domingo, 14 de junio de 2015

MANIPUR: A report from War Zone of Manipur-MCP. (Signalfire)


10672270_360598657432096_3817119909116965999_n

It is an act of cowardice to separate the people of Chandel district aside from other places of Manipur because of the ongoing Indian Military Operation. Chadel district is a very important and remarkable place for Maoist Communist Party Manipur from where its first vice-Chairman, comrade Ngamlet Baite hailed since the first establishment and embodiment of the party. Still this district is a place where our party committee has been prevailing in a complete and solid organizational form. The Indian Army has been endlessly continuing to jeopardize and frighten the innocent people in the areas of the district after the attacked against Indian Army carried out by some ethnic militant group.
The act of Search and Destroy operation is still imposed, by using a group of armed black gang who are under the Suspension of Operation (SoO) with government of India on the pretext of ongoing peace-pact, in search of militants. According to the information provided by the cadres of Manipur Maoist who are operating in the areas of Chandel report that the armed Black gang under SoO came on the lead followed by Indian Army behind. Mr. Minthang, a gang leader took the charge of first in command and Thangboi@Jacob as second in command while the Indian armies followed behind. Thus some of the individuals who are claimed or said to be talking peace-process under SoO are utilised as Human Robot by Indian Army in this so called Military Operation. Mr. Jacob@ Thangboi is the middle man to communicate with the Indian Forces and their Gang members as Indian Army does not understand and speak local dialect and he is the lone person who understands and speak Indian Language (Hindi).
These gang of reactionary led by Minthang and Jacob has pick them up from a camp which officially constructed by the Indian Government at Khamarol Village, hails at Chandel District. They are not allowed to use in so called Counter Insurgency operation of Indian Army as per the agreement under the Suspension of Operation (SoO) or Peace pact. The people of Chandel know well, clearly which members of gang party Mr. Minthang and Mr. Thangboi@Jacob belong to United Kuki Liberation Front, (UKLF). There are many party cadres and its units in different places in Chandel district of Manipur. There is no any point of hurt or wound or casualty on the part of the party members in there where military operation is undergoing. It is also an impossible thing on the part of Indian Army who afraid to approach on the lead the encounter to suppress and defeat the revolutionary parties of Manipur.
There is not a single camp of MCPM in the territory of Burma (Myanmar). The National Liberation Movement of Manipur cannot be ever suppressed or uprooted whenever and wherever the Manipuri’s exist on the earth. That the Indian Army who have joint and sent to earn monthly salary by the imperialist and Colonialist India will never be able to suppress the National Liberation Movements of Manipur. Without the slightest knowledge of what is happening in Manipur and without collecting any exact details of the Operation from the spot or nearby villages, some of the mainland Indian Media houses make the Indian armies turn into tigers. Nothing is to be considerable and convinced such hired propaganda. Such people and such activities are termed as “Reactionaries are the paper tigers” by Comrade Chairman Mao. Amid this, the most wonderment is that real situation are in front of the local journalists of Manipur, yet reports are copied or translated from concocted information’s which are published in mainland Indian media (National media, which are thousands of miles far from the Manipur) and re-printed in Manipur by Manipuri Media.
Even a single Manipuri journalist (media) including Mainland Media has not yet trodden and traced into any place where the Military Operation, which comprises of the gang party under SoO is on the lead and the Indian Army that follow behind the gang party, has affected. So the news and information which has been provided regarding the Military Operation in the media are all for none but to preserve the moral of the Indian Army. Thus the newspapers run in mainland India are all hiring of Indian Multi co-operation. Unfortunately, the way of taking responsibility of the journalists of Manipur at this juncture in such crucial moment is contemptible that such deeds never existed in the history of Manipur. It is high time for the local journalists to ponder over their risk and responsibility in such a situation particularly Indian Military Operations and gross human rights violation by the State.
Essentially our communiqué is to extend so as to affirm the people of Manipur and the people of the world as well to know the very fake drama played and exercised by GOI since local media and occupied Indian media have not yet provided and published the true accounts of Military Operation conducted utilizing group of Black gangs under SoO. Our Statement might not be published by any of the Indian media. Therefore, all the Maoist Party of the world is appealed to publish it throughout the world. The very message that the UNDERGOING MILITARY OPERATION CANNOT AFFECT THE REVOLUTIONARY MOVEMENTS OF MCPM is relayed and assured to the people of the world at large.

viernes, 12 de junio de 2015

LIBERDADE PARA TODOS OS PRESOS POLÍTICOS REVOLUCIONÁRIOS E DEMOCRÁTICOS E PRISIONEIROS DE GUERRA REVOLUCIONÁRIOS !


LIBERDADE PARA TODOS OS PRESOS POLÍTICOS REVOLUCIONÁRIOS E DEMOCRÁTICOS E PRISIONEIROS DE GUERRA REVOLUCIONÁRIOS

A manchete da última edição do AND dizia: “Liberdade para todos os presos políticos do mundo!”. Alguns leitores e apoiadores do jornal questionaram o jornal, de forma franca e justa, a respeito do conteúdo de classe dessa manchete, o que nos levou a refletir e nos retificarmos.
Quando falamos de “todos” os presos políticos, não pretendíamos nos referir aos agentes do imperialismo que atentam contra a autodeterminação dos povos ou interferem em outros países como provocadores, sabotadores a serviço do imperialismo e da reação, etc.. Porém, ao colocarmos na manchete do jornal “todos os presos políticos”, mesmo não havendo a intenção, incorremos no erro de abarcar também esses que não são aqueles que defendemos.
O AND defende os presos políticos revolucionários e democráticos e os prisioneiros de guerra revolucionários e democráticos. Essa é a nossa posição editorial e de classe.
Gostaríamos ainda de dar um exemplo, para marcar nossa retificação:
O caso da Venezuela, onde recentemente foram presos provocadores, e agentes do imperialismo ianque e funcionários do consulado do USA foram expulsos do país por interferirem diretamente nos assuntos internos venezuelanos.
Ainda que denunciemos o oportunismo de gerências como as de Maduro, não podemos compactuar com o imperialismo ianque, que invade e ataca países, promove guerras de rapina e matanças em todo o mundo e que, arvorando-se defensor dos “direitos democráticos”, passou a pedir a libertação desses presos na Venezuela.
E fazendo coro com Obama, Dilma Rousseff declarou:
“Nós no Brasil teremos uma posição clara com relação ao direito de expressão, de livre manifestação: nós não cremos que a relação melhor com a oposição seja encarcerar quem quer que seja, a não ser que cometa algum crime. Se não cometeu crime, não pode ser presa”.
“No que se refere” à declaração de Dilma, a classificamos como o cúmulo da demagogia falar de “livre manifestação” ao mesmo tempo que, sob a gerência do PT/Pecedobê/etc., jovens que tomaram as ruas contra a farra da Fifa são perseguidos, processados e encarcerados, como é o caso do jovem ativista Igor Mendes, preso político do velho Estado brasileiro há mais de seis meses.

miércoles, 10 de junio de 2015

INDIA: HC notice to Maha on jailed DU prof’s G N Saibaba dwindling health (Nagpur Today)


G N Saibaba

Nagpur, 10.06.15: Bombay High Court on Wednesday issued notice to the State Home Department after an email drew the court’s attention to the deteriorating health of G N Saibaba, former Delhi University lecturer. He was arrested last year by Maharashtra police for alleged Maoist links and is confined to an “anda cell” in the Nagpur Central Prison.
An email sent to the Chief Justice on June 8 by Purnima Upadhyay of NGO Khoj with an “urgent request to save the life of Professor Saibaba” was converted into a suo motu public interest litigation.
Upadhyay referred to a news report which said Saibaba was 90 percent handicapped due to polio and need a pill each for a heart condition and blood pressure. It stated that after a year in jail and over six months in the anda cell, he has developed several ailments leaving only his right hand in working condition.
The news report said the health report submitted by Chief Medical Officer and the superintendent of the jail to a Gadchiroli court last month , wheel-chair bound Saibaba “is now a known case of systemic hypertension with ischemic heart disease” and also has kidney and gall-bladder stones. It quoted his advocate saying he faints daily due to heat in the anda cell.
A bench of CJ Mohit Shah and Justice Anil Menon also directed issue of notice to the jail’s CMO and superintendent and the police commissioner, Nagpur. The court has also sought the investigation papers and Saibaba’s health records at the next hearing on June 17.

