacaciones dado que la salud del camarada Alonso aun se resiente de los tratamientos. Les agradecemos de antemano su comprension y apoyo.
En breve publicaremos el análisis, que entre otros aspectos trata sobre la prensa roja y su importancia en la creación de opinión y en la lucha de 2 lineas en el MCI así como su propio manejo combinado.

Saludos Rojos:
DR: redacción.

jueves, 2 de agosto de 2018

A nuestras lectoras y lectores.

Nos ponemos en contacto con ustedes para informarles que en estos días nuestra actividad estará reducida por vacaciones. Les agradecemos vuestra comprensión. Aprovecharemos para hacer balance de nuestro trabajo y de las actividades que podamos desarrollar en el futuro. Esperamos verlos a la vuelta.
 Saludos rojos.
BR-redacción

viernes, 27 de julio de 2018

INDIA: Diversas acciones de la Guerra Popular en Dantewada.





correovermello-noticias
New Delhi, 27.07.18
Agencias indias informan de diversas acciones de maoista Ejercito Guerrillero Popular de Liberación en los pasados días.
En el distrito de Dantewada, en Chhattisgarh, una columna maoísta de aproximadamente 150 combatientes ocupo unas instalaciones de la National Mineral Development Corporation (NMDC) reteniendo a los trabajadores presentes y procediendo a destruir con explosivos las instalaciones de bombeo  y también un vehículo de la misma corporación. Los trabajadores fueron puestos en libertad eso sí tras retirarles la tarjeta SIM de los teléfonos móviles.
También en el distrito de Dantewada, se informas que unidades del EGPL, destruyeron un tramo de las vías ferroviarias en la ruta de Visakhapatnam-Kirandul, bloqueando el trafico de trenes en la zona.
Según fuentes de las fuerzas represivas estas acciones se enmarcan en el llamamiento del PCI (maoísta) a celebrar la Semana de los Martires, entre el proximo 28 de julio y el 3 de agosto.

Nicarágua sacudida por rebeliões populares contra govern. Un artigo do compañeiro José Ricardo Prieto en AND.

Nicarágua sacudida por rebeliões populares contra govern.

Aproveitando-se da agitação, USA atua nos bastidores para desestabilizar o país

Os protestos, iniciados contra a 'reforma' da previdência e outras medidas reacionárias, agora pedem a renúncia de Ortega (foto: Oswaldo Rivas)
A Nicarágua chega ao quarto mês de violentos protestos e brutal repressão com um saldo de cerca de 350 mortos, centenas de manifestantes presos, mais de 1.830 feridos, além de sequestros, espancamentos, etc. Em meio à justa rebelião popular contra o governo antipovo e vendepátria de Daniel Ortega, da Frente Sandinista de Libertação Nacional (FSLN),  digladiam-se o oportunismo eleitoreiro à cabeça do velho Estado, que massacra os protestos; e o imperialismo ianque, que se bate por dirigir a insatisfação popular, dando seguimento a sinistros planos de aumentar o controle sobre a América Latina. As massas populares nicaraguenses, carentes de direção revolucionária, seguem lutando pela derrubada de Ortega.
Oswaldo Rivas

