miércoles, 11 de enero de 2023

PERÚ: MPP: Condenamos la represión genocida del gobierno reaccionario de Dina Boluarte

 

MPP: Condenamos la represión genocida del gobierno reaccionario de Dina Boluarte

 Proletarios de todos los países, uníos!

 Condenamos la represión genocida del gobierno reaccionario de Dina Boluarte

El Movimiento Popular Perú, el organismo generado por el Partido Comunista del Perú (PCP) para el trabajo partidario en el extranjero, se dirige al proletariado y pueblo peruano y al proletariado y pueblos del mundo, para expresar su posición sobre los últimos acontecimientos ocurridos en el Perú:

Con profundo odio de clase condenamos, rechazamos y marcamos a fuego la represión genocida desatada por el nuevo gobierno reaccionario encabezado por la oportunista contrarrevolucionaria Dina Boluarte, desde que assume la presidencia del viejo Estado terrateniente-burocrático, al servicio del imperialismo, principalmente yanqui, en remplazo del gobierno reaccionario del oportunista contrarrevolucionario Pedro Castillo Terrones. Represión genocida ordenada por el gobierno de Dina Boluarte y ejecutada por las fuerzas armadas y policiales, que ha causado cerca de 50 muertos, cientos de heridos y detenidos en su primer mes de gobierno, que  ha tenido su punto más alto y repudiable, hasta la fecha, con la masacre  desmedida e injustificada cometida por las fuerzas represivas del viejo Estado, en la ciudad de Juliaca (Puno), con  17 muertes registradas durante las protestas del último lunes 9 de enero en Juliaca.

El nuevo gobierno de la Boluarte, que hoy encabeza el viejo Estado y con ello el regimen fascista, genocida y vendepatria inagurado en abril de 1992 con el llamado “autogole de Fujimori”, siguiendo la ley establecida por el Partido, es más hambreador, más vendepatria y más genocida que todos los anteriores. El actual gobierno, repitiendo las páginas mas negras de la represión reaccionaria en el país, se ceba impunemente en las masas porque las fuerzas armadas genocidas son especialistas en combatir a desarmados, a gentes que no tienen armas, a campesinos. Como el Partido ha dicho: "son expertos en victorias contra el pueblo desarmado" eso es lo que son y nuestro pueblo es testigo real, concreto, vivo, y hasta en su odio de clase contra las fuerzas armadas genocidas lo revela, sus genocidios apuntan principalmente contra el pueblo, contra las masas. La Guerra popular iniciada por el Partido el 17 de mayo de 1980 ha desenmascarado al viejo Estado y sus gobiernos e instituciones civiles y militares, que aplican su política genocida contra las masas desarmadas.

La represión del gobierno reaccionario encabezado de la genocida Boluarte se da en el marco de la disputa de las facciones reaccionarios por el gobierno del viejo Estado y por su reestructuración mediante una nueva constitución para reprimir mejor la lucha de las masas y la revolución, donde loa representantes de ambas facciones: el ex-presidente Castillopor un lado, y , por el otro, la mayoría parlamentaria buscaron el apoyo de las fuerzas armadas para consumar su golpe de Estado, por eso la mayoría parlamentaria hizo el enroque cambiando a Lady Camones por el ex general Williams (actual presidente del parlamento) y el rondero contrarrevolucionario Castillo nombró como ministro de Defense a un miembro de la promoción militar del fascista Humala Taso, a quien liberó de prisión; todo esto, pocos meses antes del fracasado “autogolpe de Castillo” y el golpe parlamentario-militar que designo a la Boluarte y depuso a Castillo.

 Nos reafirmamos en lo establecido por el PCP, que: que las clases dominantes y su amo imperialista yanqui, a través de su Estado terrateniente-burocrático sostenido por su fuerza armada reaccionaria, ejercen constantemente su dictadura de clase (de la gran burguesía y terratenientes), ya sea a través de un gobierno militar de facto o por medio de gobiernos surgidos de elecciones, los llamados gobiernos constitucionales.

La crisis en las Alturas expresa, que vivimos el desarrollo de la situación revolucionaria. Lenin magistralmente la caracterizó mediante tres notas: „1) Imposibilidad para las clases dominantes de conservar su dominación sin producirse cambio alguno; crisis en las `alturas`, crisis en la política de la clase dominante, que abre una grieta por la que se filtran el descontento y la indignación de las clases oprimidas. Para que la revolución se produzca no es bastante que ‚los de abajo no quiera` sino que requiere además que ‚los de arriba no puedan‘ vivir como antes. 2) Una agudización superior a lo ordinario de las necesidades y calamidades de las clases oprimidas. 3) Una elevación considerable, en virtud a las causas anteriores, de la actividad de las masas, que en época de paz`se dejan expoliar tranquilamente; pero que en tiempos turbulentos son incorporadas, tanto por todo el ambiente de la crisis como por las propias ‚alturas`, a una acción histórica independiente“ (El “izquierdismo” enfermedad infantil del comunismo)

El desarrollo de la situación en el país, muestra que esa crisis en las alturas abre una grieta por la que se filtran el descontento y la indignación de las clases oprimidas. El hecho de que las masas están empezando a moverse con fuerza, como en el pasado ante el encarecimiento del costo de vida y los precios cada vez más altos. Por lo tanto, las masas están entrando en efervescencia, todo esto bajo un gobierno débil y fracasado como el de Castillo, que no cumplió, ni pudo cumplir sus promesas electorales. Pero, la situación no cambia mucho para la reacción, sus dificultades aumentarán. Esto es bueno para la revolución, es bueno avanzar en la tarea de la reorganización general del partido en y para la guerra popular. En situaciones como esta, con un cambio de gobierno, sabiendo que el nuevo gobierno será mucho peor para las masas, es necesario movilizarlas para la lucha por la defensa de sus derechos, libertades y beneficios conquistados con sangre para elevarla a lucha política, es decir cumplir con la tarea pendiente de la reorganización general delpartido y seguir desarrollando la revolución de nueva democracia con guerra popular.

 Sobre el contenido de clase de las consignas que el revisionismo y el oportunismo levanta de “nuevas elecciones y referendum para asamblea constituyente y  nueva constitución”:

 Está en contra de del marxismo, que sostiene usar las elecciones con fines de propaganda y agitación, los revisionistas, están por  usarlas para ganar curules, para servir a la reestructuración del viejo Estado para buscar remozar el viejo y podrido Estado, para usar la fuerza concentrada de éste, para combatir a la revolución. Ese es el contenido de clase de esos  criterios, que los revisionistas de todo pelaje, principalmente de la LOD-Modavef, montandose en las justas protestan de las masas, estan coreando y agitando de todas las formas. 