Saludo del PC maoísta-Italia a la entusiástica celebración en Palermo del 20º aniversario del MFPR.-



SALUDO DEL PARTIDO COMUNISTA MAOISTA – ITALIA A LA ENTUSIASTICA CELEBRACIÓN DEL 20º ANIVERSARIO DEL MFPR

Saludamos con alegría la celebración del 20º aniversario de MFPR.
Se trata de 20 años de victorias conseguidas arriba y abajo, en el campo de las ideas, la lucha ideológica, la teoría y sobre el terreno de las luchas, de las iniciativas de vanguardia.
Nacieron otras realidades de las mujeres inspiradas en la línea del MFPR, y ha incidido en la transformación del movimiento comunista, de las organizaciones comunistas.
El MFPR es el canal de la experiencia de las mujeres en la guerra popular.
El principio de que no puede haber una revolución proletaria sin haber partido revolucionario, pero que no puede tampoco haber sindicato de clase, movimiento antiimperialista, antirracista, antifascista sin que se construya y avance “la revolución dentro de la revolución”, representada por el papel y el protagonismo de las mujeres, ha estado desde el inicio en el centro de nuestra organización.
Y se ha demostrado que la teoría que ha dado vida al MFPR es una contribución al marxismo leninismo maoísmo.
El MFPR ha demostrado que las mujeres pueden ser y son una fuerza motriz, tanto en el campo de las ideas, de la lucha frente a la ideología burguesa en todos sus aspectos, tanto en la transformación del movimiento de lucha – en esto la bandera principal ha sido la huelga de las mujeres, que ha dejado claro el papel general y de la masa de mujeres en afrontar y luchar contra el conjunto de las condiciones de trabajo, de vida-, como de la opresión ideológica.
El MFPR juega un papel de vanguardia en las luchas de las mujeres proletarias contra los patronos, el gobierno, el Estado, la Iglesia, los partidos parlamentarios, los sindicatos confederales; luchando tanto contra el feminismo pequeñoburgués como contra la subestimación del papel de la mujer en las organizaciones revolucionarias, en los sindicatos y los organismos de base.
En esta batalla es central y determinante el papel de las mujeres proletarias, que desde el principio y constantemente ha sido el frente principal de la organización y lucha del MFPR: las mujeres proletarias organizándose y luchando transforman el modo de pensar y avanzan para asumir un papel de dirección en todos los campos, en el movimiento de las mujeres, en el movimiento sindical, en los movimientos sociales y, el más importante, en la batalla por la transformación revolucionaria de nuestro país a partir de tomar en sus manos la construcción del partido de la revolución.
El MFPR es producto de la construcción del Partido Comunista de nuevo tipo y la luz que ilumina el camino del Partido Comunista de nuevo tipo, en el que las mujeres son la mitad del cielo, y también la primera línea dentro del propio partido contra las concepciones machistas, atrasadas, los métodos y el estilo de trabajo con la concepción revolucionaria proletaria del mundo.
Es un terreno difícil, a contracorriente. Pero… ¡el camino es tortuoso aunque el sendero es luminoso!
¡Y los 20 años del MFPR lo demuestran plenamente!
 
Proletari Comunisti – Partido Comunista maoísta Italia
6 de Junio de 2015

O comunismo antirrevissionista: entender e transformar o mundo. Un documento dos camaradas do Ateneu Proletário Galego.


Antirrevissionismo


Índice
1 Introduçom.
2 As relaçons sociais.
3 O caráter de classe.
4 As grandes tendências históricas.
5 A Grande Depressom económica e a ofensiva capitalista.
6 A indepedência de classe.
7 A contradiçom social hegemónica.
8 A origem do nacionalismo.
9 A origem das naçons.
10 Transformar o mundo.