Os protestos, iniciados contra a 'reforma' da previdência e outras medidas reacionárias, agora pedem a renúncia de Ortega
Os protestos se iniciaram em abril após decreto do governo “reformando” o sistema previdenciário da Nicarágua. A repressão aos protestos foi brutal e, mesmo conseguindo derrotar a contrarreforma, o povo seguiu aumentando os protestos, exigindo a renúncia de Daniel Ortega.
Nos bairros da capital Manágua e de outras importantes cidades, o povo se entrincheirou em bloqueios nas ruas para se defender com paus, pedras e rojões, quando passou a ser atacado diretamente pelas forças de repressão ou por grupos paramilitares governistas que, encapuzados, alvejam manifestantes e removem os “tranques”, como são conhecidos os bloqueios de ruas por todo tipo de material.
Estudantes pararam as aulas e tomaram importantes universidades, que foram também invadidas pelas forças policiais e paramilitares. Os confrontos resultaram em estudantes mortos e feridos, o que levou ainda mais pessoas a protestarem nas ruas. Universitários foram sequestrados e mantidos reféns em casas-sede da Juventude Sandinista.
Ainda em junho, o governo tratou de recuar e formou uma mesa de negociação com setores estudantis e camponeses (chapa branca), empresários e a Igreja católica, mas já nas ruas só se ouvia uma exigência: a queda de Ortega, algo que entrava as “negociações”.
Sem a mínima intenção de ouvir as ruas, e ao mesmo tempo que ampliava a repressão aos protestos, o governo de Ortega bravateia contra planos de intervenção ianque no país, algo inteiramente provável, mas tal denúncia não passa de palavras ocas quando saem da boca de quem usa o antiimperialismo para massacrar o próprio povo.
No dia 12 de julho forças policiais e paramilitares assediaram instalações da Universidade Nacional Autônoma da Nicarágua (Unan), em Manágua, local em que se alojavam estudantes em protesto. Os universitários se refugiaram na Igreja da Divina Misericórdia, onde também foram atacados, resultando em dois estudantes mortos. No dia seguinte, Medardo Mairena e Pedro Mena, membros do Movimento Camponês da Nicarágua foram detidos pela polícia no aeroporto de Manágua, acusados de matar policiais em um confronto dias antes. Os dois dirigentes foram apresentados em audiência a portas fechadas no dia 17 de julho, sem a presença de advogados, e acusados de sete crimes, entre eles “terrorismo”. Tal acusação se tornou possível graças a uma lei antiterrorismo aprovada pelo parlamento um dia antes. A exemplo da lei semelhante aprovada no Brasil, de autoria de Dilma Rousseff/PT, a definição de terrorismo é bastante ampla para atingir todos os movimentos populares que não sejam corporativizados pelo governo.
Javier Bauluz
Mulheres e crianças construíram barricadas com os mesmos paralelepípidos
usados nas trincheiras contra o exército de Somoza na década de 1980 (foto: Javier Bauluz)
Mulheres e crianças construíram barricadas com os mesmos paralelepípedos usados nas trincheiras contra o exército de Somoza na década de 1980
Em 17 de julho, anunciaram uma “ofensiva final” contra o que seria o reduto dos protestos, o bairro de Monimbó, na cidade de Masaya. Três pessoas foram mortas.
A derrota do ditador ocorreu na mesma cidade de Massaja, em 19179, onde se concentraram as forças sandinistas para realizarem o assalto final a Somoza em Managuá. Curiosamente esta mesma cidade se converteu em concentração das forças contrárias a Ortega.
Governo oportunista e intervenção ianque
A gerência de Ortega na Nicarágua, a exemplo dos demais governos oportunistas eleitoreiros, carrega inúmeras denúncias de entreguismo, retrocessos e corrupção. A aliança da FSLN com a Igreja católica produziu uma das mais severas leis anti-aborto da América Latina. A grande burguesia e o latifúndio foram imensamente beneficiados por facilidades estatais, principalmente como fornecedores de carne e outros produtos para a Venezuela e a Rússia. Ortega fechou acordo e aprovou leis para a construção de um canal ligando os oceanos Pacífico e Atlântico, construído e controlado pelos chineses, que rivalizaria diretamente com o canal do Panamá, controlado pelo USA. Ortega e a vice-presidente, sua esposa Rosario Murillo, são ainda acusados de enriquecimento ilícito e de arregimentar jovens para constituição dos grupos paramilitares sandinistas, entre outras coisas.
Por outro lado, é certo que grupos de extrema-direita operam também com setores paramilitares, fazendo provocações, executando e sequestrando apoiadores do governo e lideranças populares, enfim, apostando no caos para tirar algum proveito.
O imperialismo manobra cooptando lideranças da oposição, principalmente universitários, que pelo menos uma vez visitaram Washington e foram recebidos como altos dignitários por representantes do governo ianque. Este, por sua vez, não “dorme no ponto” e pretende utilizar a crise para obter maior controle possível.
O mundo assiste há cerca de dez anos um processo de grandes protestos populares que lograram inclusive derrubar governos em países como a Tunísia e o Egito. Foram, porém, cavalgados por interesses das mesmas classes dominantes locais e do imperialismo, o que não reverteu em realizações para as massas. A ausência da direção revolucionária capaz de guiar o povo nicaraguense aos altos cumes é um fato a se lamentar, mas defender sua justa rebelião e denunciar as manobras imperialistas é obrigação de todos os democratas e revolucionários.

jueves, 26 de julio de 2018

Intervenciones y mensajes al gran acto de celebración por el bi-centenario del nacimiento de Karl Marx, en Bremen. (VI)


 

DEM VOLKE DIENEN

In the following we document the prelimiary english translation of the speech of the comrades of the Red Fraction of the Communist Party of Chile held at the international celebration of the 200th anniversary of the birth of Karl Marx. The final revision is pending. The Spanish original can be found here.