No olvidar, que el revisionismo en el Perú utilizó al partido para centrarlo en las elecciones y llevar al gobierno a Prado, Bustamante representantes de la compradora; luego a Belaunde, representante de la burocrática en su primer gobierno; después apoyaron a Velazco y Alán Garcia, primer gobierno, representantes de la burocrática.

En las elecciones generales de 2021, reeditando lo hecho por su maestro Jorge del Prado, han llevado al rondero oportunista contrarrevolucionario, Pedro Castillo al gobierno, bajo el vientre de alquiler Perú Libre, propiedad de la familia Cerrón. Como parte de este gobierno reaccionario genocida de Pedro Castillo Terrones, con su premier Bellido y su ministro de Trabajo Iber Maraví (LOD) han cumplido el papel de verdugos del más grande marxista-leninista-maoísta de la presente época, el Presidente Gonzalo, el jefe de la revolución y el partido.

 El marxismo nos ha enseñado a utilizar las elecciones como propaganda y agitación, en nuestro caso, para usarlas en función del desarrollo de la guerra popular, en el momento presente para cumplir la tarea de la reorganozación general del partido, aplastando al revisionismo en y para la guerra popular. 

El señuelo para sofrenar la acción de la masa y así también querer pasar por  democráticos es el de siempre“defender la democracia” ahora por "defender el voto de millones", "el presidente elgido por el voto popular". A lo que han agregado “luchar por una nueva constitución”. Para plasmar un estado corporativo. Contienda con la otra fracción, la facción compradora de la gran burguesía. Contienda que lleva a incrementar la represión contra el pueblo. Como lo estamos viendo en el desarrollo de los acontecimientos en estos días que corren.

Eso es lo que debe quedar bien en claro, destacar más el plan que cumplen los revisionistas, los oportunistas y los arribistas y toda esa ralea en el mantenimiento del viejo orden y la responsabilidad que tienen en el genocidio, el hambre, la miseria y la venta del país al imperialism.. Pero ellos van a persistir porque tienen tenacidad oportunista de venderse, sino no serían pues oportunistas, que cambien los individuos, varíen los nombres, el lacayismo y el oportunismo siempre existen, lacayismo hay y habrá, hasta que se hundan pues los burgueses y los imperialistas tiene que haber, el capitalismo lo genera. Entonces esa es la defensa del orden viejo, el centrar en ser sustento, ser electoreristas, y hoy su acción es contra la Guerra popular centrando en querer liquidar el PCP.

Lo que está aconteciendo en el país debe servir para desenmascarar al nuevo gobierno reaccionario genocida de Dina Boluarte y, a la vez, deben servir para desenmascarar más al revisionismo y su fracasado gobierno reaccionario genocida encabezado por el rondero oportunista Castillo y sus sirvientes de la LOD revisionista y capitulacionista, a la banda revisionista de Perú Libre, del Modavef, Fenateperú, "bloque magisterial" (vedehuelga de 2017) y toda clase de ratas, así como a su traposa bandera de del revisionismo de “lucha por referendum para asamblea constituyente y nueva constitución” para una nueva reestructración del viejo Estado para que pueda cumplir sus tres tareas reaccionarias.

Agudización de la lucha de clases en la cual las masas tienen cada vez más la necesidad de combatir. Las masas están prestas a combatir.

La guerra popular, atraviesa una situación compleja y difícil, luego de que el Presidente Gonzalo y parte de la dirección fuera hecho prisionero de guerra. Luego vino la traición de las ratas de la linea de derecha revisionista y capitulacionista (LOD) guerra revolucionaria, que sirviendo a la patraña de las “cartas de paz” de la CIA- reaccion peruana, para aniquilar al PCP y la guerra popular pasaron a atacar al Presidente Gonyalo, el jefe del partido y la revolución, y renegaron del marxismo-leninismo-maoismo, pensamiento gonzalo. Esta situación lleva a la necesidad de reorganización general del PCP para dirigir la guerra popular.

 Los comunistas en el Perú, en medio de las más complejas situaciones, tienen que cumplir la tarea urgente y atrasada de la reorganización general del partido. Esta situación repercutirá en la lucha de las masas, mas aun en la situación mundial en que entramos a un nuevo periodo de revoluciones, con gran explosividad y actividad de las masas. Como senalo el Presidente Gonzalo

 Corresponde refirmarnos en la Jefatura del Presidente Gonzalo y el todopoderoso pensamiento gonalo para cumplir la tarea, desarrollar la guerra popular para culminar la revolución democrática, la que dirige el proletariado, la revolución de nueva democracia, que es parte constitutiva, fundamental y decisoria de toda la revolución proletaria en el globo. 

La explosividad de las masas se intensifica en todos los frentes. Es un país de insatisfacción y eso va a seguir creciendo como se esta expresando en su rechazo al gobierno del depuesto contrarrevolucionario Pedro Castillo Terrones y al parlamento o chanchería del jirón Bolivar. Se expresa en su rechazo al nuevo gobierno reaccionario genocida de Dina Boluarte. Situación que es usada por la reacción y el revisionismo para la contienda reaccionari, lo que lleva a mayor represión contra el pueblo, contra las masas que son las que ponen su sangre. Reachazamos la represión contra el pueblo del gobierno reaccionario genocida de Dina Boluarte y de las fuerzas represivas genocidas del viejo Estado peruano. Rechazamos la declaración del estado de mergencia por este gobierno reaccionario y el despliegue de las fuerzas armadas genocidas con diferentes pretextos.

 El Presidente Gonzalo, adelantandose a una situación como la actual, nos dice:

 "¿Las masas pueden entrar en desesperación?, se generarían movimientos espontáneos, peligrosos porque pueden ser mal utilizados, beneficiosos en tanto que podría despertar más la necesidad de combatir en las masas y la obligación nuestra de tener clara esta situación explosiva y utilizarla como corresponde a los propios intereses de la clase y del pueblo, en función de la guerra popular".

Lo contrario es lo que hacen los oportuistas y revisionistas, principalmente de la LOD revisionist y capitulacionista, ellos pretenden llevar a las masas tras el carro de las elecciones, de la “asamblea constituyente para nueva constitución” para server a los intereses de sus amos imperialistas y reaccionarios. Lo que corresponde a los comunistas es combater a los oportunistas que serán irrecuperables, pero las masas que engañan no, no podemos decir que las masas son oportunistas porque están engañadas, hay que hacerles ver y abrirles los ojos, la realidad es buena maestra, la crisis lo es o la lucha de clases que es más fuerte cada día, la misma violencia contrarrevolucionaria del actual gobierno genocida de la Boluarte, todo esto va a ayudarlas a entender, pero no basta con que entiendan por negación, sino que hay que hacerles entender por positivo, plantearles qué hay que hacer y cuál es el rumbo que se ha seguido.