1-Introduçom
Muitas som as perguntas que temos que fazer. Muitos os temas que aclarar. Desde as questons mais gerais e decisivas que giram a volta da nossa própia existência como comunistas galegas e sobre os enimigos do povo trabalhador, como outras mais concretas.
A origem e desenvolvimento da naçom, das classes, da luita entre as classes, do estado, do nacionalismo, etc. Sem esquecer as problemáticas metodológicas que formam a base do Marxismo.
Um dos importantes temas em discussom é a relaçom entre a opressom nacional coa sua luita de libertaçom e as contradiçons entre as classes com a revoluçom proletária. Ou sobre o estilo e método de trabalho, a teoria revolucionária, a linha política, etc.
Nos nossos artigos temos intentado responder a estas e outras questons. O necessário trabalho para isto obrigou-nos a estudar em fundura a origem das naçons, das classes sociais, dos nacionalismos. Tamén a relaçom entre as ideias e práticas políticas concretas e os sujeitos históricos que som as classes sociais.
O trabalho que levamos realizado como destacamento comunista deu como fruito a nossa linha política.
Nesta publicaçom que tes aqui queremos dar um visom geral de alguns dos principais pontos da nossa linha política. Desejamos que vos seja útil para entender o mundo, para transformalo e que favoreça na luita de duas linhas entre a vanguarda proletária.
Empregando o Marxismo -o Materialismo Histórico- é impossível crer que detrás da autodeterminaçom nacional que proclamam umhas determinadas pessoas e organizaçons nom estejam os interesses dumhas classes sociais reais. Crer que os partidos som um conglomerado de ideias abstratas, Pensar que as grandes decisons políticas, que os grandes feitos históricos, se devem a vontades individuais de determinadas pessoas, provoca que sejamos incapazes de entender nada da história. O que ademais fará que nom podamos atuar conscientemente.
Estudar as luitas revolucionárias de outros povos sempre foi um dos nossos objetivos. É de estas experiências históricas reais de onde aprendemos. Neste aspeto temos que destacar que ademais das mais afamadas revoluçons (Rússia, China, Cuba, Vietname), é muito interessante analisar tanto os processos revolucionários que estam triunfando (Índia, Filipinas, Turquia)., como os fracassos de outros processos que no seu dia forom muito importantes (Peru, Colômbia, O Salvador, Nepal). Particularmente interessante neste momento parece-nos o caso do Brasil, onde o movimento revolucionário está medrando com grande força.
2-As rerlaçons sociais
Marx once teses sobre Feurbath, Tese VI:
Mas a essência humana nom é algo abstrato e inato da cada pessoa. É na realidade o conjunto de relaçons sociais”.
Tese VIII: “Todos os mistérios que descarrilam a teoria em direiçom ao misticismo, tomam soluçom na prática humana e na comprenssom de essa prática”.
Foi precisamente este descobrimento de Marx o que deu origem a autêntica ciência social. Como as relaçons sociais som objetivas, mediante o estudo do comportamento social destas podemos topar as chaves da realidade. Graças a isto foi que Marx puido identificar aos sujeitos históricos: as classes sociais.
O segredo das sociedades humanas é que som relaçons sociais objetivas. A riqueza, o poder político, as religions, etc, nom som mais que relaçons sociais. Nom é o ouro por ele mesmo, nem a natureza, nem a psicologia, nem qualquer outra cousa. A natureza nom é quem lhe da um valor económico ao ouro, ou ao dinheiro, etc, senom a sociedade. O mesmo passa com todas as formas de propriedade, de poder político, etc. O feito de que as pessoas protejam, sirvam, trabalhem, obedeçam, ataquem, prendam, etc, a outras pessoas é o que cria o valor de troca, o poder político, a riqueza, a sanidade, os estados, etc.
Ademais como as relaçons sociais som objetivas podem quantificar-se, medir-se, como qualquer outro fenómeno objetivo, é dizer ao margem das opinions que tenham as pessoas que intervirem num fenómeno social e à margem do observador externo.
3-O caráter de classe
Umha das questons que temos que ter mais claras é que numha sociedade dividida em classes sociais todas as práticas políticas (a atividade do estado e a luita contra el), assim como qualquer ideia política, tem um caráter de classe no seu interior. Isto quer dizer que o estado, a democracia, todas as instituçons, partidos, etc, nom podem existir sem este caráter de classe. Por tanto nom pode haver democracia pura, nem justiça pura, nem instituçom que nom seja o instrumento dumha classe social, devido a que a hegemonia desta contradiçom condiciona toda a existência das pessoas.
Sucede ademais que como todas as práticas e ideias políticas tenhem um caráter de classe, tamén as organizaçons tenhem um caráter de classe. O que nos obriga a plantejar: que é o que marca o caráter de classe dumha determinada organizaçom? O que marca o caráter de classe dumha organizaçom é o seu programa político, junto com as suas práticas políticas e nom a sua composiçom social. É precisamente este feito o que clarifica a realidade histórica que nos rodeia. Feito que serve para entender a complexidade das relaçons sociais. Assim umha organizaçom pode ter umha composiçom inter-classista mas nom umha prática política inter-classista, nem um programa inter-classista. Umha organizaçom pode estar formada por obreiras e obreiros mas ter um caráter burguês e incluso fascista.
Se umha organizaçom política operária, de esquerda, reivindicativa e supostamente comunista, na realidade só busca reforçar as mentiras sobre a suposta democracia, ou reformar as instituçons do estado espanhol para que funcione melhor, polo que nom se enfrenta ao estado, senom a determinadas práticas dum determinado governo. Neste caso temos que ter claro que é umha organizaçom burguesa à margem da sua composiçom social.
4-As grandes tendências históricas gerais
Se há um feito chave para entender a realidade mundial atual é a caída dos estados obreiros, que culminou nos anos 1989-1991. A caída da URSS e demais estados operarios deveu-se a fatores internos (as classes sociais destas sociedades que som os sujeitos históricos) e nom a fatores externos (ao imperialismo). A URSS e o Estado Popular Chinês, nunca forom derrotados, nem militar, nem económica, nem tecnologicamente. Nom foi a tam criticada “carreira armamentista”, nem a “carreira espacial”, nem nada disto. Os estados obreiros tinham realizado tanto grandes avances tecnológicos, como demonstrado as maiores taxas de eficácia no aproveitamento de recursos para criar bem-estar social. tamén demonstraram os maiores índices de medre económico.
A desapariçom da URSS supunha-se que era o fim da guerra fria, das reservas de foguetes nucleares intercontinentais, dos grandes gastos militares, etc. Mas o que sucedeu foi a criaçom de dous grandes blocos imperialistas (USA-UE, China-Rússia). Despertando umha crescente tendência ao enfrentamento entre estes dous blocos imperialistas que os dirige à guerra, abrindo a porta às burguesias de cada naçom para buscar alianças com um ou outro.
Podemos estar seguros que si a atual Grande Depressom económica capitalista se prolonga a tendência ao enfrentamento entre os dous blocos imperialistas, levará a humanidade a umha nova guerra mundial.
5-A Grande Depressom económica e a ofensiva capitalista
A partir do 2008 vivemos numha Grande Depressom económica mundial que afeta dumha maneira diferente em cada naçom. As burguesias iniciarom umha ofensiva contra as condiçons de vida do povo trabalhador conseguindo diminuir a parte da riqueza social coa que quedam as classes trabalhadoras, como meio para aumentar os seus ganhos. A disminuçom dos gastos do estado burguês em sanidade, educaçom, pensions, prestaçons sociais, etc. A baixada dos salários, o aumento do desemprego, dos gastos familiares e individuais em sanidade, educaçom, etc. O empioramento das condiçons de vida do povo trabalhador dam-se em maior ou menor medida em todo mundo.
Em este processo assistimos a depauperaçom do proletariado, a proletarizaçom da aristocracia obreira e a ruína da pequena burguesia.
Outro efeito secundário foi a perda de influência das pessoas que ocupam cargos no estado e do conjunto das instituçons “públicas” ou privadas. O que origina esse clima de indignaçom social tam pressente. Assim, nas sociedades modernas (enquanto a enfrentar-se ao estado) o habitual é que primeiro mudem as suas condiçons de vida e depois mude a sua mentalidade.
Mas a indigmaçom social nom é suficiente para cobater de umha forma eficaz ao estado e as ilusions nas reformas. A isto somam-se as múltiplas derrotas que sofreu o movimento comunista internacional. Ao mesmo tempo tamém fai que destaquem as luitas que si que estamos ganhando. Como passa em Turquia (TKP/ML, TIKKO ), em filipinas (CPP, NPA), na Índia (CPI (maoist), EGLP), ou em Manipur (PC de Manipur – maoista).
6-A independência de classe
Um estado moderno só pode ser burguês ou proletário. Só estas classes sociais podem ter umha alternativa de sociedade moderna e polo tanto de estado, etc. Estas som as duas únicas classes que podem ter umha autêntica independência. As demais classes e setores sociais em última instância tenhem que somar-se, que aliar-se, a umha das duas únicas alternativas, ou a burguesa ou a proletária.
7-A contradiçom social hegemónica
No interior de cada sociedade há um grande número de contradiçons diferentes. Contradiçons como a de género entre homens e mulheres, os diferentes projetos nacionais, a descendência e os progenitores, alunos e mestres, campo e a cidade, etc.
Mas o que sucede nas sociedades modernas é que a contradiçom entre as classes traspasa qualquer barreira, transformando a natureza das outras até o ponto que as restantes contradiçons sociais tenhem umha entidade diferente nas pessoas segum a classe social a que pertençam. De maneira que esta contradiçom -entre as classes- obtém um caráter ao que chamamos hegemónico. E outorgamos-lhê esta categoria para deixar claro que nom se trata dumha simples diferença quantitativa entre esta contradiçom e o resto, senom que esta contradiçom condiciona todas as demais.
Daí que umha obreira galega nom sofre por um lado a contradiçom de classe, por outro a de género e por outro a nacional.
Podemos entende-lo melhor se vemos os efeitos práticos. Ou seja que na realidade a obreira galega nom tem umha luita comum de género com a mulher burguesa. Nem a obreira galega tem umha luita de libertaçom nacional em comum com um burguês galego. Trata-se por tanto dumhas alianças que nom tenhem sentido.
O que pode suceder é simplesmente que determinadas medidas do poder político burguês favoreçam as mulheres burguesas e as obreiras, ou tamém que estas medidas favoreçam ou solucionem a opressom nacional. Mas estas contradiçons na sociedade estam “contaminadas” da contradiçom entre as classes, pois esta é a que se atopa necessariamente na própria natureza da existência de qualquer poder político na sociedade.
8-A origem do nacionalismo
Primeiramente gostaria-nos que clarificar um ponto que nom foi estudado em demasia. Quando Marx e Engels analisarom as sociedades humanas no século XIX e incluso nos primeiros anos do século XX os estudos em antropologia social, etnografia e etnologia eram mui escassos. Em essa época era aceitado polos historiadores a hipótese de que as sociedades nacionais nascem com o capitalismo. Na idade meia a maioria das bandeiras representavam a famílias reais, os militares juravam lealdade ao rei ou rainha, as cidades tinham aduanas que impunham aranzéis, os estados eram territórios semi-independentes dominados por umha família aristocrática que se comprometia a enviar forças militares se lho pedia um aristocrata mais poderoso com o que tinham umha aliança, etc. Polo que foi coa burguesia como se unificarom os territórios em estados formados por umha ou mais naçons. Ademais nesta época deram-se outros dous feitos fundamentais, como som que amenta-se o número de pessoas alfabetizadas e o nascimento histórico do nacionalismo.
O nacionalismo nasceu coa classe burguesa como instrumento de legitimaçom (ante a rutura coas anteriores tradiçons aristocráticas e clericais) em substituto da religiom, como a falsa consciência que justificava o sistema social existente.
O Estado Espanhol sustenta-se com o nacionalismo espanhol. Por essa raçom a crítica a este nacionalismo é umha obriga para as comunistas e os comunistas de qualquer naçom do estado. Sem que a classe obreira se livre do nacionalismo espanhol é impossível que adquira consciência.
9-A origem das naçons
Ainda que Marx e Engels nom puderam ver os datos que o demonstram, hoje é muito maior os estudos de sociedades primitivas, polo que o materialismo histórico tem suficientes elementos para poder afirmar que a existência das naçons -como identidade e como relaçom social objetiva das pessoas- nom só é pré-capitalista, senom pré-classista.
A primeira sociedade de homo sapiens sapiens nom utilizou umha língua neutra que deu origem a todas as demais. Senom que a primeira língua (da nossa espécie) já tinha tanto normas gerais que ainda existem nas nossas línguas, como particularidades, significantes, exceiçons, etc, que som únicas, que som características dum determinado idioma.