Proletarians of all countries, unite!

The Red Fraction of the Communist Party of Chile brings the communist greet to each one of the comrades that are reunited today to celebrate the 200 years of the birth of the founder of our scientific ideology, the great Karl Marx.
We reaffirm ourselves in the scientific ideology that Karl Marx founded and in the internationalist slogan and chant that after 160 years still propagates firmly and strongly in all corners of the world: Proletarians of all countries, unite! It fills us of pride to have been part of the joint actions the comrades of numerous corners of the world of the planet made to raise this slogan with flag hoisting acts and actions in honor to our first proletarian great leader.
These actions and this celebration is magnificent, but we also want to express that we consider that the best way to celebrate the great Marx is by following his example and applying his legacy.
Since Marx and Engels joined efforts, their restless work indeleble brought the internationalist seal and had to overcome all kind of difficulties to give birth to the science of the proletariat, the sole scientific ideology. Their work gifted the international proletariat with a mission, a program, defined common means and tasks to defy its class enemies.
It was by following this example and applying this legacy that the great Lenin, great leader of the glorious Bolshevik Party, and both great leadership and party, heading the deep and broad masses of Russia, later achieved victory of the proletarian revolution in October 1917, immediately establishing the dictatorship of the proletariat and opening the path for the socialist construction and raising marxism to a new stage, turning it into marxism-leninism.
Soon it was Chairman Mao, the great helmsman, as the great leadership of the CPCh who led the proletariat and the people in the revolution and reached other two milestones: the Chinese revolution and the Great Proletarian Cultural Revolution, which through fragor and in struggle against contemporary revisionism raised marxism to a new, third and superior stage: maoism. Maoism is the new third and superior stage of marxism. To e marxist today is to be marxist-leninist-maoist.
Today we communists have magnific conditions to continue the task initiated by Marx. The international situation of growing disorder is presented as most favorable to make the world proletarian revolution decidedly advance. The condition of hegemonic superpower of the yanke imperialism and the reach of its dominion increasingly turns against itself. But at the same time the current situation of thr International Communist Movement is characterized by the dispersion on the fields of ideological, firstly and principally, as well as in political and organizational field.
We have maoism, but the task to put it as command and guide of the world proletarian revolution is in the current agenda. Its fulfillment requires constitute or reconstitute militarized communist parties, propel the ongoing People’s Wars and unleash new People’s Wars on all countries.
This is why in this celebration of the 200 years of the great Marx, the maoists in Chile greet the ICM by expressing that we are decided to fulfill the task of reconstitute the Communist Party that our great leadership Luis Emilio Recabarren founded in 1922 and of initiating the People’s War in our country. We will make it on the base of the application of marxism-leninism-maoism and the contributions of universal validity of gonzalo thought. We also reaffirm in the internationalist task of contributing to the unity of the maoists in a United Maoist International Conference that serves to prevent the risk that our isolated efforts are punished with the common defeat, according to what Marx warned us in the opening manifesto of the Workers International Association.
We greet the People’s Wars in India, Peru, Turkey and Philippines. We greet the parties and organizations that carry on forward the reconstitution of their parties and the preparatives for new People's Wars. We greet the world proletariat and the peasantry, the main force of revolution in the oppressed nations.

Long live the 200 years of the Great Marx!
Proletarians of all countries, unite!
Red Fraction of the Communist Party of Chile
June 2018


In the following we document the preliminary english translation of the speech held by the Revolutionary Front for the Defense of the People’s Rights of Brazil at the international celebration of the 200th anniversary of the birth of Karl Marx. Final revision is pending. The orgininal can be found here.