Movimiento Popular Perú

Enero de 2023

BRASIL: Editorial semanal - A segunda bolsonarada é só um aviso, não? (AND)

 

Cerca de 4 mil militantes golpistas assaltam Brasília. Foto: Banco de Dados AND

Denunciamos, repudiamos e rechaçamos veementemente as manifestações golpistas que tomaram de assalto a sede dos “Três Poderes” em Brasília. Tal fato e o decreto de intervenção federal do presidente Luiz Inácio – ainda que essa medida foi apenas na área de segurança pública do DF e não em todo DF – são fatos gritantes de uma crise política, institucional e militar que o governo atual, os partidos oficiais e os monopólios de imprensa fingem não ver sua gravidade, ocultando-a da população brasileira; bem como, buscam encobrir que suas causas estão na decomposição de toda essa velha ordem de exploração e opressão do nosso povo e de subjugação da Nação, secularmente vigentes. Em primeiro lugar é esta questão que se coloca.

Em segundo lugar, se faz necessário pôr a nu o que há de fundo neste acontecimento que sacudiu a capital federal e assombrou o país. É fato que os manifestantes acampados nas portas de quartéis, há meses, pedindo intervenção militar e seus organizadores são os mesmos atores das ações do fracassado atentado a bomba no aeroporto de Brasília e os mesmos atores de assalto à sede dos “Três Poderes”. Assim como, é fato que os altos mandos militares encorajaram os acampamentos às portas dos quartéis com as declarações de serem estes atos “democráticos” e “legítimos”. Ademais, não bastasse o fato de o governo de coalizão reacionária ter aceitado, na calada da noite, a imposição de tutelagem sobre si pelo Alto Comando das Forças Armadas (ACFA) com a nomeação de um títere seu, José Múcio, para o Ministério da Defesa, assim como as indicações para o comando das três forças, esse mesmo ministro, assim que empossado, não descansou em afagar o movimento anticomunista golpista de acampamentos em quartéis, repetindo a arenga dos generais de que se tratam de manifestações democráticas.

Por sua vez, a ilusão pequeno-burguesa, do governo que se inicia, de se apoiar exclusivamente na lei, como é de praxe a demagogia de governantes anunciar, encorajou também os golpistas em seus intentos já tão anunciados. De duas, uma: ou o governo propositalmente abriu os flancos da defesa da segurança das sedes dos “Três Poderes” (pelo menos, a do Palácio da Planalto) como uma armadilha, favorecendo o acontecimento, e com isso desgastar politicamente os golpistas, ou demonstrou pusilanimidade como continuação do acoelhamento que se viu em toda sua campanha eleitoral frente às ameaças e intimidações fascistas da campanha de Bolsonaro.

Quanto à primeira hipótese, é a menos provável, mas é estranho porque o presidente da república Luiz Inácio, todo o governo, os seus serviços de informação, enfim, grande parte da população brasileira sabíamos que as caravanas de golpistas não iriam a Brasília para fritar bolinhos. Sabedores disto, deixar as sedes dos poderes desprevenidas quanto à defesa de possíveis ataques, confiando somente nas atribuições do governo do DF na segurança da capital federal, é algo que contraria por completo os protocolos de segurança de Estado de quaisquer governos de quaisquer países. A presidência da república dispõe do Batalhão da Guarda Presidencial do Exército (subordinado ao QG de Brasília), onde estava este contingente quando ocorreram os ataques, e por que não impediram a invasão? São lorotas do falante Ministro da Justiça as suas falas sobre falhas dos serviços de inteligência do governo do Distrito Federal, que o governador fora enganado etc., ora, ora! Quem não sabia que Anderson Torres era o secretário de segurança do DF e quem ele é, de fato? Além de tudo seria uma tática esdrúxula, um jogo de gato e rato que não corresponde à situação crítica que vive o país. Ainda que a ilusão do atual governo na legalidade possa ser absurda, seria ingenuidade atroz deste contar que com o fracasso desse ataque, isto por si só deterá o movimento dos golpistas. Ocorrido os fatos, com todas as consequências que cairão sobre os manifestantes golpistas e por mais dura que possa ser a punição deles, não se deterão, pois o buraco é muito mais embaixo.

Quanto à segunda hipótese, a mais provável, só pode ser explicada pelo acovardamento do governo e instituições ante as constantes ameaças, chantagens e provocações de generais e dos bolsonaristas. O mesmo comportamento pusilânime da campanha eleitoral de Lula, baseado no postulado de que responder à altura as agressões golpistas seria cair em provocação e que o correto seria atuar considerando a posição do ACFA para atraí-lo (aceitação da tutela), e que ao fim e ao cabo se pode estabilizar a situação do país através das eleições, que se pode tirar o país da crise com o receituário do FMI, que se pode acabar com a fome e criar uma “nova classe média” dando o bolo para os banqueiros e os farelos dele para o povo, que o país pode ser uma potência mundial sendo semicolônia dos ianques, e blá, blá, blá.

Em terceiro lugar, é preciso desmascarar a hipocrisia dos “campeões da democracia”. Não foi a Rede Globo e todos os articulistas liberais reacionários que, desde 2014, mobilizaram a opinião pública numa verdadeira cruzada da ética fascista? Quem não se recorda das mobilizações anticomunistas, em 2015 e 2016 em todas as capitais, com cobertura exclusiva da Rede Globo, em horário nobre, com faixas exigindo criminalização do comunismo e o “fechamento do Congresso”? Agora, irada, como se tivesse toda a moral do mundo, emprega os piores impropérios de seu vocabulário contra os golpistas. Ora senhores, aqueles setores da chamada “classe média” politizada pela Rede Globo, é a mesma que ontem elegera Bolsonaro e que, hoje, radicalizada e organizada pelo bolsonarismo, se apresenta como tropa de choque da contrarrevolução golpista. Lidem com a vossa cota de responsabilidade.