Temos que entender que as primeiras naçons eram sociedades nómadas polo que se desplazavam por um território segum as condiçons do ecossistema. tamém temos que ter claro que os povos nom som algo eterno senom que nascem e desaparecem dumha maneira digamos “natural”, entendido como um fenómeno ou atividade espontâneo e habitual, (se é que se pode empregar “natural” para referir-se um fenómeno das sociedades humanas). Isto até o momento em que aparecerom os estados (é dizer as classes sociais). Circunstância a partir da cual as classes sociais dominantes utilizam os mecanismos dos mesmos para destruir certos povos, basicamente recorrendo ao genocídio, a repressom e a assimilaçom.
Umha naçom é umha relaçom social objetiva entre umhas pessoas, que pode criar umha identidade própria e concreta destes sujeitos: linguística, psicológica, de hábitos, económica, etc.
A contradiçom e a luita de classes dá-se dentro da sociedade nacional, entre as partes (as classes) que a formam. Ao mesmo tempo desde a apariçom do capitalismo imperialista, ao gerar-se umha economia mundial, com um comercio mundial, umha divisom do trabalho mundial e por tanto uns interesses políticos mundiais, tamén aparece umha luita de classes a nível mundial.
Este tem que ser um critério do Marxismo moderno, frente a um Marxismo dezimonónico que nom entende o método comunista e que requer dumha cita de Marx para poder existir.
Numha sociedade dividida em classes todos os conceitos, toda teoria social, todas as organizaçons tenhem umha pegada de classe. Habitualmente tenhem os prejuízos das classes dominantes e excecionalmente da classe ascendente que se enfrenta a estas.
Desde qua nossa espécie existe todas as pessoas temos umhas caraterísticas nacionais. Nunca existiu um obreiro abstrato, universal, sin unhas características nacionais. Caraterísticas que de formas distintas estam pressentes em nós, formado parte de todas as pessoas que existirom no nosso planeta.
A ideia da naçom e da pátria nom pode escapar da divisom social que significa ser de umha classe com uns interesses determinados. De maneira que na unidade social objetiva com umha dinâmica interna própria que é a naçom, os interesses de cada classe som antagónicos. Desta forma seguindo a Lenine podemos afirmar que “em cada naçom há duas naçons”. Por um lado está a naçom dos exploradores e polo outro a naçom dos explorados. Na naçom dos explorados podemos topar toda a beleza, toda criatividade, toda ternura, das camponesas, marinheiros e obreiras que formarom e formam o povo trabalhador galego. Mas tamén podemos topar com todos os prejuízos reacionários que a aristocracia, o clero e a burguesia galega tenhem difundido em toda sociedade.
Numha sociedade capitalista a pátria, a propriedade “pública”, as salas de reunions, as ruas, etc, estam ao serviço da burguesia. A naçom e a pátria som ideias que na boca dum burguês estam a prestança dos interesses da sua classe. Deste modo, se um obreiro repete estas mesmas ideias burguesas está servindo aos interesses da burguesia. Pois as ideias políticas burguesas estam em primeiro lugar para ocultar o caráter de classe do estado e de toda a sociedade.
Nem a pátria, nem qualquer outra cousa pode escapar da contradiçom entre as classes.
Ademais na maior parte da história de todos os povos o interno é o fundamental e o externo o secundário. Ademais o externo atua a traves do interno. Daí que o poder político externo acaba transformando-se num conflito entre sujeitos históricos da sociedade. É neste processo como a luita de livertaçom nacional galega acabará transformando-se numha guerra civil revolucionária.
Nom podemos deixarnos enganar pola burguesia galega. Nem no estado espanhol, nem em um estado burguês galego existem os interesses nacionais, nem a pátria, nem a propriedade social. A nossa pátria construira-se quando o povo trabalhador galego possua o poder político, construira-se com um estado proletário galego, sobre a base da propriedade social e do autogoverno das massas que formam o povo trabalhador, com critérios científicos e democráticos. Sobre esta base criaremos as novas relaçons entre as pessoas, essa será a nossa verdadeira pátria socialista galega.
Umha parte desta pátria socialista galega já existe agora, -porque o novo nasce do velho- está nas pessoas, nos hábitos mais avançados.
Etnogênese
A etnogênese é a busca da origem das diferentes sociedades humanas. Como se produz a sua apariçom e a sua desapariçom como sociedade. Como as naçons se transfomam em outras ao longo do tempo. A etnogênese leva ocupando a ciência social desde há mais de 150 anos.
A continuaçom vejamos o que dizem alguns dos primeiros autores que trataram este tema. (1) : “…A agregaçom de casas forma a tribo. A agregaçom de tribus forma a naçom (commonwealth).” H J Sumner Maine (1861).
Em um período posterior a uniom de tribos em um território, como naçom, substitui à confederaçom de tribos que ocupavam espaços independentes. Esta foi a organizaçom substancialmente universal da sociedade antiga.” L H Morgan (1877).
Tamén F Engels em “A origem da família, da propriedade privada e do estado”, tratou este tema. (1884): “Em certas comarcas tribos que eram parentes na sua origem, que se separarom depois, reunirom-se de novo em federaçons permanentes dando desta maneira o primeiro passo na formaçom da naçom.”
Particularmente interessante parece-nos o caso dos guaranis.
Um povo composto por 8 milhos de pessoas, que habita nos estados de Brasil, Paraguai, Bolívia, Uruguai e Argentina. A arqueologia afirma que os guaranis existem como povo diferenciado (separando-se do tronco Tupiguarani) desde como mínimo mil anos Antes da Nossa Era (Noelli [1993], Soarez [1997]).
Sendo um dos povos indígenas com mais estudos etnográficos, arqueológicos e literatura científica. Autores como : Oliveira (1976), Noelli (1993) , Barth (1998), etc.
Noelli demostra que os guaranis buscam o “Nhande Reko”, umha “maneira de ser” autenticamente Guarani. Umha “maneira de ser”, “O que nós fai ser nós”, “o que nós somos”, “o que somos todos nós” “o jeito de ser”, “o nosso jeito”, som algumhas das expressons com que se traduz esse conceito que define a identidade Guarani. (ver nota *). Umha identidade que tem mais peso nas zonas onde os conflitos com outros grupos som mais frequentes.
Proto-patriotismo
Na relaçom dos guaranis com outros povos deu-se o perigo de perder a sua identidade, o que os levou a reafirmar-la, até o ponto de provocar umha auto-afirmaçom, criar um conceito, que se transforma numha frase, depois esta frase transforma-se numha expressom, mais tarde esta frase recortou-se até ser um nome com duas ou umha palavra (Nhande Reko).*
Este “Nhande Reko” é um fenómeno social do que podemos topar a sua existência em outros povos. Trata-se dum conceito, dumha atitude, que nom só é passiva e conservadora -como poderíamos supor- Senom que implica reivindicar a identidade própria dando-lhe protagonismo e importância a elementos (comportamentos, frases, decoraçom, roupa, rituais, costumes, dieta, etc), que antes nom tinham nengumha transcendência. Ademais esta nova transcendência produz umha predisposiçom a recalcar certos componentes culturais dumha determinada sociedade. Assim que umha decoraçom, umha determinada prenda de vestir, umha frase, ou um determinado hábito; de repente volve-se mais marcado. Pode que um motivo decorativo ganhe protagonismo, colhendo um novo significado, volvendo-se de maior tamanho. Que umha costume ritual dure mais tempo (saudos, despedidas, festas, etc), ou que um determinado objeto passa a ter umha importância simbólica, etc.
O “Nhande Reko” é a maneira como o povo guarani reivindica a sua identidade em diferentes circunstâncias da vida.
O que demonstra a etnologia (ou antropologia social) é que há casos em que incluso povos sem classes, nos que se da umha relaçom de enfrentamento com um estado e com colonos, num primeiro momento produze-se umha convivência das costumes tradicionais deste povo e das novas costumes, mas quando as novas costumes som tam habituais e significativas que lhe dam umha nova identidade a estas pessoas, provoca que apareça umha reaçom contrária -em determinados indivíduos- deste povo. O que leva a umha reafirmaçom da sua identidade nacional. Umha reafirmaçom nacional que busca remarcar simbolicamente a sua identidade. O que cria a consciência de que é necessário afirmar-se como membro dumha comunidade que é fruito dum legado ancestral. Algo que nom representavam anteriormente nengum dos usos, dos objetos, etc, que desde esse momento formam parte de esta revindicaçom nacional.
Temos que entender que nom é o mesmo reconhecer-se como membro dumha comunidade, que ter umha expressom que afirma que umhas formas, usos e costumes, som as próprias e que devem de ser generalizadas. De maneira que ao fim o “Nhande Reko” é umha subjetividade que se transforma em comportamentos, em relaçons sociais, tendo como premissa que os guaranis tenhem o dever de ser guaranis. Polo que podemos dizer que estamos ante umha praxe autenticamente proto-patriótica ou proto-nacionalista. Este proto-patriotismo de sociedades sem classes sociais é algo diferente ao nacionalismo das sociedades classistas. De nengumha maneira podemos confundir este feito, mas o importante é a constataçom de que espontaneamente o enfrentamento com o elemento externo, pode levar a umha toma de consciência, a umha revindicaçom nacional e a apariçom dumha resistência espontânea contra o estado opressor, incluso em povos mui primitivos como o guaranis. Povos que na sua língua nem tam sequer tinham umha definiçom, umha palavra para descrever ao estado.
10-Transformar o mundo
A teoria revolucionária é o fruito do estudo das experiências da prática social ao longo da história de cada povo.
O destacamento comunista é em primeiro lugar um organismo criado especifica e conscientemente para a elaboraçom coletiva e metódica da imprescindível teoria revolucionária. Conta com um método de análise e um método de trabalho.
A funçom do destacamento comunistas é: elaborar, proclamar (publicar, estender), defender (luita de duas linhas) e aplicar (mobilizar): a teoria revolucionária.
Elaborar, proclamar, defender e aplicar: a teoria revolucionária.
O destacamento comunista é um instrumento específico dumha parte da vanguarda proletária dum determinado povo. Deve ser organizado para realizar um trabalho coletivo de estudo crítico da prática histórica concreta. De maneira que o destacamento tem que organizar-se na prática para este estudo coletivo. Tem que organizar-se para a elaboraçom, publicaçom, divulgaçom e agitaçom, da guia para a açom que é o socialismo científico Mediante o método de trabalho da crítica e auto-crítica coletiva, Utizando a formula de praxe-crítica-praxe da realidade e sobre a realidade social.
O partido proletário de novo tipo é umha relaçom social objetiva que une a teoria revolucionária e o movimento revolucionário, ou o que é o mesmo a vanguarda e as massas.
Umha relaçom social objetiva é algo real, que pode ser medido. Nom é um sentimento, umha opiniom. De nada vale que un gran grupo de comunistas nos unamos. Se nom podemos ligar esa teoría aun movimento real. Se nom podemos elevar as massas até que tomen como guia a teoria revolucinária.
Som as grandes massas que formam o povo trabalhador as que fam a história. Mas se nom conseguimos que estas massas tomen como guia a teoria revolucinária fusionando-se com a vanguarda, se nom logramos fundir esta teoria a un movimento revolucinário real, por mui boas intençons que tenhamos, por muitos comunistas que nos juntemos, seguiremos sen ter un partido proletário de novo tipo. E temos que ter compreender que só as massas armadas e organizadas conscientemente poden criar os instrumentos de contrapoder revolucinários, desenvolver a guerra popular, acabar com o capitalismo e construir umha sociedade socialista.
No nosso pais vemos como outras organizaçons comunistas ou bem reclamam a independência tendo em maior ou menos medida como base umha falsa imagem de Galiza como umha sociedade colonial, ou bem reclamam estrategicamente a autodeterminaçom.
Nós apostamos estrategicamente pola independência nacional -tendo consciência real da sociedade galega- e taticamente por cada proposta ou processo de auto-determinaçom concreto.
A aposta pola toma do poder polo proletariado galego e a independência como objetivos estratégicos tem umhas bases teóricas: a tese da origem pré-classista da naçom, a conceiçom da sociedade nacional como unidade social dividida em classes -contrários- em luita, a luita de classes nacional com a sua dinâmica interna particular, a luita de classes mundial, a conceiçom do nacionalismo espanhol, do Estado Espanhol como aliança da oligarquia espanhola e da burguesia galega, do caráter hegemónico da contradiçom entre as classes sobre todas as demais contradiçons sociais, a concepçom sobre a transformaçom da luita de libertaçom nacional em guerra civil revolucionária, a caraterizaçom da situaçom histórica como de resistência espontânea do povo trabalhador galego, a guerra popular, etc.
Por essas raçons vemos a a autodeterminaçom nacional -dentro do Estado Espanhol- como algo que nom está na nossa folha de rota. Algo sobre o que decidiremos taticamente em cada momento, se por circunstâncias históricas alheais ao proletariado nos topamos com ela no caminho.
Soma-te a divulgaçom do comunismo antirrevisionista.