Comrades,
It is with immense joy and sense of duty that we from the Revolutionary Front for the Defense of the People’s Rights of Brazil greet this grand event that shows the validity and th fortress of marxism in the occasion of the 200 years of the birth of its founder Karl Marx. And this joy is even bigger because of the possibility of doing so in his homeland.
One of the most important lessons that Marx and Engels left was proletarian internationalism. We can only accept and realize revolution on each country as part and in service of the world proletarian revolution. We are continuers of the historic, and glorious, tradition of the Communist international and we should never forget it.
Chairman Mao said that “internationalism is the spirit of communism”, and Chairman Gonzalo completed it saying: “one can not be communist if not thinking of communism”. We must understand these great truths and assume all the responsibilities that comes from this.
I would like to use this occasion to greet the comrades that for an year valiantly faced and defeated the reppression on the streets of Hamburg, during the imperialist summit of G20. Great struggles of July! Great victory of the German proletariat! Great victory of the International Communist Movement! The right, both the open one and the one disguised as “maoist”, had to feel this defeat.
The definition of combating hard was successfully fulfilled, what proves once more what Chairman Gonzalo taught us: every time the communists struggle in their way, the reaction can not defeat it. The reaction trembles when see the masses marching in the streets, and the masses made the reaction tremble under the leadership of the communists not only in Europe, but in the whole world.
Another point I want to highlight and do so in the name of the organization: we condemn with force and class hatred the coward aggression the comrades under the leadership of the Committee Red Flag suffered in Berlin. We repudiate this grouping – Jungenwiderstand – rightist and liquidationist. And we are certain that they will soon have what they deserve. We reject not only them but also the hardened revisionists that from the shadows handle these puppets. However, we learned from Chairman Mao that is good when an enemy attacks us, it is even better when it attacks furiously.
There is a certain sign that we are on the correct road! We are on the correct road, in the “shining path” of the world revolution and from it we will not take a single step away. We must combat revisionism inseparably from imperialism and we have been doing so yesterday and we do so today, and will keeping doing so tomorrow.
Now, comrades, I would like to share something from Brazil with you. First I will make a brief description of the political situation and then will speak about the revolutionary movement.
Latin America is going into a great social convulsion. One by one the governments of opportunism were unmasked in front of the masses and removed from their profitable posts by their true bosses: the local ruling classes and imperialism, principally Yankee. The local economies  depends directly from the exploitation of primary products, especially commodities and the fall of prices of these goods in the last years have generated grave crisis, not only economic but political. Specifically in the case of Brazil, since the great demonstrations of 2013, we live a scenery of great and growing instability. Revolts against the government have being hatching in the city and in the countryside. Recently a strike of truckers has completely stopped the supply of the country, generating great disturbances. On the metropolis like Rio de Janeiro and São Paulo the unemployment and inflation greatly multiplied misery and the number of people living on the streets or in favelas.
The only answer of the reactionary state have been repression, as it could not cease to be. Last year, 60 thousand people were murdered in Brazil, half of them by the police. Only on Rio, this year, the police and the armed forces murdered 400 people. Is an ongoing genocide, a reactionary civil war. Beyond this Brazil had the third biggest prisoner population of the world, almost totally composed by the poor youth, who lives in the favelas.
On the countryside, the policies of concentration of lands and selective murder of leadership goes on, especially from the Poor Peasants League, who against all difficulties uphold the great banner of the agrarian revolution. The revolutionary situation develops in Brazil and the preparatives for a military coup in  the country marches, as part of the bigger Yankee intervention in South America.
However, and this is the principal, this situation coincides with the advance of the mass struggle in general and the revolutionary movement in particular. For 23 years that our leaders have acted without day offs to reestablish the Communist Party of Brazil; as an authentic marxist-leninist-maoist party incorporating the contributions of universal validity of gonzalo thought. We faced very hard situations, especially when the false left was in the government with Lula and apparently there was “stability”.
We never lower our flags and now many who did not hears us before gives us reason. During all these years we have educated cadres, militants and masses on the combat to revisionism and on revolutionary violence. We are paying the blood price, especially in the countryside and also countless processes and arrests but we did not take a single step back. And, the most important: the communists forged a solid leading nucleus and a proven great leader that leads it.
On the countryside, millions of peasant masses marched led by the proletarian vanguard. In a way that the worsening of the political crisis in Brasil, I repeat, coincides with the reestablishment  of the Communist Party, generating the extraordinary conditions for the unleash of the invincible People’s War. People’s War that will take place as part and serving the World Proletarian Revolution, as taught to us by Marx, Lenin, Chairman Mao and also Chairman Gonzalo, the biggest living marxist-leninist-maoist living on Earth and to whom we render homage from this tribune.
In a word, comrades: the path has zigzags but the perspectives are brilliant; nothing is impossible in the world for those who dare climb the heights!
Revolution will inevitably triumph!
Long live proletarian internationalism!
Long live the bicentenary of the great Marx!
Long live the new wave of the world proletarian revolution!