Esse movimento anticomunista - que, a propósito, em seus acampamentos contavam com vasta experiência em logística, tipicamente militar - foi estruturado nos últimos quatro anos diretamente pelo então presidente da república, Jair Bolsonaro, aglutinando o que há de pior nos porões das polícias e das Forças Armadas, “milicianos”, assassinos profissionais pautados pela “moral e bons costumes”, comerciantes de armas e a ala direita ultrarreacionária da pequena e média burguesias, claramente financiado por um certo setor de grandes burgueses e latifundiários ladrões de terras da União que impõem a servidão onde parasitam. Esse movimento seguirá fustigando o governo, assim como durante o governo Bolsonaro atacou com operações militares o movimento camponês, e logo se voltará com ainda mais fúria contra o movimento revolucionário das massas, assim que este se manifeste contundentemente no cenário político nacional.

E não deixa de ser preocupante, ainda que nenhuma vírgula foi escrita ou dita pelos monopólios de imprensa e partidos oficiais, a conivência descarada do ACFA para com essa intentona golpista – a propósito, nem mesmo o discurso do gerente de turno Luiz Inácio, cujo governo está sob ataque, tocou neste ponto, mas sim, num primeiro pronunciamento sobre esses fatos, preferiu comparar a extrema-direita com os “stalinistas fanáticos” fazendo graça e coro com os anticomunistas sofisticados da Rede Globo.

Sobre os altos mandos, cabe perguntar: de onde partiu essa súcia de celerados anticomunistas, onde estiveram acampados em Brasília todo esse tempo? Não estavam na frente do Quartel General do Exército, com direito a conversações diárias com autoridades militares, que chegaram a conceder-lhes mais espaço ao seu acampamento? A quem se dirigem os golpistas, clamando por uma solução golpista, senão aos altos mandos militares, recebendo destes, entre recados aparentemente ambíguos e manifestações menos ruidosas de incentivo, afagos de declarações de que se tratam de manifestações democráticas?

São os generais de alto coturno que, desde 2015, chantageiam a Nação, dizendo que ou o país se curva ao seu “Projeto de – subjugação – da Nação”, ou sobrevirá o caos, frente ao qual eles imporão sua “intervenção militar”. Não foi isso o que disse o boquirroto Hamilton Mourão, em loja maçônica, em 2015, repetindo recentemente por ocasião do 87o aniversário do Levante Popular de 1935? Não foi isso o que disse reiteradas vezes o ex-comandante do Exército, Eduardo Villas-Bôas, inclusive às vésperas das eleições de 2018, e dias antes do pleito de 2022? Não é esse “caos” com fim golpista que essa extrema-direita está buscando criar? Portanto, deve-se ressaltar em primeiro termo o fato de que os maiores responsáveis pelo crescimento de todo esse movimento anticomunista são os altos mandos militares da ativa e os generais de pijamas, assim como o covarde Bolsonaro, todos desde sempre viscerais anticomunistas. O que não é nenhuma novidade: as próprias instituições Forças Armadas fazem questão de deixar claro em toda sua liturgia bolorenta e patrioteira. O anticomunismo em toda linha é, em essência, golpista e pró-fascista, e a história contemporânea de nosso país o comprova cabalmente.

É necessário que todos os verdadeiros democratas e revolucionários, numa unidade de ação, combatam firmemente contra esse movimento golpista anticomunista. Este pretende, através de distúrbios de todo tipo, arrastar a opinião pública desacreditada com a putrefação a que chegou as instituições desse velho Estado de latifundiários e grandes burgueses, serviçais do imperialismo, principalmente ianque, a ser base social para a reedição do nefando regime militar. É preciso esclarecer as massas populares de que esses são os maiores inimigos da Pátria e dos interesses do povo. Para fazê-lo, é preciso romper definitivamente as ilusões com o caminho burocrático do velho Estado e dessa velha democracia moribunda. As velhas instituições só têm desviado sistematicamente as massas do caminho democrático da revolução de nova democracia, que segue pendente de realização, pois fora sempre frustrada pela ação golpista sanguinária destas mesmas forças armadas anticomunistas. Ao longo da história contemporânea do país, quando não prevaleceu os regimes ditatoriais criados por golpes militares, prevaleceram os regimes da velha democracia burguesa, que só ilusões e frustrações trouxeram às massas, tornando-as presas fáceis para as manipulações golpistas. Assim foram os governos militares que inauguraram a república, os governos das oligarquias da política do café com leite, o da ditadura de Vargas e os golpes contra este em 1945 e 1954, ou as ameaças golpistas ao governo de JK, o golpe contra Goulart e o impeachment de Dilma, num ciclo que se repete reeditando crueldades contra nosso povo e a subjugação da Nação pelo imperialismo estrangeiro. A tarefa só poderia ser mobilizar as massas levantando alto a bandeira da revolução de nova democracia, em confronto direto com a ofensiva contrarrevolucionária golpista, e sem ilusões com a velha democracia e seus governos de turno!

domingo, 8 de enero de 2023

GALIZA: In tribute to Jose Maria Sison on the 54th anniversary of the Communist Party of the Philippines. (CCPCMG)

                                           

In tribute to Jose Maria Sison on the 54th anniversary of the Communist Party of the Philippines.

 

The news of Ka Joma's (Jose Maria Sison) death resounded throughout the world among the militancy of the International Communist Movement. Sison was one of the founders and leaders of the Communist Party of the Philippines (CPP) and the New People's Army (NPA). The break of Sison and his comrades with revisionism, which materialized in the creation of a New-type proletarian Party in 1968 and some months later (already in 1969), with the creation of the Philippine People's Army (NPA); gave birth to the people's war in the Philippines that is still developing at the present time. This was certainly a great contribution of Sison and his comrades not only to defend the interests of the Filipino proletariat, but it was also a great contribution to the International Communist Movement and to the strategic interests of the proletariat in the world class struggle, which must be honoured.


The news in Galicia that the Filipino masses fighting in the NPA have declared that they will not carry out a ceasefire to pay homage to Ka Joma, but will only carry out tactical offensives, is without doubt, in our opinion, the best homage that the revolutionaries in the Philippines can offer Ka Joma. It is also news which greatly cheers the most conscious Galician proletariat which makes up the Galician Communist Movement and which particularly cheers this Committee (CGCPCMG).

 

The work of Comrade Sison was important for the birth of a party like the Communist Party of the Philippines, which is capable of confronting both the reactionary forces of the bourgeois state and its own devilishness. It is capable of self-criticism and of carrying out rectification campaigns, whenever this was necessary because the social reality did not correspond to its mass line.

 

At these moments when the Communist Party of the Philippines is celebrating its 54th anniversary, we take this opportunity to convey our congratulations for having a history of great struggles and victories against the enemies of the people (the bourgeois state and the paramilitaries) and against the enemies of humanity (the imperialist powers).