Notas
(1)-Sumner Maine (1888-1922), Lewis Henry Morgan (1818-1881), Lewis Henry Morgan (1818-1881)

*há várias maneiras de escrever esta palavra “Nhande Reko” com outras ortografias (Sustituçom de “nh” por “ñ”, tamém todo junto: Nhandereko, Nhandereke, Nhanderek, Nhande Recó).
Nhande pode traduzir-se numha frase por: nós, todas nós, todos nós.
Reko pode traduzir-se numha frase por: ter, conviver, ser, maneira de ser, cuidar, hábitos.
Nhandehegui : “connosco”. Nhande va’e : “nós as pessoas”. Nhande’i va’e : “nós” (os guaranis). Nhandevi (nhandevy) : “a nós”, ou “para nós”. Nhandeaivu (nhandeayvu) : “a nossa lingua”. Nhandegui : “de nós”. Nhandere : “com respeito a nós”, “em nós”. Nhanderuete (nhanderu, nhandejára) : “deus”, “a nossa divinidade”, “o nosso senhor”, “o nosso pai verdadeiro”. Nhandereke’i (nhandereke’y) : “o nosso irmam mais grande”.

martes, 9 de junio de 2015

TURQUIA: El MKP reivindica la ejecución del criminal coronel Fehmi Altınbilek.

Turquie MKP revendique l'action contre l'assassin des revolutionaires communistes (maoist road)



Le Maoist Komünist Partisi (MKP) revendique son action punitive du 6 juin, à Beşiktaş à Istanbul, visant à tuer Fehmi Altınbilek, mem breactif de la JİTEM et de la contre-guérilla, assassin d’un grand nombre de révolutionnaires communistes, tel que le leader communiste İbrahim Kaypakkaya, Ali Haydar Yıldız et Mahir Çayan. Le MKP a annoncé que l’action a été faite par ses forces militaires les Partizan Halk Güçleri.

REDACTION (08.06.2015) – Le Maoist Komünist Partisi (MKP) a publié une
déclaration indiquant avoir pris des mesures pour punir le célèbre
tortionnaire Fehmi Altınbilek à Beşiktaş le 7 juin. Selon les
déclarations que nous avons reçues par email, ce sont les Partizan Halk
Güçleri (PHG) qui sont liés au MKP qui ont commis l’action. Ils
s’excusent d’avoir visé également son épouse par erreur et déclare : «
Même si c’est tardif, il s’agit de justice prolétarienne exécuté par les
Partizan Halk Güçleri sous l’autorité du MKP qui a condamné à mort le
colonel retraité Fehmi Altınbilek. »

Comme nous l’avons appris hier dans la presse bourgeoise, Çetin Oğuz
était la fausse identité sous laquelle vivait le célèbre tortionnaire
après ses massacres et sa promotion au grade de colonel. La presse
bourgeoise a expliqué qu’on a tiré sur Altınbilek et son épouse alors
qu’il se rendait au bureau de vote et qu’à ce moment ils étaient
gravement blessés à l’hôpital.

Nous partageons la déclaration du MKP que nous avons reçu :
» La révolution ouvre la voix en supprimant les obstacles,
Et conduit à la victoire !
De la part des prolétaires et des travailleurs des diverses nations et
nationalités de Turquie et du Kurdistan du Nord !

Fehmi Altınbilek, le célèbre tortionnaire, est gravé dans nos mémoires
pour l’assassinat du camarade İbrahim Kaypakkaya, a été puni dans une
action révolutionnaire historique des Partizan Halk Güçleri (PHG). Dans
une perspective de Guerre Populaire Socialiste en vue de la révolution,
nous les forces militaires urbaines les Partizan Halk Güçleri, saluons
le peuple suite à l’action de justice populaire ! Gloire au Partizan
Halk Güçleri sous la direction de notre Parti !

Chers camarades;

Le colonel Fehmi Altınbilek, célèbre fasciste responsable de la torture
longue de plusieurs mois du camarade fondateur et chef, İbrahim
Kaypakkaya puis à son assassinat le 18 mai 1973 et de l’assassinat de
notre camarade Ali Haydar Yıldız, puis du massacre de nos camarades de
luttes, les Kızıldere ainsi que de Mahir, actif au sein du JITEM et des
escadrons de la mort de la contre-guérilla, a été puni de mort par les
Partizan Halk Güçleri sous la direction de notre Parti en réponse à ses
crimes et en tant qu’ennemi du peuple, le 6 juin 2015 à
İstanbul/Beşiktaş.

Lors de cette action révolutionnaire armée, il y a eu malheureusement un
accident. Notre objectif n’était pas de prendre pour cible son épouse,
qui a plus tard succombée à ses blessures. Même s’il s’agit d’un
accident, compte tenu de la responsabilité que nous avons dans son
décès, nous présentons des excuses dans un esprit révolutionnaire.
Cependant, cet accident ne peut pas décharger notre action de son
essence révolutionnaire.