Revolutionary Front for the Defense of the People’s Rights, Hamburg, June 2018.
   



BRASIL: Asesinan a lider campesino y hieren gravemente a su hija, en Rondônia.

PISTOLEIROS EXECUTAM CAMPONÊS E FEREM GRAVEMENTE FILHA EM RONDÔNIA

CAMPONÊS É EXECUTADO A TIROS E SUA FILHA É ATINGIDA PELOS DISPAROS

Condenamos veementemente o ataque de pistoleiros que ceifaram a vida de Ismauro Fatimo dos Santos (49 anos, conhecido como Paraná) liderança do movimento camponês e deixaram sua filha de 16 anos em estado grave, atingida na cabeça pelos disparos. Exigimos que os órgãos competentes apurem o caso com o máximo rigor para punir os autores e os mandantes do crime! Exigimos que todos os órgãos competentes não se omitam nesse gravíssimo caso de violência na terra que já se soma a tantos outros no estado de Rondônia.
CEBRASPO.




"Camponês é assassinado e filha gravemente ferida em ataque de pistoleiros

Escrito por LCP de Rondônia e Amazônia Ocidental | Publicado 24 de julho de 2018.

 Ismauro Fatimo dos Santos e filha
 
No dia 22 de julho, Ismauro Fatimo dos Santos de 49 anos foi assassinado a tiros na estrada, próximo a linha 14, quando se deslocava de carro para o acampamento Enilson Ribeiro em Seringueiras. Sua filha de 16 anos também foi atingida com um disparo na cabeça e está internada em estado gravíssimo. Segundo testemunhas, um grupo de pistoleiros interceptou o veículo de Ismauro, e em seguida fez disparos certeiros, sendo que dos quatro tiros que atingiu Ismauro, três foram na cabeça.

Ismauro era conhecido pelo apelido de Paraná, era morador da área Paulo Freire 4 e estava apoiando a tomada da área Enilson Ribeiro.


O assassinato do companheiro Paraná, tem o mesmo modus operandi praticado pelos bandos armados do latifúndio compostos de pistoleiros e policiais, apoiados, protegidos e acobertados pela cúpula da área de segurança do Estado, que agem impunemente como “grupos de extermínios” assassinando camponeses combativos e lideranças da luta pela terra.

Diante de tais crimes a imprensa lixo, porta-voz da polícia e do latifúndio com sua costumeira cumplicidade, silencia. Por outro lado, fazem grande berreiro para atacar e caluniar a luta camponesa combativa, particularmente a LCP – Liga dos Camponeses Pobres. Sob qualquer pretexto, não se cansam de demonizar, caluniar, imputar crimes sem apresentar nenhuma prova, usando todo tipo de insinuações, artifícios e mentiras. Tudo com objetivo de criminalizar a honrada luta pela terra para justificar os crimes do latifúndio e do velho Estado.

A morte de Ismauro e os graves ferimentos da sua jovem filha são crimes cometidos por bandos armados a mando do latifúndio, que nada tem de “pop”, como repete a rede Globo. Na verdade o latifúndio é isso, representa o atraso, desgraça, exploração, miséria e sangue para os camponeses e a nação.

Mas assim como tantos outros companheiros e companheiras, o sangue de Ismauro não terá sido em vão.

E não cansamos de repetir, o terror do latifúndio e de seu velho Estado não vai parar a luta pela terra! Só faz acumular ainda mais ódio, revolta e sede por justiça!
Conclamamos as pessoas e organizações, independentes, democráticas e honestas para manifestarem apoio a justa luta dos camponeses e unir esforços para barrar os crimes do latifúndio e do velho Estado.

Punição para os mandantes e assassinos de Ismauro!

Companheiro Ismauro, presente na luta!

Viva a resistência dos camponeses da área Enilson Ribeiro!