 

The Galician proletariat wishes the triumph of the revolution in the Philippines and the other countries of the world. Nothing would make us happier than the triumph of the revolution in the Philippines and the transformation of the New Power into a new state which would be an authentic base of support for the World Proletarian Revolution.

 

Honour and glory to Comrade Sison!

 

Conscience in charge!

 

Committee for the Construction of the Maoist Communist Party of Galicia (CCPCMG).


GALIZA: O IMPERIALISMO PREPARA UMHA NOVA GUERRA MUNDIAL (Galiza Vermelha)

 

Introduçom.

A transcendência histórica da atual política militarista de praticamente todos os estados supera a compreensom dum revisionismo “radical”, que se deixa levar pola propaganda burguesa de estados como a Rússia ou, do Iram. O revisionismo “radical” reproduze o que os jornalistas e intelectuais ao serviço destes régimes contam nos seus meios de comunicaçom. Mas o Marxismo historicamente tem podido descobrir as tendências gerais e inclusive tem prognosticado grandes acontecimentos da história da humanidade como som, a Primeira e a Segunda Guerra Mundial. Já no Século XIX Engels prognosticou que o desenvolvimento dos estados da sua época levaria a umha guerra na que se matariam pessoas dumha maneira industrial e que o domínio mundial das relaçons capitalistas levaria a, umha guerra de escala mundial como nunca antes se tinha visto. Igualmente depois de 1925 o PCUS e desde 1926 na III Internacional, aparecem documentos nos que se trata a situaçom do mundo nesse momento concreto e fica exposta a tese de que os estados burgueses levarám ao mundo a umha nova guerra mundial. A umha nova, autêntica, e ainda pior, carnificina humana.

O imperialismo e o militarismo.

Quando falamos de “imperialismo” nom podemos pensar que é um sinónimo de “um império”. O imperialismo é umha etapa no desenvolvimento do capitalismo.

O imperialismo é umha etapa histórica dentro do período do modo de produçom capitalista, ainda que ao falar de “modo de produçom capitalista” temos que saber que nom é simplesmente um fator económico senom que “o capitalismo” ou, “o sistema capitalista”, implica cousas como a existência dum estado burguês, umha ideologia burguesa, umha academia burguesa, umha moral burguesa, umha relaçom de aliança das burguesias duns países com outros, umhas alianças da burguesia com o clero, etc., etc. Para sintetizar, quando falamos do período histórico do modo de produçom capitalista estamos falando tanto da existência dumha sociedade capitalista determinada como, duns interesses mundiais da burguesia. Uns interesses que nascem quando os grandes capitais conseguem umha verdadeira divisom mundial do trabalho é dizer, no imperialismo. Entendido isto podemos compreender que o Império Romano era um autêntico império mas isto nom transforma essa época num período histórico do “imperialismo”. Antes do imperialismo existir já tinham existido muitos grandes impérios.

A lenta decadência do poder dos Estados Unidos nom cria um “mundo multipolar”, nem nada parecido. O que si sucede é que aparecem novas “oportunidades” para outras potências imperialistas.

Igual que durante o Império Romano o grande poder da Roma criou a “Pax Romana” onde as guerras só se davam na periferia do império, mentres que quando chegou a sua decadência criou instabilidades e guerras ao longo de todo o seu território. A decadência dos Estados Unidos nom produz um mundo mais justo senom que o que produz é umha tendência às guerras. Contra o que nos diz a lógica formal ou, a ideologia burguesa, o Taoismo, o Confucionismo, o Budismo, etc; vemos como dumha maneira “contra-intuitiva” o equilíbrio entre potências imperialistas leva à guerra imperialista. Da mesma maneira o equilíbrio entre as classes sociais dum determinado país leva espontaneamente à guerra civil entre as classes, sendo justamente para evitar esta guerra civil a principal raçom da existência dos estados.

Os estados burgueses empregam o militarismo, é dizer a preparaçom dos exércitos a um nível industrial, a preparaçom da indústria e da populaçom para a guerra a grande escala contra outros estados tamém militarizados.

O militarismo tem umha dimensom económica (gastos militares, indústria militar, comércio de armas, etc.), umha dimensom mais ideológica (propaganda nacionalista e belicista, censura, etc.), umha dimensom mais política e populacional (serviço militar) e, umha dimensom mais estritamente jurídica (como as novas leis que permitem a expropriaçom de propriedades, de meios de produçom de industriais privados, de meios de transporte, tamém a censura, etc.), naturalmente tudo isto em caso de se decretar a lei marcial e apelando a um suposto “bem comum”, o interesse nacional e a defesa da pátria que, naturalmente, nom é mais que os interesses das burguesias dum bloco imperialista.

Gasto militar.

Desde um ponto de vista quantitativo, vemos como se nos anos 90 houvo umha tendência a diminuir o gasto militar dos estados, esta tendência reverteu a partir do ano 2001. Nos anos 1999 e 2000 temos os níveis mais baixos no gasto militar mundial que nom se voltárom a dar nunca mais.

O último informe do SIPRI (Instituto Internacional de Estudos para a Paz de Estocolmo) que finaliza no 2021, constata um aumento mundial dos gastos militares por sétimo ano consecutivo. Neste ano (2021), o gasto militar mundial passou por primeira vez dos 2 bilhons de Dólares (2,11 bilhons $). Neste mesmo informe calculam que se somamos o gasto militar de: Estados Unidos, China, Índia, Reino Unido e Rússia; eles sós representam o 62% do gasto militar mundial.

Fora do aspeto quantitativo tamém temos que ver em que tipo de armamento estám gastando os seus fondos os estados, sem esquecer em que tipo de pesquisas tecnológicas andam.

Se fai uns anos o armamento com maior demanda eram os usados para o que os militares definiam como, “guerras assimétricas” e os organismos políticos definiam como “guerra ao terrorismo”. Um tipo de guerra na que atua um exército regular contra umha força guerrilheira ou, um estado mui debilitado, sem umha força aérea, etc. Agora o inimigo som outras potências imperialistas, como som Rússia e China no caso do Régime Espanhol e demais membros da OTAN. É isto o que fai mudar a indústria e a pesquisa militar. De desenvolver blindados ligeiros para o transporte de infantaria a, pesquisar e adquirir novos mísseis balísticos intercontinentais (ICBM), submarinos, caças de “domínio aéreo”, sistemas terrestres e marinhos de defesa anti-aérea, mísseis hipersónicos, sistemas de “guerra eletrónica”, avions de alerta e controle (AWACS) e toda umha longa série de equipamentos sofisticados, caros e que nom proporcionam umha relaçom custe-benefício adequada para fazer a guerra contra umha guerrilha.