Dans cette action révolutionnaire, nous avons demandé des comptes au
responsable des assassinats du leader communiste, le camarade Kaypakkaya
et du premier commandant de la TIKKO, Ali Haydar Yıldız, le tortionnaire
Fehmi Altınbilek. Nous avons vengé le meurtrier du massacre des
Kızıldere. Par la même occasion, nous n’avons pas laissé impuni les
crimes contre le peuple, nos camarades et les révolutionnaires, que nous
avons vengé par une action radicale en accord avec la ligne de la Guerre
Populaire Socialiste. Nous avons prouvé une fois de plus que le
prolétariat et les travailleurs ne sont pas vulnérables. C’est par cette
volonté communiste et révolutionnaire que nous avons puisé de nos
martyrs que nous avons demandé des comptes aux bourreaux sanglants.

Malgré le fait qu’il vivait sous la fausse identité de « Çetin Oğuz »,
protégé par le gouvernement, le meurtrier Fehmi Altınbilek ne pouvait
pas s’attendre à ce que cela fonctionne cette fois-ci. Sous la
protection du gouvernement pendant de longues années, il s’était habitué
à être protégé, mais il ne pouvait pas échapper à la justice populaire
et à la punition exécutée par les PHG sous la direction du MKP. Une fois
de plus au travers de notre action révolutionnaire, il a été prouvé
qu’aucune force réactionnaire ne pouvait echappé à la justice
révolutionnaire prolétarienne.

La force armée des prolétaires et des travailleurs, les besoins de la
lutte de classe et de la nature de la contre-révolution, rendent
légitime la violence révolutionnaire qui continuera à être appliquée. La
Guerre Populaire Socialiste continuera à être développée dans ce sens.
La révolution répondra à la violence contre-révolutionnaire en y mettant
fin.

Même si c’est tardif, il s’agit de justice prolétarienne exécuté par les
Partizan Halk Güçleri sous l’autorité du MKP qui a condamné à mort le
colonel retraité Fehmi Altınbilek. Tôt ou tard, même si c’est tardif,
des comptes seront demandés pour les crimes commis contre les
révolutionnaires et nos camarades ! Ceci est basé sur la stratégie
défensive actuelle et sur la pratique correcte. Les PHG sont une force
armée de la révolution, qui sont une assurance absolue quand à demander
des comptes.

Sans oublier les responsables de la mort dans des massacres de nos
camarades luttant pour la liberté du peuple, nous continuerons à les
venger par nos actions révolutionnaires, qui font parti de notre lutte
communiste.

Pour les martyrs de notre Parti et de la Révolution, nous avons demandé
des comptes, nous les demandons, et nous les demanderons !

Tout ennemi du peuple qui aura versé le sang de notre Peuple, de notre
Parti ou de nos Camarades, ne restera pas impuni !

fehmi altnbilekVive notre Parti, le Maoist Komünist Partisi et sous sa
direction, les Partizan Halk Güçleri – Halk Kurtuluş Ordusu, les Maoist
Gençlik Birliği et les Maoist Kadınlar Birliği !

Vive la Guerre Populaire Socialiste !

Maoist Komünist Partisi
Comité Central – Bureau Politique »

domingo, 7 de junio de 2015

CHINA | Linshui | Demonstration und Massenkämpfe (Dem Volke Dienen)

17116632973_07d062baea_o



Bereits am 17. Mai gab es in Linshui erst eine Massendemonstration mit über 30.000 Teilnehmern und nach dem Angriff der Bullen auf die Demonstration massive Straßenschlachten, bei denen mindestens vier Menschen getötet wurden. Die Bewohner Linshuis protestierten gegen die Änderung einer geplanten Bahnlinie, die durch ihre Stadt führen sollte, nun aber durch die nahe gelegene, kleinere Stadt Guang’an verläufen soll, die bereits mit zwei Bahnlinien verbunden ist.

Die reaktionären chinesischen Polizeikräfte waren mit über 2000 Bullen nicht in der Lage, den Protest zu beenden, auch in der Nacht nach der Demonstration gab es weitere Ausschreitungen, insgesamt verlor die Polizei mehrere Fahrzeuge, nachts wurden diese teilweise auch angezündet.

sábado, 6 de junio de 2015

MANIPUR: 20 militares indios mortos e 12 feridos nun ataque guerrilleiro.



correovermello-noticias
Imphal, 05.06.15
Uns vinte militares do exercito de ocupación indio en Manipur teñen morto e unha ducia resultaron feridos, nunha emboscada contra un comboy de catro vehiculos, na carretera de Motul a Imphal, según un reporte da axencia TNN.
O ataque atribuido guerrilleiros sen determinar, aconteceu o pasado xoves, despois dunha semana de protestas contra as forzas de ocupación polo asasinato dunha muller por militares indios.
As 8,45 da mañan os vehiculos militares pertenecentes ao 6º regimento Drogra de infanteria caeron nunha emboscada con fogo de armas automaticas e lanzacohetes, perto das aldeas de Palarong y Charong a 80 km da capital, no montañoso distrito de Chandel, fronterizo con Myanmar. Os vehiculos foron pasto das lapas e moitos dos soldados mortos, resultaron carbonizados.

GALIZA: Cartaz do C.C. do PCm-G pola liberdade do camarada Igor Mendes e demais presos políticos no Brasil


Igor Mendes é o preso político mais importante do Brasil


http://www.anovademocracia.com.br/151/03.jpg
ilustração: Alex Soares
A história da luta de classes nos ensina que os revolucionários sempre tiveram que pagar uma cota para dar prosseguimento à luta até seu triunfo. Dependendo da etapa de desenvolvimento da situação revolucionária, essa cota é paga com sangue ou de outras formas, como a privação da liberdade. Lenin já nos dizia que a prisão é a casa de veraneio dos revolucionários. A luta revolucionária é cheia de curvas, avanços e recuos. Há momentos onde avançamos e golpeamos o inimigo, e há momentos em que é o inimigo quem nos golpeia. Estar preparado para agir em todos estes momentos é a chave para não ser pego de surpresa. E conforme a luta popular cresce e ganha contornos mais consequentes, a reação é obrigada a responder de forma mais firme e intensa.
Uma dessas formas, a prisão de militantes, é uma prática constante em todo o mundo, seja em países cujos regimes são abertamente fascistas ou naqueles em que as classes dominantes tentam manter suas aparências democráticas. O encarceramento das lideranças políticas é uma clara tentativa de intimidar e frear o avanço da luta popular e revolucionária. Ondas de prisões ocorrem na Alemanha, Turquia, Índia, Grécia, Espanha e no Brasil, isso pra citar alguns países que isso tem sido destaque nos últimos meses.
O encarceramento não representa somente o ataque às pessoas individualmente, mas também uma forma de investir contra a luta popular por direitos, sejam eles quais forem, e principalmente contra a causa revolucionária de luta por uma sociedade justa.
Método cotidiano em nosso país durante os regimes fascistas de Getúlio Vargas e dos militares, as prisões políticas que ocorrem hoje durante o governo do PT servem para revelar mais uma vez como este governo é tão de direita quanto qualquer outra sigla do Partido Único que disputa a gerência desse velho Estado de grandes burgueses e latifundiários serviçais do imperialismo.

Uma resposta às jornadas de junho

Após as jornadas de protesto popular de junho de 2013 e a vitoriosa campanha do “Não vai ter Copa”, que sacudiram todo o país, o governo antipovo do PT precisou dar uma resposta às mobilizações populares e mostrar às classes dominantes sua disposição em defender seus interesses. Desencadeou uma onda de perseguições e prisões de ativistas, contando, claro, com a ajuda dos governos estaduais, municipais e de todas as instâncias do judiciário.
No Rio de Janeiro, onde a perseguição contra os movimentos populares independentes e combativos foi mais intensa, 23 ativistas estão até hoje respondendo ao processo por formação de quadrilha.  Principal alvo do processo, a Frente Independente Popular (FIP-RJ) é tida como uma “quadrilha armada”. Acusação falsa e incabível que tenta deslegitimar o que ela é de fato, uma frente de várias organizações que se uniram em torno do classismo e do rechaço à farsa eleitoral. As plenárias da FIP sempre são abertas e em locais públicos, onde todos os presentes possuem o direito de voz e voto. A perseguição contra a FIP e as organizações que a compõem nos revelam fatos importantes:
1) que a perseguição política tem objetivos claros de coibir o direito de manifestação e o direito de organização;
2) que as perseguições políticas daqui para frente também possuem alvos bem estabelecidos: movimentos e organizações que estão fora dos moldes do governo e rompem com toda aquela velha forma de fazer movimento popular através de negociatas e traições da luta do povo.
Provavelmente seu crime é defender o boicote à farsa eleitoral e o direito do povo de se rebelar.