Viva a resistência dos camponeses da área Paulo Freire!

Conquistar a terra! Destruir o latifúndio!

Viva a Revolução Agrária!"

martes, 24 de julio de 2018

BRASIL: Evento Político - NÃO É SÓ PELOS 23: É POR TODOS QUE LUTAM

CEBRASPO <cebraspo@gmail.com>

Assunto: Evento Político - NÃO É SÓ PELOS 23: É POR TODOS QUE LUTAM


Convocamos todos os movimentos populares, democráticos, revolucionários, entidades, sindicatos e apoiadoras e apoiadores independentes a comparecerem ao evento político em solidariedade aos 23 e em repúdio à condenação do juiz Flavio Itabaiana. 



Dia: 24/07/2018 - terça-feira
Hora: 18h
Local: Salão Nobre - IFCS ( Endereço: Largo São Francisco de Paula, 1 - Centro, Rio de Janeiro - RJ)
Link para o evento no facebook: https://www.facebook.com/events/1858170854485394/

Apuntes sobre la situación en Nicaragua. Un articulo del camarada Miguel Alonso.




Apuntes sobre la situación en Nicaragua.

Miguel Alonso.

La percepción de lo que ocurre en la patria de Sandino desde ciertos sectores disque “de izquierdas” pone en evidencia como el discurso revisionista y contra revolucionario mantiene cautivos a estos sectores, caracterizados por su eclecticismo ideológico y su idealización sin análisis de la historia ni  del desarrollo de los acontecimientos. No buscan la verdad en los hechos, han abandonado todo análisis marxista y crean su post-moderna post-verdad.
Sostienen los revisionistas que el régimen del tándem familiar Ortega/Murillo es un régimen “progresista” (algo que también califican a Lula da Silva, Maduro o Evo Morales o a los BRICs incluida la India de Modi) obviando que las protestas se iniciaron por una reforma, propuesta por el FMI, del sistema de Seguridad Social que perjudicaban a las clases populares con una reducción del 5% y un aumento en las cotizaciones.
La camarilla Ortega/Murillo apuesta por la represión y el asesinato de mas de 300 personas, en diversas manifestaciones ¿Hasta cuando se puede calificar de progresista?

Conviene recordar que la Revolución Sandinista de 1979 no fue nunca una revolución Socialista o de Nueva Democracia, a pesar de las afirmaciones de los revisionistas soviéticos y sus aliados. Apenas expropio las propiedades y empresas del tirano Somoza y aunque esto conformo un importante sector de economía estatal, amplios sectores de la pequeña y mediana burguesía mantuvieron la propiedad privada de los medios de producción. En ningún momento se cuestiono el derecho burgués a la propiedad de los mismos.
Los mismos sectores que se beneficiaron del triunfo electoral de Violeta Barrios de Chamorro para privatizar el resto. Luego vendría Alemán y otros  para desmontar cualquier vestigio de apoyo a los intereses del pueblo.
La dirección del proceso sandinista siempre fue interclasista, como resultado de la alianza de todos contra Somoza, positiva en lo táctico pero oportunista en lo estratégico. Las contradicciones existentes aparecieron a la caída del dictador, marcando campos en función de la lucha de clases.
La dirección del FSLN hegemonizado por Ortega, Borges y otros comandantes, muy lejos de radicalizar la revolución (algo muy difícil para estos “revolucionarios de boquilla”) pronto cayeron bajo el síndrome “de las viudas de Moscú” esto es; negando que la fuerza principal de la revolución está en su programa y su pueblo, y no en la ayuda exterior, se plegaron prontamente a los acuerdos de paz, porque “sin la retaguardia soviética no se podía luchar” frase dicha por uno de estos “revolucionarios” en “petit comité”.
Estos son hechos contrastados y no simples teorías conspiratorias contra un “gobierno progresista”, Sres. revisionistas.
La caída de la camarilla Ortega/Murillo, hoy, será fruto de una nueva lucha entre sectores de la burguesía o cautivos de la misma, pero nunca significara en fin de un proceso revolucionario, hace muchos años liquidado por estos farsantes y traficantes de los intereses del pueblo nicaragüense.
La verdadera revolución vendrá cuando se construya una verdadera vanguardia basada en el M-L-M que inicie la guerra popular hasta la victoria.