Enquanto aos gastos em investigaçom em armamento nos Estados Unidos, o instituto SIPRI afirma que entre 2012 e 2021 este gasto aumentou num 24%.

A propaganda nacionalista espanhola e o tratamento que dam os meios de comunicaçom à Rússia e à China som parte do mesmo processo de preparaçom da guerra imperialista mundial.

Os diversos intentos de reimplantar o “Serviço Militar” (uns com êxito e outros sem ele) em diferentes estados da Europa, tamém respondem a esta mesma preparaçom da guerra mundial. Porque se para combater contra umha guerrilha longe do centro imperialista o mais eficaz é um “exército profissional” (um exército de mercenários). Resulta que para combater numha guerra mundial (devido ao grande número de baixas que se produzem) é imprescindível contar com umha quantidade de pessoas imensa, polo que é necessário um exército de conscritos mediante o reclutamento forçoso da populaçom.

Igualmente a nova legislaçom como a Lei de Seguridade Nacional do atual governo do Régime Espanhol permite a mobilizaçom forçada de qualquer civil maior de 18 anos, para realizar obrigatoriamente as “prestaçons pessoais que exijam as autoridades ….”. Permitindo a transformaçom de qualquer pessoa em soldado contra sua vontade. Esta mesma lei permite a expropriaçom de empresas privadas e demais propriedades. Fazendo possível a militarizaçom da economia inclusive quando isto está em contra da vontade dos proprietários dum determinado capital individual.

Umha guerra mundial exige a militarizaçom da economia como é sabido por qualquer oficial militar burguês.

A guerra imperialista e o proletariado.

O proletariado diante da guerra imperialista tem que lembrar que rebelar-se é justo.

Umha nova guerra imperialista mundial será umha carnificina humana maior do que foi a última fai pouco mais de 75 anos. A guerra nuclear moderna pode pôr em perigo a sobrevivência da própria espécie humana. Como nos mostrou Mao a única maneira de parar a guerra imperialista é a revoluçom. Quando começar a guerra imperialista nom deixará de ser históricamente necessário que o proletariado ponha em prática o seu programa revolucionário para conquistar o poder político e abolir as classes sociais. Mentres existam sociedades humanas divididas em classes sociais seguirá a contradiçom, a luita e a guerra; entre as classes sociais.

A próxima guerra mundial dá-se numhas condiçons mui parecidas as que se deu a Primeira Guerra Mundial. Igual que nesta guerra nom há nengum bando bom, o proletariado deve declarar a “guerra à guerra imperialista”, devemos denunciar o militarismo, devemos tentar transformar “a guerra imperialista em guerra civil revolucionária”, devemos apoiar a confraternizaçom entre os soldados dos diferentes estados e nunca apoiar um bando imperialista, devemos destapar o caráter de classe de qualquer estado. Para sintetizar, num conflito como o da primeira guerra mundial, a linha política justa passa por ter como prioridade a defesa da independência política do proletariado. Neste momento igual que em 1914 a postura das diferentes organizaçons operárias topa com um momento histórico transcendental. Igual que em 1914 os factos separarám a linha política revolucionária do populismo oportunista.

Há organizaçons que se chamam de Marxistas mas que nom denunciam a clara preparaçom dos estados para umha guerra mundial. Sendo isto um facto que está mais claro cada dia. Todas estas organizaçons supostamente “comunistas” acabam apoiando a um bloco imperialista, acabam fazendo um trabalho que cria confusom nas fileiras da classe obreira, acabam pedindo o voto para o menos malo e apodrecendo na ideologia burguesa.

Neste momento está em marcha umha declaraçom internacional contra a preparaçom da guerra imperialista mundial lançada desde organizaçons Marxistas-Leninista-Maoístas de diferentes países. O Movimento Comunista Galego subscreveu esta declaraçom internacional desde o primeiro momento. Porque a oposiçom às guerras injustas e o apoio às guerras populares e de libertaçom nacional é, umha obriga para qualquer pessoa comunista. Ignorar o aumento da importância da contradiçom inter-imperialista entre as diferentes potências, essa constante tendência histórica cara a guerra, como se este nom fosse um fenómeno social de primeira categoria deixa-nos sem defesa frente, as mentiras difundidas polos meios de comunicaçom dos diferentes blocos imperialistas. Ademais ignorar esta realidade objetiva é simplesmente renunciar à independência política do proletariado.

Contra a guerra imperialista é justo rebelar-se!

Transformar a guerra imperialista em guerra civil revolucionária!

Ou a revoluçom para a guerra ou, a guerra imperialista trará a revoluçom!

Galiza Vermelha

martes, 3 de enero de 2023

INTERNACIONAL: Let us hail the revolutionary contributions of Comrade Jose Maria Sison and Commemorate his Memorial Day on 16th Jan, 2023 across the World

 MaoistRoad and ICSPWI  support this call and Invite all Parties and Organisations mlm, revolutionaries for all form of initiatives as First Tribute to Comrade Ka Joma and for supporting People's War in Philippines

please inform about this - maoistroad@gmail.com or csgpindia@gmail.com



Dear Comrades,
The Philippine Communist Party founding chairman and one of the brilliant leaders of the International Communist Movement Comrade Jose Maria Sison (8th Feb, 1939 - 16th
Dec, 2022) is passed away on 16th December, 2022 in Netherlands at Utrecht hospital. Let us pay our rich tributes to our beloved and respected revolutionary leader, thinker, patriot and internationalist. Let us condemn the bourgeois media's heinous labeling as a terrorist and responsible for bloodshed.
We lost one of the great Marxist intellectuals and leader of our time. Sison has departed but his legacy will continue forever. He propelled the Filipino people to make the
country's history and make success their aspirations for national freedom and people's democracy. He re-established the Communist Party of Philippines on 26th Dec, 1968 and formed the New People's Army on 29th March, 1969 for the armed struggle under the leadership of CPP to success the New Democratic Revolution of the Philippines. He led the establishment of the National Democratic Front (NDF) in 1973.
Under his leadership, the people's war spread like a prairie fire across the country
In 1977, Com. Sison was captured by the Ferdinand Marcos dictatorship and faced 9 years to torture and solitary confinement before being released in 1986 after the overthrow of the Marcos dictatorship. In 1988, Sison was faced to seek asylum in the Netherlands after the Philippine reactionary government cancelled his passport while he was abroad on a speaking tour. Com. Sison obtained recognition as political
refugee from the Dutch Council of State since 1992, and has spent 35 years in exile. While the people's war continued, Com. Sison has faced repeated attempts at legal harassment and repression during his forced exile; he has battled and defeated and in the Dutch court system trumped up charges of multiple murder that were filed against him in 2007 – charges that were instigated by the US-Arroyo regime in the Philippines.
Com. Sison later won a separate case before the European Court of Justice to have his name removed from the EU terrorist list, where it was placed in 2009. Com. Sison lived in Utrecht, Netherlands with his comrade and wife Julie de Lima with four children and grandchildren, surrounded by a community of migrant Philippine workers, and supporters and friends of the Philippine national democratic movement.
We must uphold the role played by Com. Joma as a Marxist-Leninist-Maoist mascot who galvanized the proletariat engulfing the entire globe to shimmer the flame of the international communist movement as it penetrates a new phase of resurgence. Com. Joma was the principal guide in the historic two-line struggle (Second Great Rectification Movement) undertaken by the CPP in 1992 which have enabled the CPP to not
divert from the revolutionary path. As CPP said "It is undeniable that in Philippine history, no one surpasses the work done by Com. Joma in rousing the Filipino people to stand up and fight. Millions of workers, peasants, petty bourgeois intellectual, ordinary employee and professional across the country rose up, joined forces and took action under the red flag and torch of the red flag. All national-democratic activists, Red
INTERNATIONAL AFFAIRS