Seis meses de mais uma arbitrariedade

Dos 23 ativistas processados, duas estão foragidas (Elisa Quadros e Karlayne Moraes) e um está preso há quase seis meses em Bangu (Igor Mendes). Os três tiveram novos pedidos de prisão por terem supostamente desrespeitado as medidas cautelares, que, na verdade, são a cassação de seus direitos políticos.
Durante todas as audiências, por diversas vezes, os advogados apresentaram provas da ilegalidade da prisão, claramente ignoradas pelo judiciário.

Igor Mendes é preso político

Claramente escolhido a dedo pelo juiz Flávio Itabaiana, pois o jovem é descrito no famigerado inquérito que deu origem a sua prisão como um dos líderes dos “atos violentos” que ocorriam nas manifestações do Rio de Janeiro, Igor está representando, a partir do seu encarceramento, toda a juventude combatente que se levantou em junho e, porque não, toda a juventude revolucionária de nosso país, já que o jovem sempre foi um inflexível defensor da necessidade de uma revolução no Brasil, dedicando toda sua militância a essa causa.
No decorrer desses seis meses, Igor Mendes tem se transformado no preso político mais importante do país.
Primeiro, por sua postura firme e altiva, sendo exemplo para toda a juventude combatente e revolucionária, não apenas da geração atual como da futura geração que poderá se espelhar em seu exemplo. Seu gesto de punhos cerrados ao professar a histórica consigna antifascista “Não Passarão!” durante as audiências já fala por si. Foi mostra da firmeza inabalável de um revolucionário mesmo dentro do covil do inimigo.
E segundo, porque sua prisão é uma clara tentativa de intimidar não só os jovens do Movimento Estudantil Popular Revolucionário (MEPR) e da FIP-RJ, organizações nas quais ele milita, mas sim toda a juventude revolucionária, democrática e progressista brasileira.
Por isso, defender a sua libertação é defender a justa rebelião da juventude das jornadas de junho, é defender o direito do povo lutar, é defender os jovens camponeses que se lançam na luta pelo direito à terra, é defender os jovens das favelas que se rebelam frente à violência policial, e o mais importante, é defender que lutar não é crime.

Liberdade para todos os presos políticos!

Junto com o mandado de prisão de Igor Mendes, Elisa Quadros e Karlayne Moraes também tiveram sua liberdade cerceada, porém as duas não caíram nas garras do Estado, vivem na clandestinidade. Os outros 20 processados continuam com seus direitos políticos cassados, proibidos de se ausentar da comarca e de participar de qualquer manifestação política. Caio Silva e Fabio Raposo, além dessas arbitrárias medidas, são obrigados a usar tornozeleiras eletrônicas. Defender qualquer ativista perseguido pelo velho Estado é dever de todos os movimentos populares, intelectuais honestos, progressistas e democratas.
Além deles, Rafael Braga, outro perseguido das jornadas de junho, continua preso, condenado por portar produtos de limpeza durante uma manifestação em 2013.

Rebelar-se é justo!

E a cada dia que passa, quanto maior o número de prisões e perseguições políticas, assassinatos de camponeses e indígenas, massacres do povo pobre nas favelas e corte de direitos conquistados através de muita luta, o próprio governo reacionário do PT nos dá mostras do quão acertada está a frase proferida por Igor Mendes em uma das cartas escrita por ele no cárcere: “Sairei daqui mais convicto de que o Brasil precisa de uma Grande Revolução!”.

*Emerson Raphael Oliveira da Fonseca é aluno de História da UERJ. Preso na véspera da Copa da Fifa em julho de 2014, atualmente é um dos 23 ativistas perseguidos políticos no Rio de Janeiro

jueves, 4 de junio de 2015

ITALIA: Junio 1995-2015: 20º Aniversario del Movimiento Feminista Proletario Revolucionario (MFPR) – Seminario en Palermo el 6 de Junio de 2015



Nota – Tal y como ya hemos informado, el próximo 6 de Junio tendrá lugar en Palermo (Italia) un Seminario organizado por el Movimiento Feminista Proletario Revolucionario (MFPR)-Italia para celebrar el 20º aniversario de su fundación -ver Hacia el 20º Aniversario del Movimiento Feminista Proletario Revolucionario (MFPR) 

En relación con ello, el blog de las camaradas italianas del MFPR ha hecho pública la invitación y el programa del Seminario de Palermo, que reproducimos a continuación y que Gran Marcha Hacia el Comunismo ha traducido al español:

JUNIO 1995 – JUNIO 2015: 20º ANIVERSARIO DEL MFPR

SEMINARIO EN PALERMO EL 6 DE JUNIO
Programa
-Breve introducción de presentación, saludo
-La concepción ideológica del MFPR: la revolución en la revolución
-La primera experiencia auto-organizada de las proletarias. El Colectivo Chiang Ching en Palermo
-La trayectoria y la batalla para 360º del MFPR, a través de las hojas publicadas desde 1995 al 2015
-Pequeño intervalo con refrescos
-La histórica chispa de la huelga de mujeres – La condición de las trabajadoras y sus luchas más significativas hoy
-El hilo internacionalista con la doble lucha de las mujeres en el mundo – la punta de lanza de la lucha de las mujeres en las guerras populares
-La batalla teórica sobre el feminismo proletario revolucionario – a través de los folletos principales
Video, música, fotos y un nuevo libro
Inicio y conclusión con “Bella Ciao” en varios idiomas
Para información:mfpr.naz@gmail.com / mfprpa@gmail.com

miércoles, 3 de junio de 2015

GALIZA: Accions de propaganda do Comité Galego de Apoio a Guerra Popular na India pola liberdade do camarada K. Murali.



BRASIL: Novo numero de A Nova Democracia.

 
Liberdade para todos os
presos políticos do mundo!
 
http://www.anovademocracia.com.br/150/cp1.jpg
29/5: ativistas do MEPR exibem faixa pela liberdade de Igor Mendes em manifestação no RJ
  • O professor Dr. GN Saibaba, proeminente ativista pelos direitos dos povos na Índia, foi sequestrado pelas forças policiais e é preso político do velho Estado indiano.
  • No USA, o jornalista revolucionário Mumia Abu-Jamal é preso político do Estado ianque há mais de trinta anos.
  • Ativistas da Confederação dos Trabalhadores Turcos na Europa (Atik) são prisioneiros políticos na Alemanha e na Suíça.
  • O brasileiro Islam Hamed é prisioneiro da lacaia "Autoridade Palestina" na Cisjordânia.
  • Igor Mendes, ativista do Movimento Estudantil Popular Revolucionário, é preso político da gerência Dilma/ Pezão/Paes (PT, pecedobê, PMDB, etc.) há mais de seis meses por lutar contra a farra da Fifa e em defesa dos direitos do povo brasileiro.

lunes, 1 de junio de 2015

NEPAL: Baidhya sigue los pasos de Prachanda. Un articulo de los camaradas The Next Front.



 
Nota – Reproducimos a continuación el artículo titulado “Baidhya sigue los pasos de Prachanda”, publicado el pasado 11 de Mayo en la página web de The Next Front (El Próximo Frente) del Frente Cultural-Intelectual Revolucionario de Nepal y que Gran Marcha Hacia el Comunismo ha traducido al español:


BAIDHYA SIGUE LOS PASOS DE PRACHANDA
Por The Next Front

Un “folleto de 18 puntos” fue distribuido durante la lucha de dos líneas con la camarilla de Prachanda. En ese momento, Prachanda abogaba por una Revolución de Nueva Democracia. Pero después del VII Congreso Nacional del PCUN (Maoísta), la camarilla de Prachanda abandonó la línea política de Revolución de Nueva Democracia y dictó la línea de socialismo con transición pacífica que significa tomar parte en las elecciones burguesas y ejercer el sistema parlamentario. Pero resulta una sorpresa que, Mohan Baidhya, que está “abogando” por una Revolución de Nueva Democracia, haya firmado una declaración conjunta con Prachanda refiriéndose a él como un dirigente revolucionario.
El panfleto presenta a Prachanda como:
1. Eclecticismo en filosofía.
2. En el frente político, se le contempla como avanzando hacia el reformismo derechista y el capitulacionismo desde su oportunismo centrista.
3. Prachanda reconoce que la contradicción principal del partido reside en la India, sus agentes y las fuerzas feudales locales, pero en la práctica está actuando de forma opuesta.
4. Prachanda se centra en cooperar con las fuerzas locales que favorecen el expansionismo indio y sus agentes en Nepal.
5. Verbalmente, Prachanda hace hincapié en la cooperación con el nacionalismo, los comunistas y republicanos, pero en la práctica ha estado cooperando con los expansionistas indios y sus cohortes.
6. En un momento cuando nuestros territorios están siendo continuamente usurpados y se está produciendo una invasión demográfica, Dahal ha convertido en flexible el proceso de distribución de ciudadanía.
7. Prachanda ha apoyado las inversiones indias en los proyectos hidroeléctricos del Alto Karnali y Arun-III.
8. Prachanda está impidiendo las relaciones fraternales del partido con las fuerzas revolucionarias internacionales, mientras que, más grave aún, también ha estado manteniendo relaciones con los enemigos de clase, los agentes de la inteligencia india.
9. Sobre el asunto de la disciplina financiera, se ve que [Prachanda] se inclina hacia la corrupción. Se ve que [Prachanda] está tendiendo a hacer cualquier cosa –tanto moral como inmoral- con tal de tener poder.
10. Prachanda ha dejado al partido de forma deliberada sin un sistema de contabilidad y abusado de los medios y recursos financieros de un modo individualista.
11. Prachanda se desvió de los objetivos ideológicos del Partido no desarrollando programas adecuados para hacer frente al “principal enemigo” del partido –la India- y acusó a Dahal de ampliar las relaciones con los simpatizantes del “expansionismo indio y su clase compradora”.
12. Pese a declarar que avanzaríamos hacia un sistema federal con autonomía para las etnias, [Prachanda] “ ha dado énfasis a un sistema unitario y centralizado”, afirma el documento, “la teoría burguesa de separación de poderes, y minimizar la participación del pueblo en el poder judicial bajo el pretexto de independencia judicial, en lugar de dar poder a la Asamblea Popular en pro de “la república democrática federal” en lugar de la línea del partido de “República Democrática Popular Federal”.
13. Irregularidades financieras y malversación de recursos.
14. “Tendencia individualista autocéntrica”, intolerancia hacia aquellos que mantienen posiciones disidentes y utilizando su poder para silenciar sus voces.
15. Tendencia fascista: extendiendo las relaciones con las agencias de inteligencia indias.
16. Desarmando al ELP y vaciando los acantonamientos en nombre del “reagrupamiento” sin forjar una política de seguridad nacional, controlando la frontera abierta y montando una fuerza de seguridad fronteriza.
17. La teoría burguesa de la separación de poderes, y minimizando la participación del pueblo en el sistema judicial bajo el pretexto de la independencia judicial, en lugar de dar poderes a la Asamblea Popular.
18. Accediendo a designar jueces por una comisión, no por la asamblea federal como exigía el partido.
000
Ahora es el momento de destacar que: ¿acaso no es la facción de Baidhya la que está también siguiendo la misma línea de lo que señalaron en los 18 puntos? ¿La facción de Baidhya no está haciendo lo mismo que Prachanda hizo hace 3 años? ¿No está la facción de Baidhya ejerciendo “la tendencia individualista autocéntrica”?, ¿la intolerancia hacia los que son disidentes y está utilizando el poder para silenciar sus voces? ¿No está la facción de Baidhya ejerciendo el “eclecticismo en filosofía” y dando pasos hacia el reformismo derechista?
Ahora será relevante añadir dos puntos más:
19. Verbalmente, Baidhya y compañía hablan de la Revolución de Nueva Democracia, pero en la práctica hacen justamente lo contrario.
20. Entonces, es justo rebelarse.
De hecho, la facción de Baidhya ha abandonado la línea política de la Revolución de Nueva Democracia. Ideológicamente la facción de Baidhya ha abandonado el camino revolucionario y organizativamente se encamina hacia la liquidación. Simplemente pretenden ser seguidores del marxismo-leninismo-maoísmo y de la Revolución de Nueva Democracia, a fin de poder ser capaces de silenciar a sus cuadros.
Nuestra acusación no carece de base, sus actividades han demostrado que están ayudando a la línea y la política del traidor Prachanda. La declaración conjunta para la unificación del partido es suficiente para conocer la dinámica política y dirección de la facción de Baidhya.
Los máximos dirigentes incluido Baidhya utilizan vehículos lujosos con oficiales de policía como sus guardias de seguridad. Para cada máximo dirigente del PCN-Maoísta, el Gobierno ha facilitado dos oficiales de policía para seguridad. ¡Qué ironía! Un dirigente maoísta, que ha tomado el camino de la Revolución de Nueva Democracia, ha aceptado oficiales de policía para su seguridad. La evidencia es que no tienen fe en los cuadros del partido ni en el pueblo oprimido. La evidencia es que no tienen ningún plan ni programa combativo para desarrollar la lucha de clases. Simplemente están siguiendo el programa del PCUN (Maoísta) en nombre de la unidad de trabajo. Por qué gozan de policía de seguridad, es algo para cuestionarse y de curiosidad. ¿Quién es su enemigo y por qué “luchan”? Es difícil saberlo. Por tanto, es natural que la mayoría de los jóvenes dirigentes revolucionarios y cuadros de base que visiblemente creían en la lucha armada, han abandonado a Baidhya y compañía. Y hay muchos más que se encuentran en la posición de abandonar a estos elementos descompuestos.

POESIA REVOLUCIONARIA.

Envío de algunas poesías del MAOÍSMO REVOLUCIONARIO,
para compartir, publicar y difundir solidariamente, desde Argentina.
VIVA LA REVOLUCIÓN SOCIALISTA,VIVA EL COMUNISMO MAOÍSTA!!
 

........................................................................

"La explotación"

Me tomaron por idiota,
me trataron como a un tonto,
por saber sólo hacer zanjas
y cargar gruesos escombros.
Se rieron de mi esfuerzo,
de mis brazos destrozados,
de mis músculos deshechos,
de mis ojos arrugados.
Se olvidaron de mis ansias,
de mis ganas de vivir,
de mi tiempo sin ganancias,
sin comer,con hambre ruin.
Hay algunos todavía
que me niegan los derechos,
y no quieren retribuirme
mi salario,mi sustento.
Pero el tiempo en que mandaban
se murió y todo cambió.
Otros pobres ya despiertan;
todo cambia de color.

Juanjo,cantor gremial campesino
..................................................................................
................................................................................

"Huelga y rebelión"

A muchos hombres
los explotaron otros hombres;
a muchos hombres los masacraron
también otros hombres,
pero nunca,nunca los vencieron.
La huelga se volvió rebelión,
empezó en una pequeña fábrica
y se extendió por el mundo entero,
y se extendió sumando puños,
y se extendió con hartazgo y furia,
y se extendió a países muy diversos,
y se extendió a gobiernos diferentes,
y se extendió también con fuerzas y ansias
de conseguir una vida más justa.

Juan Luis Peñalva Vazquez


……………………………………………………………………………………

“Masacres contra obreros”

Otra vez volvió la muerte
a sobrevolar al pueblo,
por mandato de burgueses
que le temen al obrero.
Una ley contra los pobres
que vuelven a organizarse
para conseguir derechos
que les han robado antes.
La Ley Antiterrorista
la impusieron unos tipos
temerosos del humilde,
que resiste estar hundido.
Hoy vigilan y castigan
al humilde que se esfuerza
por trabajo y sueldos dignos,
con unión y resistencia.
Y los deshonestos callan
tanto grito doloroso,
¡mientras clavan propaganda
de los grandes poderosos!!!


Fernando Adrián Zapata


..........................................................
“Farsa antidemocrática”

Impusieron unas normas,
unas leyes contra el pueblo,
que restringen la manera
de vida y de pensamiento.
Esa Ley nefasta y falsa
garantiza el monopolio
de unos ricos, de unas mafias
que nos roban lo de todos.
Los obreros se despiertan
de discursos mentirosos,
de la propaganda impuesta
al servicio de unos pocos.
Hay Ley Antiterrorista
para controlar al pueblo
que no calla los reclamos
contra los del privilegio.
Los recursos de la tierra,
del país, de nuestra gente,
¡se la quedan unos necios,
mientras hay más indigentes!!!

Fernando Adrián Zapata
 .....................................................................
 “El asedio y la tortura”


Como en tiempos de invasiones
y brutales dictaduras,
se nos cierne hoy, entonces,
el asedio y la tortura.
Al que no piensa lo mismo
que un gobernante de turno,
lo despojan del trabajo,
de sus sueños, de sus grupos.
Al que ya no es presa fácil
de matones y mafiosos,
lo limitan del sustento,
lo calumnian los odiosos.
Al que exige su trabajo,
su derecho obrero y limpio,
lo rechazan de antemano
los que sirven al dominio.
Esta Ley nefasta ataca
a la libertad del pueblo,
y rebaja nuestras vidas
mientras manda el privilegio.
Leyes Antiterroristas
que son del mandón más cruel,
¡del que aún gobierna todo,
con miserias,…otra vez!!!

Fernando Adrián Zapata
 ..................................................................................................

.¡VIVA LA REVOLUCIÓN,VIVA EL MAOÍSMO!!!