fighters and Party cadres began their enlightenment and roused by the "Philippines Society and Revolution"
(PSR), the most comprehensive analysis of the country's history and conditions".
Com. Joma's contributions are more but these are the very important for the CPP and other revolutionaries of the world. The Philippines Society and Revolution, On Culture, Art and Literature, On the Philosophy of Marxism-Leninism-Maoism, Critique of Philippine Economy and Politics, On the People's Democratic Revolution, On the Communist Party of the Philippines 1968-1999, On the Communist Party of
the Philippines, 200-2022, On People's War, On the United Front, On the GRP-NDFP Peace Negotiations,Socialism: Resistance and Resurgence, and On the Marcos Fascist Dictatorship, Philosophy of Marxism- Leninism-Maoism, Socialism : Resurgence and Resistance and Com. Joma wrote an invaluable essay on World Imperialism just one month before of his death. He has delivered the most insightful and lucid interviews and talks, encompassing every sphere of Marxism, Philippines and World Revolutionary
movement. He defended the contribution of Marx, Engels, Lenin, Stalin and Mao from attacks of imperialists and their media. Com. Joma led and guided the international associations to advance the world socialist revolution like ILPA and ILPs. He lived for only revolution until his death. But we lost him physically on 16th Dec, 2022, nonetheless we had his rich contributions before us and glorious legacy to advance the Philippine's revolution and people's war.
Let us dedicate t 16th January to pay tribute to the memory of Com. Joma, the call given by the ICSPWI. Let us use this occasion to stand together, and reaffirm our determination to march forward and wave the Red flag of the revolution. Let us conduct seminars on his contributions and arrange public meetings to introduce him across the world as a great revolutionary of our time. Let us distribute leaflets and booklets with his contributions. Let us conduct cultural programs with singing songs and reading poems and
performing dramas to uphold his contributions. Let the people's armies give him salute with marching in the honor of his revolutionary life. Let us tight our belts to unite against imperialism and all its puppets to success the world revolution particularly the present danger of nuclear war or 3rd world war preparations.
Amruth,
I/C international affairs
Central Committee
CPI (Maoist)

INTERNACIONAL: LET’S DEVELOPE THE REVOLUTIONARY STRUGGLE AGAINST THE IMPERIALIST WORLD WAR PREPARATIONS! english and spanish



 DECLARATION—

All the imperialist countries proclaim to be defenders of freedom, democracy and world peace. They all pretext to fight against dictatorships and international terrorism. But indeed they are the worst terrorist dictators in the world. They speak about peace but frantically prepare for a new war of global robbery. They strengthen the arms industry. They increase their arsenals. They mobilize huge war machines mainly towards Eastern Europe. They sponsor the already prolonged wars against the peoples of Palestine, Syria, Yemen. They are inciting the outbreak of new reactionary wars in the Taiwan Strait, on the Korean peninsula, in the East China Sea, on the Ukrainian-Belarus border, on the sea border between Greece and Turkey. NATO, commanded by Yankee imperialism, in Ukraine through the puppet regime of Kiev, confronts its mercenary armies, weapons and military chiefs, with the military might of Russian imperialism. Both sides concoct pretexts to use nuclear weapons. The inter-imperialist contradictions sharpened to the point that a new nuclear world war is no longer a latent imperialist danger, but an imminent risk for the existence of world society and its habitat.

Basically The ongoing proxy wars and trade wars, the emerging trade blocs and
military blocks, allotment of heavy military budgets, manufacturing colossal and mass
destructive weapons, modernizing military forces and several types of preparations for
world war even in space shows the neck and neck competition for the economic resources
and political control over the countries of Asia, Africa and Latin America including several
east European countries. All these indicate the intensifying inter-imperialist contradictions
and the scramble for the re division of markets and world hegemony

The world imperialist system, decadent and decomposed, in its inevitable one-way march towards the grave, has unloaded on society the terrible consequences of the increasingly acute world economic crisis, and with it, has extended and deepened in all continents social, health and environmental crises. For the insatiable imperialists, the monopolization and accumulation of capital at the cost of the global exploitation of social labor, the usurious export of financial capital, the destruction of nature, the plundering of the oppressed countries, is not enough. The crises of their system, mainly the economic one, impel the imperialists to carry out a new division of the already divided world. A new division that can only be achieved by economic force, financial force, military force, the force of the world war between a few imperialist countries in decline and others fighting for world hegemony, as a product of the inexorable economic law of the uneven development of the imperialist countries.

But the same economic and social causes that push the imperialists to wars of robbery, become unlivable, unbearable material conditions for the slaves of capital, material conditions of the rebellion of the exploited proletarians, peoples, nations and countries oppressed by the monopolies and imperialist countries. And it is up to the International Communist Movement to bring them the revolutionary conscience, organize and transform the rebellions into a revolutionary struggle against the common enemy: the world capitalist system of oppression and exploitation.

Com. Mao says that: ‘World war may break out and
revolutions may occur as a consequence, or, revolutions may breakout everywhere and
while confining its strength to with stand them, it may become impossible for imperialism
to undertake another world war, whichever way it occurs this is as era of revolution’.

It is up to the communists to give an example of internationalist unity and struggle against the preparations for a new imperialist world carnage; join and coordinate efforts to promote the revolutionary struggle of the proletarian armies in all countries against the mobilization of troops and weapons for reactionary wars; construct a common front with all the revolutionaries, the anti-imperialist forces,democratic and environmentalist that oppose the war and the support and military commitment of the lackey regimes with their imperialist masters across the world especially in semi-colonial and semifeudal countries; reject and denounce as traitors the opportunist satraps who, in the name of the proletariat and the peoples, give support to one of the imperialist factions, when they are all deadly enemies of the oppressed and exploited of the world; relentlessly support the revolutionary struggle led by genuine Marxist-Leninist-Maoist communists, mainly the people's war in India together with other people's wars in Philippines,Turkey,Peru, today are the vanguard of the World Proletarian Revolution, against imperialism and its reactionary national watchdogs.

Imperialist capitalism is in crisis! Long live Socialism and Communism!

Or the revolution stops the war or the war unleashes the revolution!

Workers and peoples of the world, unite against imperialism!

Communist Worker Union (mlm) Colombia

Construction Committee of the Maoist Communist Party of Galicia

Maoist Communist Party – Italy

Communist(maoist) Party of Afghanistan

Communist Party of India (Maoist)

Communist Party of Nepal (Majority)

Red Road of Iran (maoist group)



you can sign this declaration 

send maoistroad@gmail.com 


 

¡IMPULSAR LA LUCHA REVOLUCIONARIA CONTRA LOS PREPARATIVOS DE GUERRA MUNDIAL IMPERIALISTA!

DECLARACIÓN

Todos los países imperialistas se proclaman defensores de la libertad, la democracia y la paz mundial. Todos pretextan luchar contra las dictaduras y el terrorismo internacional. Pero en realidad son ellos los peores terroristas dictadores en el mundo. Hablan de paz pero se preparan febrilmente para una nueva guerra de rapiña mundial. Fortalecen la industria armamentista. Agigantan sus arsenales. Movilizan descomunales máquinas de guerra principalmente hacia el Este de Europa. Patrocinan las ya prolongadas guerras contra los pueblos de Palestina, Siria, Yemen. Incitan al estallido de nuevas guerras reaccionarias en el estrecho de Taiwan, en la península de Corea, en el Mar de la China oriental, en la frontera de Ucrania con Bielorrusia, en la frontera marítima entre Grecia y Turquía. La OTAN comandada por el imperialismo yanqui, en Ucrania a través del régimen títere de Kiev enfrenta sus ejércitos mercenarios, armamentos y jefes militares, al poderío militar del imperialismo ruso. De lado y lado urden pretextos para usar armas nucleares. Las contradicciones inter-imperialistas se han ido exacerbando hasta un punto, donde una nueva guerra mundial con armas nucleares, ya no solo es un peligro imperialista latente, sino un peligro inminente para la existencia de la sociedad mundial y de su hábitat.

Básicamente, las guerras de poder y las guerras comerciales en curso, los bloques comerciales y militares emergentes, la asignación de grandes presupuestos militares, la fabricación de armas colosales y destrucción de masa, la modernización de las fuerzas militares y los varios tipos de preparativos para la guerra mundial, incluso en el espacio, demuestran la competición cuello a cuello por los recursos económicos y el control político sobre los países de Asia, África y América Latina, incluidos unos países de Europa del Este. Todo esto indica la intensificación de las contradicciones inter-imperialistas y la lucha por la re-división de los mercados y la hegemonía mundial.

El sistema imperialista mundial, decadente y descompuesto, en su inevitable marcha de no retorno hacia la sepultura, ha descargado sobre la sociedad las terribles consecuencias de la cada vez más aguda crisis económica mundial, y con ella, ha extendido y profundizado en todos los continentes las crisis social, sanitaria y ambiental. No basta para los insaciables imperialistas la monopolización y acumulación de capital a cuenta de la explotación mundial del trabajo social, de la usurera exportación del capital financiero, de la destrucción de la naturaleza, del saqueo de los países oprimidos. Las crisis de su sistema, principalmente la económica, impele a los imperialistas a realizar un nuevo reparto territorial del mundo ya repartido. Un nuevo reparto que solo puede hacerse por la fuerza económica, la fuerza financiera, la fuerza militar, la fuerza de la guerra mundial, entre unos países imperialistas que ruedan hacia la decadencia, y otros que lucha por la hegemonía mundial, como producto de la inexorable ley económica del desarrollo desigual de los países imperialistas.

Pero las mismas causas económicas y sociales que empujan a los imperialistas a las guerras de rapiña, se convierten en condiciones materiales invivibles, insoportables, para los esclavos del capital, condiciones materiales de la rebelión de los proletarios, pueblos, naciones y países explotados y oprimidos por los monopolios y países imperialistas. Y corresponde al Movimiento Comunista Internacional llevarles la conciencia revolucionaria, organizar y transformar las rebeliones en lucha revolucionaria contra el enemigo común: el sistema de la opresión y la explotación mundial capitalista.

El camarada Mao dijo: “Podría estallar una guerra mundial, y se producirían revoluciones, o podrían estallar revoluciones en todas partes y, al asignar su fuerza para resistirlas, sería imposible para el imperialismo librar una otra guerra mundial, pase lo que pase, es una era de revolución”.

Corresponde a los comunistas dar ejemplo de unidad y lucha internacionalista contra los preparativos de una nueva carnicería mundial imperialista; juntar y coordinar esfuerzos para promover la lucha revolucionaria de los ejércitos proletarios en todos los países contra la movilización de tropas y armamentos para las guerras reaccionarias; construir un frente común con todas las fuerzas revolucionarias, anti-imperialistas democráticas y ambientalistas que se oponen a la guerra y al apoyo militar de los regímenes lacayos a sus amos imperialistas en todo el mundo, especialmente en los países semi-coloniales y semi-feudales; rechazar y denunciar como traidores a los sátrapas oportunistas que a nombre de proletariado y de los pueblos, dan apoyo a alguno de los bandos imperialistas, pues todos son enemigos a muerte de los oprimidos y explotados del mundo; apoyar sin descanso la lucha revolucionaria dirigida por los auténticos comunistas marxistas-leninistas-maoístas, principalmente la guerra popular en la India, junto con las otras guerras populares en las Filipinas, Turquía, Perú, que hoy son la vanguardia de la Revolución Proletaria Mundial, contra el imperialismo y sus cancerberos nacionales reaccionarios.

¡El capitalismo imperialista está en crisis! ¡Viva el Socialismo y el Comunismo!

¡O la revolución detiene la guerra o la guerra desata la revolución!

¡Proletarios y pueblos del mundo, uníos contra el imperialismo!